Charlie maal 3

Via Van Katoen heb ik het patroon Jacob van Zonen09 aangeschaft, maar nog niet gemaakt omdat zoon nog net niet in de kleinste maat valt. Wel heb ik veel prachtexemplaren voorbij zien komen en las ik veel enthousiasme over de pasvorm en de beschrijving van het patroon. Toen Zonen09 met een nieuw patroon kwam was ik er dan ook als de kippen bij, zo'n leuk shirt, dat Charlie, en Nathan moet boven nu toch echt wel maat 92 hebben. Ik heb wat combinaties uitgezocht, Charlie gelijk maar drie maal geknipt en ze alledrie in elkaar gezet.

Een versie zwart/limegroen met helicopters en een tikkeltje fluo-oranje - de kleur krijg ik niet zo overtuigend op de foto, helaas.

 

Een versie Hilco-autootjes, afgewerkt met effen groen (interlock).

Zowel de helicopters als de auto's komen bij kleurenmix vandaan, ik vind het beide hele mooie kwaliteiten stof, ook drogerbestendig en dat is hier heel wat waard.

Nog even het lekkere bekkie van mijn zoon (dat ie steeds eet op de foto's is puur toeval. Denk ik...)

De laatste versie is van een van de stofjes van een kraamcadeau, paars met bruine aapjes, afgewerkt met een blauwe interlock. Drie keer precies hetzelfde maken is niet helemaal mijn ding, dus heb ik dit shirt voorzien van "manchetjes". En omdat ik zelf nogal enthousiast was daarover heb ik er een minihandleidinkje van gemaakt, wie weet is er iemand in geïnteresseerd.

Het shirt, a photo by draadstaaltje on Flickr.

UFO 2

Noot vooraf: ik heb mijn best gedaan voor goede foto's, maar in deze donkere dagen is dat een bijna-onmogelijkheid. De meisjes hebben foto's gemaakt, ik moest bijna alles weggooien wegens bewogen, dit is wat er over is. Ik hoop dat het een beetje een beeld geeft (ja, ik ben totaal foto-on-geniek...) De kleur is trouwens donkerblauw met lichtblauwe bloemen erop geborduurd.

De tweede UFO is een jurkje voor mezelf. Het jurkje heeft 4-5 jaar in de tas onder de tafel gelegen. Het patroon komt uit een Knip uit 2007, ik was gelijk weg van die wijde mouwen en het origineel was ook van kant, veelkleurig kant, dus toen ik het blauwe kant ergens tegenkwam zag ik er gelijk dit jurkje in. Het jurkje bestaat uit 3 lagen: het kant (rekbaar), daaronder een laag rekbare tule en als voering een lichtblauwe katoenen tricot.

 De mouw bestaat uit twee lagen: ik heb daar de lichtblauwe voering weggelaten.

Toen ik het jurkje in elkaar had zitten zag het eruit als een zak, echt geen gezicht. Dus heb ik in alle lagen, voor en achter figuurnaden gestikt, twee per pand, dus dat waren er 12. Het sloot nu wel beter aan, maar het was het gewoon niet. Ik heb van alles geprobeerd, een band erom, een riempje, maar het was en bleef een Beatrixjurk. Dus het belandde in die enorme tas onder mijn tafel.
Af en toe haalde ik het tevoorschijn, trok ik het aan en constateerde dan droevig dat het echt niks was en dat ik niet goed wist hoe ik er wat van kon maken. Terwijl ik het kant toch wel heel mooi bleef vinden. In september of oktober heb ik het weer uit de tas gehaald, nadat ik allerlei verstelklusjes had gedaan van kleding die ook in die tas zat in een verwoede poging om toch wat weg te werken. Ik besloot dat ik er direct een oplossing voor wilde of dat het ding anders in de vuilnisbak zou eindigen. Dus ik trok het jurkje aan, belde aan bij de buurvrouw van een paar huizen verderop, naait ook zelf en heeft een goede kijk op pasvormen enzo. Mijn vraag aan haar was "Is dit iets en als het wat is, wat moet er dan anders?" Ze vond het wat, gelukkig, en had dé oplossing: het jurkje was gewoon nog steeds te wijd en vooral onder de oksels.

