Jurkjes IV

Dat ik nogal gecharmeerd ben van watervalhalsjes komt voor niemand die mij en/of m'n blog al een tijdje kent als een verrassing. Dat ik daarbij fan ben van de Donna Karan-Vogue-patronen betekent dat ik watervalhalsjurkpatroontjes van Donna Karan natuurlijk niet kan weerstaan. Ik had Vogue 1351 al eens gemaakt (niet geblogd, want niet helemaal mijn kleur ofzo. Of geen fotograaf, dat is niet helemaal duidelijk). Maar ik heb nu 4 (!) Vogue 1250, een tricot jurkje van Donna Karan met watervalhals. Maar de 1351 is voor niet-rekbare stoffen, dus iets héél anders natuurlijk (qua patroon idd heel anders trouwens, maar laat ik daar niet over doorzeuren).

De stof is een verknipte jurk uit een vintage-winkel. Het wás een bovenstukje met strikjes om de nek en een hele wijde enkellange rok. Het jurkje heb ik uit de rok gehaald. Daarbij heb ik alleen gekeken naar de motieven en alles wat iets te maken had met draadrichting aan mijn laars gelapt. Nou ja, niet helemaal, ik had geen zin in zomen dus heb de rokdelen aan de zoomlijn gelegd. De striklinten zijn hergebruik van de originele jurk, zaten daar ook in de taille. En het voeringjurkje is rechtstreeks uit de voering geknipt van het origineel. Na het puzzelen met de stof verder eigenlijk een ordinair liever-lui-dan-moe-exemplaar, dit jurkje. Met zulke mooie stof valt er weinig te verpesten...

(Het jurkje is wel al een aantal maanden af hoor, ik heb niet iedere dag iets gemaakt, maar ik loop wat achter met bloggen.)

Jurkjes - II

Door een fysiek probleem met zitten heb ik weinig genaaid in december, althans, veel minder dan ik wilde, en om nu niet teveel te hoeven zitten achter de naaimachine maar toch wat te kunnen maken, heb ik een paar oude bekende en beproefde patronen uit de kast getrokken. Eerst alles geknipt, en toen elke avond in korte tijd een jurkje in elkaar gezet. Het Knipjurkje uit het vorige bericht was er eentje van, maar ik heb ook twee watervalhalsjurkjes gemaakt (Vogue 1250, Donna Karan). Al zeker twee keer gemaakt en graag gedragen, dus altijd ok. Ik heb er een van een wat steviger zwart/zilverstofje gemaakt. Die heb ik minstens eens per week aan.

En eentje van een pauwenverenstofje. Dat is een heel dunne soepele viscose, die wel erg tekent, maar toch ook wel een geinig jurkje. Ik draag m normaal niet met zwart, maar met donkerblauw, en mss leent ie zich nog wel beter zonder mouwen eronderuit, dus meer voor de zomer. Maar goed, jurkjes 3 en 4 dus.

DKNY jumpsuit

Vorig jaar kwam Vogue met dit patroon (1308) en ik was er gelijk weg van. Heb het ook direct getekend, maar ja, dan de stofkeus. De effen stof sprak mij wel erg aan, je ziet veel van die hele bonte jumpsuits en ik zag dat niet zo voor me, maar ja, wat voor materiaal dan. Het patroon schrijft een hele soepele stof voor, zijde bijvoorbeeld, of een soepele tricot, maar bij het model zit de broek heel raar van achteren, dus ik wilde toch iets met wat meer 'body'. Nu moet de volant natuurlijk wel goed draperen dus té stevig kan ook niet.

Last year Vogue released this jumpsuit pattern (1308) and I instantly fell in love. The main reason I waited so long with actually making it, was choice of fabric, I really didn't know what to choose. Recommended fabric are silk, lightweight knits, etc. but I didn't like the fit of the trousers in the back, so I thought it would be better to choose a medium weight fabric. However, the drape of the flounce might provide me with a problem...

Op het stoffenspektakel in maart in Zwolle kwam ik een dunne, maar niet te flodderige stretchstof tegen, daar ben ik mee aan de slag gegaan. Het lijfje heeft aardig wat overwijdte dus ik heb gegokt op maat 8 (dat is maat 34 geloof ik), waarbij ik het lijfje met 2.5 cm heb verlengd. Het in elkaar zetten ging niet heel snel omdat er vrij veel kleine dingetjes bij komen kijken, maar moeilijk was het verder niet. Ik heb een wat langere rits gekozen dan op het patroon staat, hij loopt door tot in de taille, en ik moet zeggen, dat is geen overbodige luxe. Dit keer is het niet mijn fout dat er een rits op de rug zit, dat is conform patroon ;) Oh ja, en afgezien van enkele Engelse naden vond ik de afwerking net niet helemaal mooi, dus ik heb ipv dubbele stiksels naast elkaar de naden na het stikken gelockt.

