whiskers

Whiskers is een halterjurkje uit het boek Homemade mini-couture, een boek met prachtige patroontjes, wat retro, voor jongens en voor meisjes. Ik heb het boek mezelf cadeau gedaan van verjaardagsgeld en ik ben er heel blij mee, maar ik heb er ook wel wat op aan te merken (het zal ook eens niet).

In de inleiding staat dat de patronen geschikt zijn voor beginners. Dat vind ik niet, je moet een idee hebben hoe een patroon in elkaar zit, wat je nodig hebt aan patroondeeltjes en aan stof, want veel van die informatie wordt niet gegeven. Zo zijn er een paar bovenstukjes en rokdeeltjes voor een jurkje - er staat bij het Whiskersjurkje alleen niet dat je voor de a-lijn rok het rokje moet nemen van het Gingerbreadjurkje, eerder in het boekje en ook hoeveel stof je nodig hebt voor het rimpelrokje levert een zoektocht door het boek op. Als je een beginner bent weet ik niet of je daar zelf een beetje zicht op hebt. Ik zou het in elk geval niet cadeau durven doen aan een beginner.

Dus het is echt even zoeken. In het boek staat geen maattabel, alleen maten naar leeftijd, maar ja, de ene 6/7-jarige is de andere niet. Ik had het geluk dat Nicole van collie-collie de patroondeeltjes al eens had gemeten, al weet ik niet zo goed wat een normale overwijdte is, dus uiteindelijk heb ik haar voorbeeld gevolgd door maat 6 te kiezen, ietsje langer te maken en dan het achterpandje van elastiek te voorzien (tunneltjes met stukjes elastiek erdoor geregen).

 

Het is geen ingewikkeld jurkje, maar Hadassa was echt weg van de zakjes van de foto in het boek...

...dus die moesten er zeker op en die zakjes, daar ben ik een hele avond mee bezig geweest. Ook weer niet omdat ze ingewikkeld zijn, maar omdat ik nergens kon vinden hoe lang en breed die stukjes "biaisband" moesten zijn om het juiste effect te krijgen. De foto's vond ik niet duidelijk, dus ik heb enorm zitten knoeien om ze goed te krijgen. (De uitleg om het zakje mooi rond te krijgen vond ik dan wel weer heel helder en superhandig.) Ik denk nog steeds dat ik iets heb gemist op het patroon, want biaisband in deze breedte is niet verkrijgbaar bij mijn weten en ik kan me niet voorstellen dat het echt de bedoeling is om zo te zitten klooien, maar ik kon het echt niet vinden. Uiteindelijk is het gelukt en ik vind ze ook echt heel erg leuk. Ik zal nog even uitzoeken wat het nou uiteindelijk was, wie weet heeft iemand er wat aan.

Het hele jurkje trouwens, ik vind m Hadassa super staan en het past bij de 'opdracht': rood. Of oranje. De combi met groen was een hit, want het is haar 2e lievelingskleur (na blauw).

Ik heb de onderrok voorzien van een plooistrookje dat net onder de rok vandaan komt. (Een strook van 5 cm breed heb ik omgevouwen en gestreken en vervolgens plooitjes erin gestreken van 2 cm breed en diep (dat betekent 6 cm stof nodig voor 1 plooitje, dus 3x de totale lengte van de omvang van de onderrand)

Een heel blij meisje ("Aaaah, mag ik m echt niet nu al aan?")

 

Nee, ze moet nog even wachten tot 28 september, het 40jarig huwelijksjubileum van opa en oma. Kunnen we mooi nog even een geschikt shirtje en maillotje zoeken...

Nathan, Jacob en Charlie (en Woef)

Net als van het Charlieshirt, ben ik ook weg van het Jacobbroekje van zonen09. Ik heb vorig jaar een ruitenversie gemaakt, niet geblogd overigens, maar het broekje wordt nog steeds gedragen. Er zat wel een nadeeltje aan - zoonlief heeft te dikke/lange billen voor een goede pasvorm van de broek. Maar een hulpvraag op Sancho bood uitkomst: ik heb een maatje groter genomen - maat 98 en achter een cm aan de kruisnaad toegevoegd, waardoor er een echt kontje in zit (in het broekje zelf al). Ik denk dat nog iets meer nog wel kan, hij hangt nog steeds vrij laag, maar hij zit al zo'n stuk beter, dat ik het een heel geslaagd proefexemplaar vind. Wel heb ik een enorm stuk van de pijpen gehaald, volgende keer toch lengte 92 aanhouden om het wijduitlopende zo goed mogelijk in tact te laten.
Gekreukt en gevlekt, want uit de was gevist, fotootjes van de voor-

en achterkant. 