Een binnenstebuiten pas-sessie leverde op dat ik aan beide kanten onder de oksels +/- 2,5 cm eraf moest halen (en dan dubbel, dus in totaal is er iets van 10cm van de omvang af). Ik heb een stukje van de mouw- en zijnaden opengetornd, in alle laagjes, en de versmalling doorgevoerd. Verder moest ik nog iets met de zomen. Ik had bij de mouwen al een iets langer tule laagje dan het kant, dat ging ik ook doorvoeren bij de onderrand. En toen had ik een jurkje waar ik me wel heel lekker in voel, dat ik graag draag en waarbij mijn Beatrix-associatie weg is. In een uurtje ofzo gepiept. Kun je toch niet voor aan een nieuw jurkje beginnen...

UFO 1

Ik zie ze niet vliegen, hoor, maar ik had een voornemen voor 2012 (dat ik inmiddels met een jaar heb verlengd...), een uitdaging. Eigenlijk drieledig (UWYH, UFO's en RecyKleren - in het kort, geen nieuw spul, half af werk afmaken en verbouwen van kleding). Twee UnFinished Objects's had ik nog niet geblogd, dus voordat het jaar is afgelopen doe ik dat nog snel.

Het eerste is een shirtje dat ik deze zomer al af heb gemaakt en tijdens de zomervakantie al heb gefotografeerd (met een zwaar gehavende Hadassa erin, ze was enorm onderuit gegaan op de fiets - ze vergeet soms dat ze aan het fietsen is, de kleine dromer). Het shirt heeft als basis een Ottobreshirt, maar dan aangepast in pasvorm (het shirt loopt wijd uit, ik heb het getailleerd en daarna laten uitwaaieren). Het voorpand heb ik in tweeën geknipt, omdat ik eens bij de Bijenkorf een leuk shirt had zien hangen met allemaal kleine plooitjes in het voorpand, een paar cm dichtgestikt.

Ik ben ermee begonnen toen ik 9+ maanden zwanger was van Nathan, het was om precies te zijn het project waar ik mee bezig was voordat het knulletje ein-de-lijk kwam. En daarna had ik geen zin om er mee verder te gaan. Maar ergens in juni ofzo heb ik het shirt toch weer tevoorschijn gehaald, de bloem erop gezet (ook een idee van Ottobre), versierd met wat hotfixsteentjes en het ding afgemaakt.

award enzo

Het is even rustig geweest op mijn blog. Dat komt zo: ik zat achter de naaimachine. Nathan is naar een volgende groep op de crèche, dus had ik het lumineuze idee om de juffen te bedanken met een tas. Dat werden er vier. Mijn oom en tante van wie ik alle klederdracht heb gekregen waren veertig jaar getrouwd, dus heb ik een tas gemaakt van een van de schorten, een grote boodschappentas. Verder Hadassa was gisteren jarig, die wil altijd heel graag achter de naaimachine dus zijn we al een paar weken geleden begonnen met het maken van nog eens twee tassen voor haar juffen. En ik heb nergens foto's van gemaakt, dus je moet me op mijn woord geloven als ik zeg dat ze echt leuk zijn geworden!
Naast de naaimachine waren er een Sinterklaasfeest, een verjaarsfeest en nog wat andere feestjes die georganiseerd moesten worden, dus dat slokte ook nog wat tijd en ten slotte had Nathan echt een sjaal/muts nodig dus heb ik een popover gebreid. Ik dacht dat het naald 3-3,5 was ofzo, dus had prachtig dun garen, maar het patroon bleek voor naald 5 te zijn, dus ik moest nog wat rekenen en het duurde allemaal veel langer voor het af was. Een fotootje volgt nog, de kleine jongen ligt op bed, dus ik kan het nu niet maken.