In March this year I went to a fabric market and found a medium weight stretch cotton (I guess), that might be ok for the jumpsuit. I chose size 8, though I am more a size 10 and 12 according to size charts, but the bodice was quite loose fitting, so I took the gamble. I lengthened the bodice by an inch, that were all my adjustments. The sewing itself didn't provide me with any problems, the instructions were very clear. Despite of my experience with the zip in the back in my McCall's 6760 jumpsuit I went for it again, though I did use a much longer zipper than prescribed - mine runs all the way down to the waist, and I really do need every inch of it when I want to get out of the thing. The finishing is all right, there are several French seams, which looks really professional. I did however use my serger for the other seams, because two rows of straight stitching isn't quite my idea of a neat finish.

Als ik het patroon nog eens zou maken zou ik een paar dingen anders doen:

If I would make this pattern again, I would change a few things:

- De zakken. Nu moet je op 4 plaatsen een stuk stof bovenop een ander deel naaien. Daar wordt het wat steviger van en je ziet het verder niet, maar het is eigenlijk zinvoller bij een hele soepele stof en het is niet het leukste werkje.

-  The pockets. I do love them, but the way they're constructed is more suitable for a light weight fabric, which I didn't use (and don't intend to). There are two pieces (on both sides, so four in total) they make you sew straight on to a pocket piece.

de patroondelen

the pattern pieces

de manier waarop je ze op elkaar moet vastzetten

the way you're supposed to sew the pieces on top of each other

hoe het er van binnen uitziet

what it looks like on the inside

- Het halsje voor staat iets te ver af, ik had beter de schuin-van-draad-bies niet helemaal naar binnen kunnen slaan nu trekt het een klein beetje (het is wel conform patroon, maar bij de armsgaten is het anders gedaan, het biesje is daar zichtbaar, en dat pakt mooier uit, dat is voor de hals denk ik ook beter.)

- The neck binding. It is gaping a little, I think it would have been better to have a visible binding, just like the armholes have. 

close-up hals en armsgat

detail of the neck and armhole binding

Zelf vind ik m wel heel aardig zitten en hij draagt heerlijk, maar ik heb nog wat aarzelingen, vooral over de achterkant. Wat vinden jullie ervan?

I do like the way it turned out, and I love wearing it, but I am still a bit hesitant about it, particularly about the back. What do you think?

bruiloft

Vorig jaar heb ik al eens met Eva afgesproken dat we gezamenlijk aan het ingewikkelde Donna Karan-jurkje Vogue 1280 zouden werken. Met een bruiloft in het verschiet (6 juni) en een supergelegenheid, namelijk het Sancho jubileum-naaiweekend, ging ik met Eva aan de slag. Ik had van tevoren al een half jurkje op proef gemaakt om de pasvorm een beetje uit te zoeken. Dat bleek wel handig en ook nodig, want het decolleté was zó laag, daar was met geen mogelijkheid iets van te maken als ik dat direct zo had geknipt.

Dus had ik wat aangetekend bij patroondeel 2 (die gaat van links achter over de linker schouder naar midvoor) en een extra patroondeeltje aan patroondeel 4 en haaks op 2 gezet. Abracadabra zo natuurlijk, dus even een plaatje.

In elkaar zetten van de jurk was op zich niet zo heel erg lastig, vooral een kwestie van stap voor stap de beschrijving volgen. Het was maar een blad (voor en achterkant) met instructies, ik heb patronen met zeker drie bladen (zes pagina's), niet zo extreem veel stappen dus. Wat de jurk ongelofelijk veel werk maakte was de manier van in elkaar zetten. Alle patroondelen zijn inclusief naadtoeslag. Die moet je er bij een heel aantal delen weer afhalen. In elkaar zetten doe je door het deel met afgeknipte naad op het deel waar het aan vast moet te leggen (verkeerde kant op goede kant, zeg maar). En dan daartussenin een strookje/biesje dat er bij een heel aantal naden een stukje tussenuit piept.