En vandaag droeg Nathan het broekje met een Charlie die ik voor afgelopen zomer had gemaakt - ik vind het echt een superleuke combi zo, toevallig tot stand gekomen.

Toen ik vroeg om om te draaien, voor een foto van de achterkant, kreeg ik eerst de foto rechts hierboven (pimpampetdingetje draaide hij om) en vervolgens was dit het resultaat:

Dus nog maar even stiekem bij het weglopen

 

De stof is tamelijk onfotografeerbaar, het is zwart met wit om-en-om (de een zal de schering zijn, de ander de inslag).
Een close-upje van de (gedragen) broek:

 

Er gaat achter deze versie nog wel een verhaal schuil trouwens, ik heb de stomste fout gemaakt ooit qua naaien denk ik. Het is namelijk proefversie 2 van deze stof. Ik had voor proefversie 1 het gratis patroontje van MADE gebruikt. Toen het broekje af was (bedoeld voor 2-3 jarigen, dus ik heb stom genoeg de maat niet gecheckt) bleek ik die met geen mogelijkheid verder aan te kunnen krijgen dan halverwege de dijen van Nathan.
Dus tailleband er weer af, gulp erin. Aan de achterkant. *zucht* (toen ik het 2e ritslintje ging vaststikken vroeg ik mij af waarom de zakken zo raar zaten)
Hele boel dus weer uitgehaald en naar voren verplaatst, tailleband er weer op en weer klaar. Dat was fout 2. Het is een broek met aangeknipte tailleband, die eenvoudig wordt omgeslagen. Half (niet) lezen van de beschrijving is dat. Dusss, een broek tot bijna onder de oksels die te strak is om de billen was het resultaat. Hij ging in de prullenbak en ik heb op de markt nog gauw wat van dezelfde (fijne) stof gehaald. Voor 2 euro/meter ook niet echt een buil aan te vallen tenslotte. En toen heb ik Jacob maar gelijk gepakt. Ik maak er van de week nog een, de definitieve, ik denk van een krijtstreep denim. Lijkt me leuk bij de groene vogeltjesblouse.
Maar eerst even slapen...

Charlie #?

Update: een paar plaatjes met Nathan in het shirt.

Charlie de zoveelste dus. Ik vind het een heerlijk patroon, staat Nathan goed en het leent zich goed voor het combineren van tricots zonder pyjamaeffect. Dus ik heb er maar weer een gemaakt, met lange mouwen want het wordt weer winter. Lange mouwen eronderuit vind ik ook tof, dus helemaal voor zich spreekt het niet en ik heb tot het knippen getwijfeld, maar lange mouwen zijn het geworden.

Het voor- en achterpand van Charlie is compleet dubbel en het leek mij leuk om die onderste laag eens wat meer zichtbaar te maken dan alleen bij het halsje. Het is een "omgekeerde applicatie" geworden. Bij een gewone applicatie stik je lapjes op het pand, bij een omgekeerde applicatie knip je lapjes uit het pand.

Allereerst heb ik heb een eenvoudig plaatje gezocht op internet en met een knulletje dat gek is op auto's en vliegtuigen heb ik het in die hoek gezocht. Het plaatje heb ik overgetrokken op patroonpapier, dat ik vervolgens met een grote steek, zonder aan/afhechten en spanning op 0 even heb 'vastgeregen' op het voorpand. Aan de onderkant heb ik stik-en-trek gebruikt. Dit zorgt er in combinatie met het papier voor dat de tricot niet opstroopt tijdens het naaien, maar stil blijft liggen.

Met een kleine steeklengte heb ik de lijntjes gevolgd van het plaatje (ongeveer, vooral de rondjes vormden nog een behoorlijke uitdaging).