Waar ik nog helemaal niet voor had bedankt, maar wat ik natuurlijk wel heel leuk vind is dat ik van Sarina een award heb gekregen, dank je wel!
Doorgeven vind ik te lastig, dus dat laat ik achterwege. Ik volg vreselijk veel blogs en doe dat met heel veel plezier, dus iedereen dank voor het posten, voor de tijd die erin zit, de aandacht, de moeite, ik vind het heerlijk, het bloghoppen.
Ik kreeg een rijtje vragen om te beantwoorden, eens kijken of ik wat kan verzinnen:

1. Wat doe je het liefst?

Qua naaien vind ik het naaien zelf het leukst.

2. Wat vind je het minst leuk?

Ook maar weer qua naaien, want daar is mijn blog tenslotte voor, de handafwerking, daar heb ik een broertje dood aan, dus dat levert nog weleens een UFO (unfinished object) op.

3. Wat zijn je hobby/s?

Naaien, breien, haken, koken, lezen, spelletjes. Naaien op dit moment met stip op een (maar ook dat kan veranderen - het heeft ooit sterke concurrentie van lezen gehad, maar sinds de kinderen is dat even wat minder), de rest doe ik altijd wel door, maar minder intensief.

4. Wat is het belangrijkst in je leven?

Mijn gezin.

5. Hoe lang blog je al en waarom?

Sinds 2008, mijn blog ik mijn verzameling van mijn handwerk, mijn portfolio zeg maar. Voor mezelf ook een heel leuk tijdsdocument.

6. Je favoriete kleur?

Paars dan rood dan blauw.

7. Waar zou je graag een blog over lezen?

Ik lees allemaal leuke blogs over van alles en als ik weer een leuke tegenkom, voeg ik die toe. Kan niet zo iets verzinnen waar ik nog een blog over zou lezen.

8. Iets leuks dat bijna niemand van je weet?

Ik heb een manier ontdekt om sommige wedstrijden te winnen, met meerkeuzevragen. Het heeft me een stereotoren inclusief cdspeler (die waren er toen nét dus klasgenoten met krantenwijkje om er een te kunnen betalen waren stikjaloers), platenspeler, dubbel cassettedeck (ja, ik ben oud), tuner, afstandsbediening en twee goede boxen opgeleverd op mijn 16e. Ik heb er heel erg veel plezier van gehad en nog, want de boxen gebruiken we nog altijd. Een paar jaar geleden op precies dezelfde manier een houten bakfietsje.

Maar ik kan natuurlijk niet zeggen wat het is, want dan werkt het niet meer :)

9. Koek of chips?

Koek. Tenzij ik zoutbehoefte heb.

10. Avond of ochtendmens?

Avond. Definitely.

klederdrachtantoinette

Het jurkje van mijn oma's klederdracht is af en Hadassa heeft m vandaag aan, dus het is ook een dráágbaar jurkje geworden - ik ben heel blij met het resultaat!

I finally finished the dress I made from my Grandmother's traditional costume and it turned out to be a wearable garment - Hadassa is wearing it today, and I think she looks great!

Ik vond het een heel bijzonder project. Mijn oma is overleden toen ik zes was, dus erg goed heb ik haar niet gekend, maar dichterbij dan van de week heb ik mij geloof ik nog nooit gevoeld. Werkend aan het jurkje kwam ik allemaal details tegen van hoe zij destijds haar (enorme hoeveelheid) kledingstukken in elkaar heeft gezet - vast met veel liefde, want het is zo netjes en zo precies. Mijn grote liefde voor naaiwerk heb ik van mijn moeder, ik kwam er dit weekend achter dat het bij oma vandaan komt.

It was a very special project to me. My grandmother died when I was only six years old, so I didn't know her that well. I never felt closer to her though, working with all those garments she put together with so much love - the details, the finishing, and the huge amount of garments, I definitely was love. I inherited my sewing addiction-genes from my Mom, she definitely got them from her's...

