Nog maar eens een jurkje

Na een hoop tassen en zwemkleding enzo heb ik me weer eens gestort op een jurkje. Ik kende de site www.makerist.de niet, maar onlangs hadden ze een aanbieding (heel veel pdf patronen voor 2 euro ofzo) dus ik ben daar eens gaan rondstruinen. En kwam uiteraard wat leuks tegen, waaronder het jurkje "Loures" van Schnittbox. Een soort wikkel maar dan anders. Vorig jaar kocht ik bij TST stoffen een streepjesviscosetricot met ongelijke streepjes, die ik wat groener vond uitvallen dan gedacht waardoor ik wat minder enousiast werd. Groen en ik zijn geen vrienden, Maar voor dit jurkje leek mij een streepje wel geschikt dus ik heb het stofje uit de kast gehaald, om t eens uit te proberen,

Het is echt een heel gek patroon, met de strikbanden als een soort stalactieten aan het bovenvoorpand vast.

Maar eenmaal gestrikt vind ik t wel een succesnummer eigenlijk. Het jurkje tailleert smal, vergelijkbaar met Burda, ik heb maat 38 zonder aanpassingen gemaakt en die zit heel goed. Ik kan mij voorstellen dat ik het jurkje nog eens maak. Of als shirt.

Jurkjes 1

Het was weer tijd voor nieuwe jurkjes. Dat vind ik natuurlijk altijd, maar nu heb ik er dan ook echt wat gemaakt. Het lag een beetje stil omdat ik verslingerd ben geraakt aan het maken van lingerie. Het bereiken van een giede pasvorm, vooral op behagebied is voorwaar geen sinecure en al die half bloot foto's die ik heb gemaakt om advies te krijgen over pasvorm lenen zich toch wat minder voor een blog... Maar ik heb ook best decente foto's dus ik zal binnenkort eens wat tonen. Eerst dus jurkjes nu. Eentje uit de Knipmode van januari van dit jaar. Leuk, eenvoudig model met mooie halslijn. Al veel gemaakt in zelfmaakmodeland.

Op Facebook heb ik er al een heel verhaal over geschreven, dat herhaal ik hier voor het gemak even, ik blijf anders bezig. Ik heb het jurkje gemaakt van een digitale tricot van TST stoffen, ik had geloof ik 140 cm, het ging nét. Toevallig kwamen de bloemen bij de v-als zó uit dat het nu net lijkt of ik een bloemenrandje heb, zagen de meiden gelijk en waren ze erg enthousiast over. Toevalstreffers heb je ook af en toe nodig...
Ik heb maat 36 gemaakt en een paar dingen anders dan het patroon, omdat de print dan mooier uitkwam en mijn stof rekbaarder was dan die uit de knip (denk ik).

• ik heb het voorpand aan de stofvouw gelegd; - ik heb de rits achterwege gelaten en ook aan de stofvouw gelegd
• ik heb daarvoor de lijn onder de rits ahw doorgetrokken, waardoor midachter onder het patroon iets van de stof viel. Ik heb dat aan de zijnaad weer ongeveer toegevoegd;
• ik heb er geen figuurnaden ingestikt.

De werkwijze veranderde ook wat door geen rits, ik heb na het beleg voor direct de midachternaad van de hals gestikt (wel de halsdelen verstevigd, aan beide kanten, met plakcharmeuse). Daarna de schoudernaden en hals achter in een keer vastgezet. Zowel de v-hals als de schouder/hals eerst met de naaimachine om de hoekjes goed te kunnen maken, daarna met de lockmachine voor een bestendige naad. In de hals voor heb ik een framilonbandje meegestikt, geen naadband. Verder alles met de lock in elkaar en de zomen met de cover gedaan.

Alleen één dilemma toen ik m af had: margriet-op-de-tiet ok of niet?

P.S. Het regende, woei en was koud (en eigenlijk te donker voor foto's, maar ja, het is dit of het is niet ;)

Jurkjes IV

Dat ik nogal gecharmeerd ben van watervalhalsjes komt voor niemand die mij en/of m'n blog al een tijdje kent als een verrassing. Dat ik daarbij fan ben van de Donna Karan-Vogue-patronen betekent dat ik watervalhalsjurkpatroontjes van Donna Karan natuurlijk niet kan weerstaan. Ik had Vogue 1351 al eens gemaakt (niet geblogd, want niet helemaal mijn kleur ofzo. Of geen fotograaf, dat is niet helemaal duidelijk). Maar ik heb nu 4 (!) Vogue 1250, een tricot jurkje van Donna Karan met watervalhals. Maar de 1351 is voor niet-rekbare stoffen, dus iets héél anders natuurlijk (qua patroon idd heel anders trouwens, maar laat ik daar niet over doorzeuren).