En nog wat dichterbij:

Daarna het papier en de stik-en-trek eraf gehaald en de rijgsteekjes verwijderd en toen kwam het spannendste deel: het tussen de stiksels knippen. Heel voorzichtig, om te voorkomen dat ik per ongeluk ook het onderste laagje mee zou knippen, heb ik binnen en buiten de stiksels geknipt.

Ik kan best wat verbeterpunten aanwijzen (en had achteraf toch het kraagje zwart moeten doen, maar het was echt leuk om te doen en ik vind het effect toch wel heel leuk. Helaas heb ik nog geen fotootjes van Nathan in het shirt, ik voeg ze morgen toe, maar ik wilde het shirt op de valreep nog indienen voor de wedstrijd van zonen09 en dat moet voor 0:00 uur vannacht, dus eerst maar even zo. Ik heb trouwens breedte maat 104 met lengte 98 gedaan - het is een redelijk slankvallend shirt en Nathan is niet slank, dus iets meer aantrekruimte zo.

nog een donna karan

Dit keer Vogue 1159. Een patroon dat ik al jáááren op de plank heb liggen en dat eigenlijk helemaal in de verkeerde maat was (inmiddels). Aangezien ik er toch zin in had, ben ik het patroon twee maten gaan verkleinen door lijnen te spiegelen. Het in elkaar zetten was een heel bijzonder werkje - in plaats van een aardig idee te hebben waar ik naar toe aan het werken was, werd het mij steeds onduidelijker hoe die enorme lap in vredesnaam ooit een jurkje moest gaan worden. Het patroon bestaat uit drie delen: een bovenachterpand, een voeringrok en de rest. Eigenlijk is dit een proefexemplaar en er valt nog echt wel wat te verbeteren, maar ik ben er toch al een heel eind tevreden over. Het jurkje zit heerlijk en uiteindelijk is de draai in het voorpand echt een draai geworden.

Als noot voor de tweede versie, die ik vast ga maken, al is het maar om te kijken of ik dan wel snap wat ik aan het doen ben. De armsgaten heb ik iets ingenomen, want die gaapten een beetje en de voeringrok is van te weinig stretchy materiaal, waardoor aantrekken net niet helemaal comfortabel is (lees: gewurm). Ik vermoed dat de rimpels op de rug daar ook vandaan komen, maar misschien is het ook niet gek om het jurkje naar onderen toe iets wijder te tekenen. Ik heb nu alle naden op de naaimachine gedaan, omdat ik echt niet wist wat ik aan het doen was, ik weet nu wat op de locker kan. En ik hou nooit zo van omgevouwen zomen bij armsgaten en hals, dus dat zou ik die volgende keer afwerken met een naar binnen geslagen biesje.

Maar al die puntjes betekenen niet dat ik niet blij ben met het jurkje hoor! Het is heel spannend om tot het eind toe niet te weten wat het resultaat zal zijn (en als het jurkje op een hanger hangt is het maar een treurig geval). Ik moest blind varen op de instructies, die waren over het algemeen heel duidelijk, dus dat hielp. En de heerlijk soepele (zeer rekbare en zachte) tricot geeft optimale bewegingsvrijheid...

Vogue 1250 op herhaling

Afgelopen zaterdag kwamen we terug van een heeeeeerlijke vakantie op Texel, met het meest geweldige weer dat we maar konden wensen. Eenmaal thuis vond ik het tijd voor een (uitgestelde) grote schoonmaak. Als eerste moest de naaikamer maar eens opgeruimd. De afgelopen maanden was die langzaam verdwenen onder patroondelen, snippertjes stof, lappen, patroonbladen, jeweetwel-tasjes (zie collie-collie) en zooi, heel veel zooi. Dus niks opruimen, er moest uitgemest worden. Met een dappere dochter aan mijn zij zijn we aan de slag gegaan. Stoffen van de grond gesorteerd en op nette stapeltjes, onderste plank van de kast ontmaskerd, door DH voorzien van nieuwe stukken hout (hoera!), met alufolie hopelijk de muizen ietsje tegenhoudend (tijdelijke oplossing) en de plank weer ingeruimd, echte winterstoffen in een tas, snippers, troepjes, spelden, patroondelen, restlapjes, alles weer opgeborgen. En gezogen, heel veel gezogen, 12 dozijn muizenketels (jek) dus de stofzuigerzak ook maar weer eens verversen, locker is weer schoon, tafel is leeg, kortom, het is er weer aangenaam toeven.
Toen ik gisteravond moe maar voldaan op de bank zat, bedacht ik om 10 uur ineens dat ik nog zin had in een snel naaiprojectje in mijn frisse kamertje en wat is er dan leuker dan een nieuw jurkje aan op de eerste werkdag na de vakantie? Dus Vogue 1250 uit de kast gehaald, want dat is echt een snel-klaar-projectje met geweldig resultaat. Het winterjurkje heb ik heel veel en graag gedragen, mijn zomergarderobe riep nog om een zomervariant.
Ik ben dus in mijn kast gedoken, een beetje rustig, zodat niet alles weer naar beneden zou rammelen, en heb een lapje uitgekozen dat ik heb gekregen.