Jurk patroon: aangepaste Antoinette / Dress pattern: changed Antoinette

Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk in tact gelaten van het handwerk van mijn oma: de oude voering zit nog in het bovenlijfje (inclusief vlekken en verkleuringen) en ik heb de halsafwerking helemaal overgenomen, alleen een klein onderslagje van een reststukje halsafwerking voor de drukknoopjes (kamsnaps), omdat het jurkje anders niet over het hoofd paste. Verder heb ik de bovenrand van de rok hergebruikt - ik heb de rok bovenop het bovenpandje gestikt, verkeerde kant rok op goede kant bovenpand. Dat viel nog niet mee, er waren zoveel lagen en het garen dat mijn oma gebruikt heeft was zo vreselijk dik (en dan dubbel) dat mijn machine zich er regelmatig behoorlijk in verslikte. Ik begreep ineens het nut van vingerhoedjes.

I tried to re-use my Gran's handwork as much as possible. The lining of the bodice is the original lining (stains and discolorations included) and I completely left the finishing of the neckline untouched. I added a small strap to the shoulder for the button closure (I used kam snaps). That was necessary, because Hadassa wasn't able to put her head through the hole. I re-used the top of the skirt - I placed the wrong side of the skirt on the right side of the bodice, so the original finishing is exposed. It wasn't easy, sewing through all those layers, and the thread, I've never sewing thread as thick as the one she used (and all sewing was double threaded). I suddenly understood the need for a thimble... Anyway, all those layers, my machine did suffer to manage (and didn't always succeed).

De strikbanden van de rok heb ik aan de onderrand verwerkt als ruche. Mijn enige toevoeging is de voering van de rok (anders kriebelde die teveel, het is hele zware wol), een rits in de zijnaad en twee kamsnapjes op de schoudernaad.

I turned the ties of the skirt into a ruffle that I attached to the hem of the skirt. The only things from my stash are the lining for the skirt (the wool is a bit itchy), the zipper in the side seam, and two kam snaps on the shoulder.

 

Ik heb nog wat fotootjes van de binnenkant gemaakt. De rok had twee prachtige bovenkanten, dat wilde ik toch nog een beetje laten zien, dus ik heb de voering onder de bovenrand bevestigd. Met de hand! Gebruik van mijn locker voelde wel een beetje als een anachronisme - zo'n moderne machine op zo'n oud stuk loslaten, toch een beetje raar.

I made a couple of pictures of the inside of the dress. The skirt had a beautiful strap of fabric on both the inside and the outside. I wanted that to be visible, so I handstitched (!) the lining to the bottom of the beautiful strap. Using my serger for finishing the raw fabric edges felt a bit odd, like an anachronism. Such a modern machine for such an old piece of clothing.

 

Recykleren/ ReFashion Contest

"stukkin' " / "piece"

Voor de "recykleerwedstrijd" op Pattern Review heb ik besloten om wat van de kledingstukken van mijn grootmoeder te gaan gebruiken. Zij droeg Staphorster klederdracht en haar kleding is ooit verdeeld onder de (schoon)dochters. Het was nogal veel, wat een tante van mij heeft doen besluiten een paar hele sets uit te zoeken en de rest van de hand te doen. En ik ben het zeer gewillige slachtoffer dat al die overschietende oude kledingstukken kreeg. Er zitten prachtige 'borstrokken' bij, zware wollen rokken en schorten, een heel aantal mutsjes, wat doeken, meer dan twee tassen vol. Veel stukken zijn met de hand genaaid en ongetwijfeld zeker 50 jaar oud. Mijn oma is meer dan 30 jaar geleden overleden, dus ouder dan dat zijn ze sowieso.