De stof is een verknipte jurk uit een vintage-winkel. Het wás een bovenstukje met strikjes om de nek en een hele wijde enkellange rok. Het jurkje heb ik uit de rok gehaald. Daarbij heb ik alleen gekeken naar de motieven en alles wat iets te maken had met draadrichting aan mijn laars gelapt. Nou ja, niet helemaal, ik had geen zin in zomen dus heb de rokdelen aan de zoomlijn gelegd. De striklinten zijn hergebruik van de originele jurk, zaten daar ook in de taille. En het voeringjurkje is rechtstreeks uit de voering geknipt van het origineel. Na het puzzelen met de stof verder eigenlijk een ordinair liever-lui-dan-moe-exemplaar, dit jurkje. Met zulke mooie stof valt er weinig te verpesten...

(Het jurkje is wel al een aantal maanden af hoor, ik heb niet iedere dag iets gemaakt, maar ik loop wat achter met bloggen.)

Burda februari

Beetje verkeerde volgorde eigenlijk, januari, april, februari, terwijl ik deze top juist als eerste af had, in januari al. Maalt vast niemand om.

In de februari Burda stond een wat meer casual top met als leuk detail dat het rugpand (jaja, alwéér) van een niet rekbaar, geweven stofje is. Ik heb er een restje voor gebruikt van een glibberstofje waar ik al eens wat mee had geprobeerd, maar dat is in de kliko beland, leek nergens naar. Maar dus nog genoeg voor een achterpand.

Voor het voorpand heb ik een effen roze tricot gebruikt met daarover een kantig laagje, geknipt uit een tuniek die niet lekker meer zat en lag te wachten op een herbestemming. De mouwen zijn van effen zwarte tricot. Meer kan ik er niet over zeggen eigenlijk. Ik vind het een heel leuk patroon, met de langere achterkant, de mix van stoffen. Ik zie voor mijn al-lang-op-bestemming-wachtende glibberstofjes een mooie bestemming. Met wat variatie in halslijn voor bijvoorbeeld.

Burda april, ook wel maart

In de vorige post schreef ik al dat maart mij niet zoveel bood, dus maar gelijk doorgestoomd naar april, want daaruit vond ik het juist moeilijk kiezen.

Uit de Burda april heb ik iets tussen top 114 en jurk 115 gedaan. Ik had bedacht dat model te gebruiken voor een paneelstofje, een stretch satijntje van 90 cm lang en 140 cm breed en met een motief dat zo krom liep als een hoepel. Ik heb er nogal mee zitten klooien, wat vooral betekende dat ik een groot beroep moest doen op mijn creativiteit, zullen we maar zeggen.

Voor de liefhebber wat details over dat maakproces, met eerst het technische tekeningetje uit de Burda om het verhaal beter te kunnen volgen.

• De mouwbiezen op het patroon vond ik wel grappig, dus heb ik het patroon doorgeknipt op de lijnen waarvan ik dacht dat die voor de biezen waren. Dat bleken lijnen te zijn voor de voering, de biezen moesten er nog apart aan vast. (Ok, je ziet op het plaatje heel goed dat de mouwen wat zijn aangeknipt en daar de bies aan zit ipv dat het rechtdoor naar boven loopt, maar ik was niet in de opletstand. Enige troost: het paste met aangeknipte mouwtjes niet uit de stof, want het motief liep zo krom als een hoepel, dus ik moest nogal klooien om het recht en passend te laten zijn.)
• Vervolgens heb ik mijn "mouwbiezen" uit restjes stof geknipt. Twee voor en twee achter. Dat is dus twee voor en twee achter te weinig (voor, achter, binnen, buiten x2). En ik had geen snippertje meer over, dus dat moest maar van andere stof. Alleen had ik bij de wel geknipte biezen 1 rechtop en 1 op de kop op de stof gelegd, dat paste allemaal nét. Ik heb maar net gedaan of ik gek was en ze er gewoon aan gezet, een restje zwarte voeringstof gebruikt voor de binnen-mouwbiezen (en de halsbeleggen). Nu heb ik dus onbedoeld links en rechts twee verschillende mouwbiezen en zit er een rechtop en een op de kop. Designelement zeg maar.

• Mijn aanpassingen zijn: verplaatsen figuurnaad (moet wat lager bij mij), weglaten zakken en korter (want niet meer stof). Oh ja en geen klein drukknoopje op het bandje achter, maar ik heb het gewoon vastgestikt. Zag het ding al steeds losvliegen en ik krijg het zonder problemen over mijn hoofd, dus niet zo nodig.