Een lapje met een verhaal. Een van de laatste schoolweken kreeg ik op woensdag ineens een zwaar Hematasje in handen gedrukt met een briefje erop: voor de moeder van Jaël van M de moeder van M. M werkt in de mode-industrie, dat wist ik wel, ik kom haar weleens tegen als ze haar dochter van de naschoolse ophaalt en dan babbelen we wat. Zodoende wist zij ook van mijn naaiwoede. Nu worden bij haar op het werk restanten, bijv. einden van de rol, weggegooid, kunnen ze niks meer mee. Zij redt steevast een flinke stapel van deze stoffen van een gewisse vuilnisstort en neemt de boel mee naar huis om ze aan school te geven enzo. Maar kinderen kunnen niet zoveel met tricot, dus die bleven over. En op een dag besloot ze om een stapeltje in een tasje te doen, af te leveren bij de opvang met de boodschap dat aan mij te geven. Zo kwam het dat ik op woensdagmiddag zonder kinderen (die gingen uit spelen) maar mét tasje vol stoffen naar huis racete. Prachtige lappen kwamen eruit, 11 stuks in totaal, op 1 na allemaal tricots, veel viscose/elasthan. Eén lapje had ik in 2 kleurstellingen, daarvan is er een naar mijn moeder gegaan, die er al een shirtje van heeft gemaakt.

En nu heb ik voor mijn Vogue 1250 dus een 2e lapje aangebroken. Knalroze (tja) met geel en groen en wat blauw enzo. Ik vind het een prachtstofje en helemaal geschikt voor dit weer. Heel geschikt ook voor dit model. Ik heb er niet veel stof voor nodig, 1.20 ofzo, het paste precies. Ik heb het patroon ietsje aangepast, bovenpand wat verlengd en toen alles geknipt (stukje extra aan de waterval) en genaaid, gelockt, gecoverd. Veel tijd was ik kwijt met het inrijgen van de machines, maar 2 uurtjes na aanvang had ik toch echt een tof nieuw jurkje, dat ik vandaag ook met veel plezier aanhad naar mijn werk. Ik kon nog wel wat kleur gebruiken in mijn kledingkast, nou, dit spat eruit.

De lach is het gevolg van rare capriolen van Hadassa...

 

Ik heb zomaar het idee dat dit niet de laatste 1250 was, echt een succesnummer!

broekpakjes

 

Vlak voordat de vakantie begon (en wij ook direct vertrokken) heb ik voor Jaël nog een superzomers pakje in elkaar gezet. Niet dat het weer er toen naar was, maar ik was er stellig van overtuigd dat we het echt nog zouden gaan krijgen. Hoera, hoera, dat bleek het geval, dus de pakjes zijn inmiddels al meerdere keren uit de kast gehaald en gedragen.
Het pakje was (of is met code nog steeds, dat is niet helemaal duidelijk) gratis te downloaden van de knipmode-site en het staat ook in de laatste Knippie.

Het patroon bestaat uit een lange en een korte versie, ik heb 2x kort gemaakt, maar beide dames hebben al de wens uitgesproken voor ook nog een lange. De huidige exemplaren zijn beide van tricot, dus ik heb de rits achterwege gelaten. Hij kan ook van katoen, dan kan er een rits in de zijnaad, ietsje meer werk, maar nog steeds niet heel ingewikkeld. Het modelletje is behoorlijk rechttoe rechtaan, met een paar plooitjes in het voorpand, twee zakjes in de zijnaad en in het midden een tunneltje met in mijn geval elastiek. Had ook een striklintje kunnen zijn. Dat elastiek maakt het hele model dus het was nog wel even zweten (het is het sluitstuk en bij passen zonder leek het hele ding absoluut nergens naar).