For the ReFashion Contest on Pattern Review I decided to use some of my late grandmothers clothes. She wore traditional "Staphorster" costume and her clothes have once been divided between her daughters and daughters-in-law. It was quite a lot, because one of my aunts decided to keep some complete costumes, but get rid of the rest. I was lucky to get all the leftovers. There are a lot of beautiful under vests, there is a pile of wool skirts and aprons, I have over two bags of clothing. Most of the pieces are hand sewn and probably over 50 years old (she died more than 30 years ago, and I don't think she ever threw anything out).

achterkant borstrok en bovenrand rok/ back of under vest with upper side of the skirt

Ik ga voor Hadassa een jurkje maken met het patroon Antoinette als basis. Vanwege de dikke stof van de jurk zonder zakken en plooien, dus gewoon een A-lijn rok. Het bovenpandje wil ik zo op de borstrok leggen dat het "stukkin' " behouden blijft, dat gerimpelde stukje band. De voering wil ik ook hergebruiken.

I intend to make a dress for Hadassa, based on the Antoinette dress. I will leave out the pockets and the pleats because the fabric of the skirt is a bit too heavy, I will make an A-line skirt I think. I will try to place the bodice on the under vest in a way that I can keep the "piece" on the front. I will also try to re-use the lining. 

  tussengenaaide driehoekje/ triangle on the shoulder

Mijn oma was heel zuinig, dat is aan deze borstrok een klein beetje te zien: op de schouder zit een tussengenaaid driehoekje stof, waarschijnlijk was het lapje net niet groot genoeg en heeft ze er een stukje tussengenaaid op een plaats die toch onder een doek terechtkwam. De stof is een hele lichte en prachtige kwaliteit wol, die (nog steeds) heel kostbaar is. Ik heb borstrokken die bestaan aan heel erg veel aan elkaar genaaide snippertjes stof, met alleen op de zichtbare plaatsen (onderkant van de buste met name) een prachtige bloem. Ik denk niet dat ze ooit een snippertje stof heeft weggegooid. Ik geloof dat ik een hele serie snippertjes heb gekregen ooit. Restjes die mijn moeder te klein vond om te gebruiken, maar waarvan ze dacht dat ik er misschien wel iets mee kon.

On the shoulder there is a little triangle where my grandmother placed a piece of fabric that would disappear under another layer. In fact, there are under vests that are assembled from scraps except for the visible (beautiful flowered) parts. The fabric is a very light and gorgeous wool, but also was and still is quite expensive. I don't think she ever threw anything away. A few years ago, I received a small bag of scraps my mother inherited. She didn't know what to do with them, but thought I would be able to use them, for applications for example.

 

voering met zichtbaar handgenaaid stiksel/ lining with visible hand sewn stitching

De foto's zijn een beetje donker en ik had een klein kereltje dat onmiddellijk beslag legde op alles wat ik wilde fotograferen...


The pictures are a bit on the dark side, and my little boy sort of wanted to confiscate everything I tried to take a picture of...

twee kanten draagbare rok/ reversible skirt

ehm...

Jo7 jurkje of eigenlijk tuniek

Ergens tussen de bedrijven door (in oktober al) en vooral tijdens een (lichte) opruimsessie kwam ik het patroon weer tegen. Het patroon dat ik een paar jaar geleden op de Sancho clubdag heb overgetekend omdat ik het zo'n leukerd vond, maar toen was het nog veel te groot. Het is een jurkje dat Jo7 (forumnaam Sancho) heeft getekend in maat 134, met een paar plooien in de rokdelen en nepoverslagpanden boven. Het kan met lange mouwen, aangerimpeld bijvoorbeeld, maar ik had ineens een stofje voor ogen dat mij geweldig leek voor het jurkje en dat was eenvoudigweg niet genoeg. Het stofje is een Oililyvelours, jaaaaren geleden eens gekocht op de Noordermarkt.

Ik vond en vind het nog steeds een prachtige stof, dat moet gewoon niet in de kast blijven liggen, maar tot nu toe kon ik steeds niet een patroon vinden dat ik geschikt vond. Tot nu dan toch. Helaas had ik niet zo heel veel - de stof was smal ik denk 110 breed en ik had 2 meter ofzo (hooguit). De rokdelen heb ik zo lang gemaakt als mogelijk, de belegdelen (bij de overslag, onderaan de mouwen en onderaan de rokdelen) heb ik gemaakt van rode velours die ik nog had liggen. Wel wat stevig, beetje stretch erin, maar perfect qua kleur.