Ik vind m ondanks alle gefrut en gefriemel wel tof. Als je t niet weet denk je vast dat het zo hoort allemaal. Toch?

Jurkjes III, ook wel Burda januari

 

Net als vorig jaar (het plan was), probeer ik ook dit jaar weer iedere maand een kledingstuk te maken uit de nieuwe Burda. Dat is voor januari en februari ook gelukt, zij het wat later dan gepland, voor maart valt dat niet mee. Ik ben gewoon niet zo enthousiast over het blad. Dus heb ik maar vast wat uit april gemaakt en ik denk dat ik daar nog wel wat uit haal, want ik vind dat nr dan weer zeer tof.

Januari en "maart" leverden twee nieuwe jurkjes op: eentje met een watervalhals achter en eentje met een v-hals achter. De voorkant is vrij eenvoudig. (Ik zie ineens een trend in mn naaiwerk...)

De watervalhals achter dus. Het stofje is een geborduurde rekbare burnout. De ruimte tussen de bloemen is dus heel doorzichtig. Er zit een onderjurkje aan vast, die is van zwarte tricot, de mouwen heb ik enkel gedaan, dus daar zie je nog heel goed dat het doorzichtig is. Tenminste, als je er geen langemouwen zwart shirt onder draagt.

Met een simpele voorkant. Ik heb een fba gedaan bij het onderjurkje, bij de bovenlaag was dat niet nodig, omdat die wijder is. Ik moest er een beetje aan wennen, dat het wijd is, dat het achter langer is, dat het achterpand wijder is waardoor de zijnaden wat naar voren lopen, maar ik ben er inmiddels geloof ik toch wel blij mee.

De jas

Het was weer nodig, een nieuwe winterjas. Maar ja, dat is wel een project waar je echt even voor moet gaan zitten en zitten, dat blijft toch niet een favoriete bezigheid op het moment. Dus de jas kwam beetje bij beetje tot stand. Niet een paar avonden doorkachelen en huppatee, maar gedurende twee weken steeds weer wat doen. 

De keuze van het patroon was nog wel een dingetje. Ik had eigenlijk al een Ottobrejas uitgezocht, maar die was wel heel veilig qua model en ik hou wel van wat anders. Toen stuitte ik eigenlijk bij toeval op een jas in Burda 9/2007, een oudje, overgenomen van een Sanchoër op de clubdag (een hele stapel waar deze, nog ongebruikt, tussen zat). Tulpmodel, echt iets van 5-10 jaar geleden, maar ja, ik viel er helemaal op dus jammer dan mode, ik wil NU tulp. 

Ik heb maat 38 genomen en alleen de lengte van de figuurnaden voor aangepast (paar cm korter) en een paar cm van de zoom gehaald. Verder niks. De stof is een soort wolvilt, superzacht en een beetje stretchig, echt geweldig materiaal om te verwerken. Komt van mn favoriete marktman. Ik had alleen pech met de stofvouw, die bleek verkleurd en dat zag ik natuurlijk nadat ik het achterrokdeel aan de stofvouw had geknipt. Ik heb er een piepklein naadje in genaaid en nu zie je dr niks meer van.

Als voering heb ik een nylon gebruikt, van Boeken, een winddichte stof. En een tussenlaagje flanel ertegenaan voor de warmte.

Ik heb veel met de hand genaaid, qua zomen met name (die moeten nog geperst zie ik). Ik ben erg blij met hoe de jas is geworden. Ik ben fan van de mouwen en ook de ceintuur vind ik er heel goed bij passen. Ik ben nog bezig met het breien van een bijpassende sjaal, met mooi kleurverloop en een klein glimmertje erin. Dat maakt het natuurlijk helemaal af, maar vooralsnog vind ik dit ook al heel wat!

Jurkjes - II

Door een fysiek probleem met zitten heb ik weinig genaaid in december, althans, veel minder dan ik wilde, en om nu niet teveel te hoeven zitten achter de naaimachine maar toch wat te kunnen maken, heb ik een paar oude bekende en beproefde patronen uit de kast getrokken. Eerst alles geknipt, en toen elke avond in korte tijd een jurkje in elkaar gezet. Het Knipjurkje uit het vorige bericht was er eentje van, maar ik heb ook twee watervalhalsjurkjes gemaakt (Vogue 1250, Donna Karan). Al zeker twee keer gemaakt en graag gedragen, dus altijd ok. Ik heb er een van een wat steviger zwart/zilverstofje gemaakt. Die heb ik minstens eens per week aan.