De tricot van Jaël is zacht en wat steviger, met fluostreepjes tussen het grijs. Tja.

 

Die van Hadassa is van een flodderige tricot, vandaar dat ik de bandjes en ook de pijpjes heb afgebiesd met een katoen/elasthan tricot biesje, iets wat nog in de kast lag en wat er wel goed bij kleurde (al is het nu na een paar keer wassen wel ernstig verkleurd, de zwart-met-grijze Stenzo stippen. Grr.)

Ik heb verder weinig opmerkingen over het patroon. Het komt een beetje raar uit de printer met alle patroondelen dubbel erop door elkaar, beetje onbegrijpelijk, maar het is geen ramp verder, het wijst zich aardig vanzelf. De voor- en achterbies vond ik te lang, ik heb er echt een stuk afgehaald, de schouderbandjes gingen helemaal goed (al kan er nu wel weer een stukje af van die van Hadasje, maar ach). Jaël draagt maat 134, kan nog nét, Hadassa 122.

Toppertje, echt waar.

broekjurk

Ik zag McCall's 6760 en ik was verliefd. Dat broekpak, geweldig. Dus bij de eerste de beste sale van Vogue/McCall/Butterick heb ik deze besteld en nu dus gemaakt. Ik heb het bovenlijfje van de jurk gebruikt met als onderkant de broek.

De stoffen zijn een synthetisch bovenlaagje met gestanste bloemetjes en een viscose/katoen voor de onderlaag. Een heerlijk stofje op de huid, die viscosekatoen, zo zacht, net een perzikhuidje.
Het was wel een gepuzzel om het hele pak netjes te krijgen - ik wilde geen lockafwerking van de blauwe onderlaag door de gaatjes heen zien, dus heb enorm gestoeid met welke naden "zichtbaar" tussen de binnen- en buitenlaag zouden zijn en welke niet. De zichtbare naden zijn die bij de v-hals en de armsgaten. De rits middenachter zit onder de beide lagen, dus is zichtbaar aan de binnenkant, maar niet door de gaatjes heen aan de buitenkant. Die rits, dat is meteen een beginnersfout. Hij zit er netjes in hoor, en is keurig blind, dat is het probleem niet, maar what was I thinking: een broekpak met een rits middenachter (en ook nog een haakje/oogje bovenaan). Een sanitaire stop is momenteel een ware yogaoefening, ik snap nu waarom het broekpatroon een laag uitgesneden lijfje heeft op de rug...

Maar het mag de pret allemaal niet drukken. Ik ben fan. De broek zit absoluut fantastisch, de afgelopen 5 dagen heb ik 3 dagen deze broek gedragen (steeds in ander gezelschap, dan valt het niet zo op).

Over het patroon: het is een gemakkelijk te maken patroon (zeker als je geen gaatjesstof gebruikt). Ik heb de zakken achterwege gelaten, daar kwam ik echt niet uit met deze stof. Verder heb ik de bandjes direct in de schouder gedaan in plaats van helemaal aan het eind, scheelt heel veel qua idee hoe het moet zitten bij het passen. Bij een volgende versie laat ik wel de voor- en achterpanden onder de armen iets meer overlappen - ze zijn nu wel erg laag en de ruimte heb ik niet nodig. De aanpassing van 2,5 cm extra bij de bovenpandjes was wel een goed idee: nu valt het tussenstuk precies waar die moet vallen.
Het pak is compleet gevoerd, maar ik denk dat het ook prima ongevoerd kan en misschien van tricot. Ik ga de jurkvariant zeker nog proberen, een kortere versie denk ik. Want er kruipt wel enorm veel stof in - voor deze versie had ik 2x3 meter nodig.

Ok, er schuilt geen model in mij. Die McCall-pose, meerdere sessie hebben niet direct tot een overtuigend resultaat geleid. Maar de hakken zijn hoog en de pijpen wijd, dat is wel een goede overeenkomst toch?