Ik heb het piepen wat dikker aangezet (eigenlijk meer per ongeluk), dus het werd breder dan volgens instructie, maar ik ben er eigenlijk heel blij mee, want het geeft de hele jurk net wat extra's. Alle (rare) patroondelen moeten op de meest bizarre manieren uit de stof worden geknipt. Alleen de rokdelen zijn recht-van-draad van boven naar beneden, de rest gaat schuin, overdwars, allerlei manieren. Het biesje loopt daardoor ook steeds wat anders van draad en dat maakt dat het licht er net anders op valt. Niet/nauwelijks op foto's vast te leggen, maar echt tof. Je kunt het een beetje zien denk ik.

 Voorkant

Achterkant

Ik heb ervoor gekozen om de extra halsbanden achterwege te laten. De brede schouderbanden zitten bij mij beter als ze wat hoger op de schouder zitten en dan wordt het wel heel veel gedoe rond de halslijn bij mij. Ik ben enorm blij met hoe het jurkje is geworden. Het was ontzettend leuk om het met Eva uit te puzzelen - we hebben volgens mij wel een uur of twee op de grond gelegen om de boel te knippen (alles uiteraard enkel, geen een deeltje is hetzelfde). En dan wijs worden uit alle instructies - ik blijk bij wat "te"veel naden een bies te hebben gestikt, dus hoewel het aantal instructiestappen meeviel, was het wel opletten geblazen.

Het was superspannend, het hele project, want met het stikken van de allerlaatste naad was het jurkje pas aan te trekken, het was dus alles of niks. De hele naaiweekendclub leefde mee, geweldig. En toen het eenmaal mooi bleek te zitten, werden een paar kleine ongerechtigheidjes snel en vakkundig afgespeld, zodat ik met de hand nog wat kleine figuurnaadjes heb verstopt onder een aantal naden-met-bies. Ik moet het eigenlijk even overtekenen op het patroon, mocht ik de jurk nog eens willen maken. (Yeah right).

Het tweede project was een jasje voor erbij. Ik heb het patroon aangepast, de delen geknipt en een paar naadjes nog weten te stikken, maar toen moest ik opruimen, dus dat werd afgelopen week. Ik had uit de Knip van mei een jasje genomen, eentje met afgeronde voorpanden. Met hulp van Hanneke heb ik het jasje ingekort tot taillelengte en de halslijn bijgetekend - die was heel hoog, dat was wat zonde. Ik heb de overslag van de voorpanden afgeknipt om het jasje open te kunnen laten hangen. Toen ik het jasje af had, bleek dat dat toch niet het beste idee was, het was een heel wijde tont geworden. Ik heb daarom achterin twee flinke figuurnaden in de panden gelegd en voor kan het alsnog over elkaar en dicht. De vraag is nu, moet ik dat doen of in elk geval zorgen dat het kan? Of is het zo goed? Ik had nog 2 knopen in de kleur van de voering, die heb ik er voor het zicht even op gespeld.

Nu heb ik 3 opties:
1. geen knopen, gewoon zo laten;
2. wel knopen, maar voor de sier;
3. knopen en gaten zodat het jasje dichtkan.

Optie 1:

Optie 2 (foto 1) en Optie 3 (foto 2, 3):

De stof is nogal kwetsbaar (het is dubbele stof, de bovenlaag is de kwetsbare laag), dus knoopsgaten wordt een uitdaging, maar ik doe het als ik unaniem optie 3 terugkrijg!

Conclusie: ik laat het zo, meeste stemmen gelden.

draaijas

De lente begint en ik krijg de kriebels om toch op de valreep nog een winterjas te maken. Komt ervan als je in januari witte jurkjes aan het naaien bent, denk ik dan maar. Hij stond al even op mijn lijstje en sinds eind december had ik een heel concreet idee wat ik er precies mee wilde. Ik zag toen namelijk Hans Ubbink op tv, een designer (kleermaker zoals hij zelf zegt) die ik niet kende dus heb ik even gegoogle-imaged. Mooi, heel mooi, stijlvol. Eén jas sprong er enorm uit.

Ik had nog een wollen ruit in de kast liggen (al héél lang), dus dat kwam goed uit en ik had een heel mooi patroon met een grote kraag, Vogue 8465 (de rooie). Alleen nog buitenstof en daar liep ik in januari ofzo op de maandagochtendmarkt tegenaan. Een niet zo dikke, maar wel hele zacht grijze wollen stof. Ik heb geloof ik 4 meter meegenomen, alles wat er nog was. Een week of twee geleden begon ik met het patroon en dat aanpassen aan mijn maat. Na het in elkaar zetten van de bovenkant (zonder kraag) heb ik nog eindeloos zitten klooien met de figuurnaden - ik had het achteraf beter ietsje anders kunnen aanpakken, maar dat zal allemaal wel. Daarna ben ik de rest van de jas gaan knippen, alle rokdelen, voering. Allemaal uit 3 lagen (onderkant) en 4 (bovenkant). Steeds twee lagen wol met een winddicht laagje ertussen en dan het bovenpand ook nog een satijnvoering voor het gemakkelijker aan/uittrekken van de jas. Er zitten knoeperds van drukknopen op (die ik een paar keer opnieuw heb bevestigd, omdat het erg bepaalt hoe de jas valt) en drie glansknopen (met iets te paarse lusjes :))