En eentje van een pauwenverenstofje. Dat is een heel dunne soepele viscose, die wel erg tekent, maar toch ook wel een geinig jurkje. Ik draag m normaal niet met zwart, maar met donkerblauw, en mss leent ie zich nog wel beter zonder mouwen eronderuit, dus meer voor de zomer. Maar goed, jurkjes 3 en 4 dus.

Jurkjes - I

Het leek er even op dat er nu alweer de klad zat in het bloggen, maar dat is niet het geval hoor. Ik heb van alles gemaakt, maar foto's maken lukte even niet. Het is vroeg donker, een fotograaf is niet altijd bij de hand en soms moeten er gewoon andere dingen gebeuren. Maar afgelopen zondag, in grijs weer inclusief miezer ben ik in alle nieuwe jurkjes buiten gaan staan en heeft Hadassa allemaal foto's gemaakt, zodat ik een voor een alles kan bloggen. Niet alles is stylingtechnisch helemaal verantwoord, maar de foto is er, het bewijs dat ik echt acht (!) lapjes heb weggewerkt in een paar weken. Twee voor een jasje voor Hadasje, zes voor zes jurkjes. Nooit genoeg jurkjes in de kast tenslotte...

Vandaag jurkje 1 en 2, beide van hetzelfde patroon uit de Knip van januari 2016. Ik ben oo Sancho de uitdaging gestart om uit elke nieuwe Knip(pie) diezelfde maand wat te maken, dan moet ik zelf natuurlijk het goede voorbeeld geven. Aan dezelfde uitdaging maar dan voor Burda doe ik mee op Patternreview, dus ik ben voorlopig van de straat, lekker shoppen in mn eigen voorraad en gaan met die banaan.

Het Knipjurkje dan dus. Het is er een met aangeknipte mouwen en een bijna cirkelrokje. Met naad middenvoor, voor een betere valling. Ik heb er een met korte mouwen gemaakt, die draag ik heel graag, dat jurkje.

Die met lange mouwen is meer een lentejurkje. Staat ook voor geen meter met zwart en lange laarzen, maar goed. Ik was dol op de print van de tricot en heb het lapje een tijdje lang in de kast laten liggen omdat ik het echt tof vond. Nu het een jurkje is vind ik m wel aardig, maar niet mn leukste. En het levert gekkebekkenfoto's op. Tja.

Dat heeft ook alles te maken met het stofje, dat is flodderig. De zwarte-met-friemels is veel dunner, maar toch van veel mooiere kwaliteit, qua dragen, qua gevoel, qua valling. We zien wel of ik de rode veel zal dragen. Misschien wel leuk op mn skinny jeans...

Ik heb trouwens bij beide jurkjes transparant elastiek in de taille meegelockt, om uithangen te voorkomen.

Jasje Burda 4/2015

Wat ik uit deze Burda zou maken sprak niet zo voor zich, eigenlijk wist ik het niet. Maar ja, een uitdaging is geen uitdaging als die niet een beetje moeite kost. Dus heb ik gekozen voor iets wat eigenlijk niet zo voor de hand ligt voor mij: een jasje.

Ik vond het jasje van de voorkant van het blad vanaf het begin een mooi jasje, maar ja, ik draag geen jasjes, dus had het laten zitten. Totdat ik ineens bedacht dat als het nu van tricot zou zijn, en ongevoerd, dan maakt het wel kans.

Al jaren lag er een toffe doubleface tricot in de kast, met aan één kant een visgraat, aan de andere kant gemêleerd grijs. Ik heb de naden overlappend gestikt, zodat aan de goede kant steeds een onafgewerkt randje zichtbaar is.

Het model is niet eenvoudig, met een spietje onder de arm en rare mouwen, uitgebreide zakken (ik doe niet aan borstzakken, dus die zijn er niet), met deze methode van werken heb ik mezelf wel een flinke klus op de hals gehaald. Ik heb alle naden doorgestikt met de cover, op de grijze kant de "verkeerde kant".

Ik vind het echt een tof model, ben er enorm blij mee. Het jasje viel trouwens wel wat kleiner dan de bedoeling was. Uiteindelijk waren knopen niet zo'n goed plan, want ik had helemaal geen ruimte voor overslag - het is een klein haakje met oogje geworden.

Niet dat ik het jasje vaak draag, want ehm, ik draag nooit jasjes. Ik had gedacht dat het iets minder netjes zou worden, maar het is toch wel formelerig, dat vergroot de draagkans niet bij mij. 

Maar ik heb wel een mooi jasje!