Jaël haar favoriete kleur is rood, dus het tuniekjurkje (het is eigenlijk te kort voor een echte jurk) is zeer goed ontvangen!

Young Hero

Al weken is het geen zomerjasweer meer, maar ja, als je niks anders hebt, dan moet je wel he? Maar nu is ie af, de winterjas voor Nathan.

Het stofje heb ik vorig jaar op de markt in Utrecht gekocht, ik was er gelijk helemaal weg van. Een beetje wollig, mooi grof geweven, veel mooiere kwaliteit dan de prijs deed vermoeden (1 euro per meter). Het patroon is een ongevoerde jas van een stevige tricot, ik heb wel gevoerd, met donkerkobaltblauw volumevlies en een winddicht stofje nog tussen de voering en de buitenstof. Het komt uit een Ottobre (4/2012) en het model heet Young Hero.

voor, binnen, achter

Ik heb maat 92 gemaakt, eigenlijk nog wel wat te groot, maar omdat het model eigenlijk voor tricot was valt het jasje tamelijk smal. Hopelijk niet té smal, overigens... Gelukkig zijn de boorden gemakkelijk om te vouwen, dus de veel te lange mouwen vormen niet zo'n probleem.

Tijdens mijn zoektocht naar een jas maat 86 (eigenlijk meer Nathans maat, merk ik), kwam ik erachter dat dat een soort 'vergeten maat' is. Veel patronen beginnen bij maat 92 en alles wat kleiner is, is meer een babyjas. Ik ben echt heel erg weinig interessante patronen tegengekomen in mijn toch zeker niet geringe stapel kinderpatronenbladen. (Op een model met 100 zakjes en dingetjes zat ik niet te wachten, wat heeft zo'n klein jochie daar nou aan, voor jaszakschatten moet ie toch echt nog wat groter worden.)

Wat jasdetails: paspelzakken met ritsjes, brede overslag met schuine rits. 

Note to self: er moet nog een drukknoopje aan de binnenkant.

Er zitten wat ongeregeldheden aan de jas die ik besluit voor lief te nemen (een schuine rits levert natuurlijk altijd ged**der op aan de onderrand, dat had ik van tevoren kunnen bedenken). Het vinden van de juiste kleur boordstof en rits bleek een crime. De kleur is koningsblauw zo ongeveer maar de kleuren blauw die overal beschikbaar zijn, zijn kobalt en donkerblauw/marine. Kobalt is echt te licht (ritsjes in de paspelzakken) en donkerblauw is te donker. Verder is de boordstof die ik nu heb gebruikt eigenlijk niet helemaal stevig genoeg, maar we doen het ermee, hij is wel lekker zacht.
Ondanks dat alles vind ik het een leuk jasje geworden en het staat Nathan erg koddig.

(*eh* [ik krijg mijn laars niet over de auto, mama help])

KCWC - spuit 11

(...compleet met snottebellen en butsen)

Vorige week was de laatste dag van KCWC, de wrap up is allang geweest en daar kom ik nog eens met mijn allereerste werkjes. Ik heb echt elke dag van de KCWCweek minstens een uur besteed aan kinderkleding. Zoeken en uittekenen van patronen, uit de kast trekken en combineren van stofjes en maken van versieringen. Woensdag 10 oktober zat ik 's ochtends helemaal klaar met mn geknipte spullen om achter de naaimachines te gaan zitten - kind in bed, kinderen op school, even een paar uurtjes tijd. Graaft een van de straatwerkers voor de deur door een kabel - gevolg: 3 uur lang geen electriciteit. En om nou met de hand aan de slag te gaan, mwah. Dus heb ik naast de drie geknipte shirts ook nog een jas geknipt (buitenkant, tussenlaag, voering, ben je zo weer een uurtje of wat verder en je hebt er geen snoertjes voor nodig).