Ik ben zelf he-le-maal weg van de voeringstof en heb gelukkig nog een heel groot stuk over voor een toekomstige jas (het komt van de markt en was een monsterstuk van 3-4 meter en ik geloof dat het uit Oostenrijk komt en een jaar of 20-30 oud is. Was het verhaal van de marktman en ik vind het te leuk om niet aan te nemen.)

Al met al heel erg verschrikkelijk veel knipwerk dus. In totaal zit er meer dan 9 meter stof in de jas, heb ik vier lappen volledig opgeknipt en een stukje van een vijfde.
Na een naailoze periode wegens akelige effecten van een wat fout gelopen zenuwbehandeling heb ik dit weekend wat uurtjes gehad om de boel in elkaar te zetten. Het was ongelofelijk veel werk, in elk geval veel meer dan waar ik rekening mee had gehouden.

De grote kraag bestaat uit drie patroondelen, die heb ik alleen uit de twee wollen stoffen gehaald. Ertussenin zit een laag vliesofix, ik heb alle buitenranden met de verkeerde kanten tegen elkaar vastgenaaid (ook de voorranden en onderrand, daar heb ik strookjes vliesofix op geplakt - in totaal zit er bijna 1,5 meter van dat spul in de jas). Langs die randen zitten twee stikseltjes vlak naast elkaar, zodat de stof niet al te erg zou gaan rafelen. Tips van Eva en Joyce (via Sancho), ik heb ze gewoon allebei toegepast en het werkte prima!
Het ging nog bijna mis omdat ik een van de kraagdelen precies verkeerd-om uit de stof had gehaald en ik had echt nauwelijks meer stof over. Gelukkig is het nog net gelukt, maar ik heb wel even staan zweten... (Ik weet het, ik heb ruitdoorlopwetten met voeten getreden, maar ik had gewoon geen stof genoeg en dit zat in mijn hoofd en in mijn kast, zo heb ik het voor mezelf recht gepraat.)

De jas is op zich niet ingewikkeld om te maken. Het was vooral veel werk door alle laagjes en de afwerking waar ik voor had gekozen. (Ik ben twee avonden bezig geweest met de festonsteek langs de randen.)

Ik vind m mooi geworden. Moet wel een beetje wennen aan de enorme hoeveelheid jas, ik voel me behoorlijk enorm en hij zit tamelijk ruim, maar goed, ik moet er toch ook een dik vest onder aan kunnen zonder dat ik een soort worstje word.

Rachel Comey rokje

rokje achter

Oftewel Vogue 1170. Een geweldig leuk rokje, wel lastig met die ingestikte hoekjes voor. Het paars/zwart/grijze truitje is trouwens ook een product van noeste arbeid - een breiwerkje uit een Verena van vorig jaar. Nog niet gedragen dit jaar, omdat ie heerlijk warm is maar het weer niet zo heel koud was. Van een zachte merino/acrylmix.

rokje voor/zij. met wat prototypische houdingen (blijkbaar) - scheef hoofd, handen aan bril

Ik heb het rokdeel verlengd, goed advies van PatternReview. Ik heb een zichtbare metalen rits ingezet en de naden afgewerkt met biaisband. Paars, gewoon omdat ik dat leuk vond. 

biaisbandjes aan de binnenkant

Het patroon heeft een zoombeleg, dat had ik ook gedaan en dat weer afgewerkt met biaisband, maar de rok stond wijduit, zag er niet uit. Dus dat heb ik weer verwijderd en vervangen door een gewoon zoompje, zodat de rok mooier valt. 

achterkant wat dichterbij

De stof heeft een soort glanslaagje, het lijkt bijna op leer daardoor. Ik geloof dat ik beter een maatje groter had kunnen nemen, maar ach, het past en ik ben er ook wel blij mee, weer even wat anders. Heerlijk patroontje.

onnozele foto's

LWD contest...

...oftewel Little White Dress. Een perfect excuus om nu eens een blousejurkje te maken, dat heb ik tot nu toe altijd uitgesteld, omdat blouseachtige dingen nooit passen. Ik moest aan de FBA - full bust alteration. Het verhaal is nogal lang, ik begon met een Burdajurkje (proef), een heel mooi modelletje, maar na 3x een nieuw bovenlijfje was het nog steeds niet helemaal naar mijn zin. Ik heb het al wel gedragen, maar moet er weer wat aan aanpassen. Daarna zal ik het op de foto zetten.

Dus begon ik aan een ander proefjurkje. Een patroontje dat ik al een tijdje heb liggen maar nog nooit heb aangedurfd: Vogue 8829. Ik ben begonnen met een heel mooi gekleurd stofje na een fba van 3cm. Het jurkje is eigenlijk gelijk helemaal goed. Ik moet nog 2 of 3 knoopjes vastzetten, had het eigenlijk klaar willen hebben, maar ja, lig nu ziek op de bank, dus heel veel moed had ik niet vandaag. Fotootjes van dat jurkje komen nog.

Voor het wedstrijdjurkje heb ik een offwhite broderie gebruikt, van BBMS, met een zigzagpatroontje. De bedoeling is dat het jurkje op (ten minste) drie manieren wordt gefotografeerd: gewoon zoals het is, dressed up voor een feestje en een werkoutfit. Eigenlijk hoort er een ceintuurtje bij en ik geloof dat ik dat idd mooier vind, dus dat moet er nog komen. Als sluiting heb ik allemaal verschillende knoopjes gebruikt, 17 in totaal. Dat is heeeeeel veel knoopsgaten en knoopjes aanzetten, maar ik vind het de moeite waard geworden.

Naast de FBA heb ik de kraag wat puntiger gemaakt, gewoon omdat ik dat mooi vind. Het setje met het transparante vestje komt op de foto totaal niet uit de verf - het is een prachtig geborduurde tule, met zilveren kraaltjes. De hele familie riep "wauw" toen ik het aanhad, maar goed, dat komt dus niet zo duidelijk naar voren op de foto.

Verder nog een setje met zwart (ook op de eerste foto, met een gezellig geel riempje met witte stippen erbij).

Ik moest heel snel de foto's doen want de meiden gingen uit met paps, ik vergat toen wat accessoires, dus dat heb ik maar even uitgespreid op de grond. Bij het werk-setje draag ik blauwe schoenen, het was zooo geen weer voor foto's (ik woei bijna weg) maar binnen wordt ook niks dus dit moet het maar zijn.

nog een donna karan

Dit keer Vogue 1159. Een patroon dat ik al jáááren op de plank heb liggen en dat eigenlijk helemaal in de verkeerde maat was (inmiddels). Aangezien ik er toch zin in had, ben ik het patroon twee maten gaan verkleinen door lijnen te spiegelen. Het in elkaar zetten was een heel bijzonder werkje - in plaats van een aardig idee te hebben waar ik naar toe aan het werken was, werd het mij steeds onduidelijker hoe die enorme lap in vredesnaam ooit een jurkje moest gaan worden. Het patroon bestaat uit drie delen: een bovenachterpand, een voeringrok en de rest. Eigenlijk is dit een proefexemplaar en er valt nog echt wel wat te verbeteren, maar ik ben er toch al een heel eind tevreden over. Het jurkje zit heerlijk en uiteindelijk is de draai in het voorpand echt een draai geworden.

Als noot voor de tweede versie, die ik vast ga maken, al is het maar om te kijken of ik dan wel snap wat ik aan het doen ben. De armsgaten heb ik iets ingenomen, want die gaapten een beetje en de voeringrok is van te weinig stretchy materiaal, waardoor aantrekken net niet helemaal comfortabel is (lees: gewurm). Ik vermoed dat de rimpels op de rug daar ook vandaan komen, maar misschien is het ook niet gek om het jurkje naar onderen toe iets wijder te tekenen. Ik heb nu alle naden op de naaimachine gedaan, omdat ik echt niet wist wat ik aan het doen was, ik weet nu wat op de locker kan. En ik hou nooit zo van omgevouwen zomen bij armsgaten en hals, dus dat zou ik die volgende keer afwerken met een naar binnen geslagen biesje.

Maar al die puntjes betekenen niet dat ik niet blij ben met het jurkje hoor! Het is heel spannend om tot het eind toe niet te weten wat het resultaat zal zijn (en als het jurkje op een hanger hangt is het maar een treurig geval). Ik moest blind varen op de instructies, die waren over het algemeen heel duidelijk, dus dat hielp. En de heerlijk soepele (zeer rekbare en zachte) tricot geeft optimale bewegingsvrijheid...