Van het weekend heb ik het laatste zoompje gestikt, in een polo die ik eigenlijk niet netjes genoeg geworden vond, dus vandaar dat ik die een tijdje weg had gelegd... (Na de KCWCweek was ik overigens nog niet verder dan de eerste foto van deze drie. Een avond ben ik bezig geweest met de vogeltjes - het lijfje en het vleugeltje heb ik gegutst uit een HEMAgum en dan gestempeld met textielverf, de snavel, oogjes en pootjes erop getekend met textielpen.)

Wat ik nu af heb: 3 shirts uit de Ottobre. Een poloshirt, waarvan ik de mouwen en schouders heb verknasterd in aparte stukjes en waar ik de polosluiting heb weggelaten. Vond ik wel leuk en het was ook nodig, want de stof was niet lang genoeg. Het dinostofje is een hele zachte, zeer rekbare interlock van Michael Miller, vorig jaar eens besteld bij fabric.com.

Ik heb het gecombineerd met een sweatstof, die geeft wat stevigheid omdat die wat minder rekt, zeker voor de zoom was dat eigenlijk een noodzaak.

 

Ik heb het polopatroon ook gemaakt zoals Ottobre het had bedoeld had, een vreselijk krullende gestreepte oranje/witte tricot, van de markt, 1 euro/meter geloof ik, afgewerkt met donkerpaarse boordstof (de polosluiting, kraag, mouwboordjes). Dat is eigenlijk wat te dik, heb ik gemerkt, vandaar dat het niet zo netjes is geworden (het contraststiksel valt weg in de stof en het maakt de sluiting en kraag erg dik). Ik maak m vast nog eens, want het is wel een enorm mooi patroon en het zit ook erg goed.

En nog een raglanshirtje, zonder gedoe, een soort wuppiestof van stoerejongensstoffen.nl. Ook zo'n hele zachte, zeer rekbare interlock, net als de dinostof.

Ze zijn allemaal een beetje groot nog, maar hij groeit zo hard, het gaat vanzelf passen!

De geknipte jas zit half in elkaar. Ik moet nog even kleine ritsjes voor in de paspelzakken halen morgen, hopelijk kan ik m dan snel afmaken.

Mini wardrobe contest

In de maand september was de Mini Wardrobe Contest op Pattern Review. Ik kwam er na een week achter dat dat zo was en heb toen direct mijn kast doorgespit op leuke combistoffen. Het idee is om een garderobe te maken die bestaat uit vijf kledingstukken. Een daarvan is het "key item", dat stuk moet met alles combineren of matchen, dat "key item" mag ook een kledingstuk zijn dat is gekocht of al eerder gemaakt, tijdens de wedstrijdperiode was het de bedoeling dat je ten minste vier kledingstukken maakte.
Ik heb ervoor gekozen om een garderobe voor Jaël te maken, omdat die dringend nieuwe kleren nodig had.
Mijn key item is de rode Roos 3026a die ik vorig jaar maakte voor Jaël.
Verder heb ik gemaakt:
- tuniek/jurk Abacadabra 131
- spijkerjeans Rood 3026a
- blazertje uit Knippie 6/2010
- Muriel van Farbenmix

Ik geloof dat ik het allemaal net red voor 1 oktober - inclusief alle reviews op Pattern Review...

Roos 3026

Vorig jaar heb ik voor Jaël een mooie rode stretchbroek gemaakt, waarvoor ik Roos 3026a heb gebruikt. Wijduitlopende pijpen en elastiek in de taille, meer is het niet, maar het is een broek die ze aan wil en dat is heel wat. Een knoop en gulp zijn een no go-area, dus dit was ideaal. Nu past die broek nog steeds heel goed, dus na een mislukt experiment met een stretchbroek van ABC 132, heb ik dat patroon nog eens tevoorschijn gehaald. Ik had nog een stuk stretch spijkerstof liggen, met een klein beetje een glittertje erin, alleen op de stofvouw was de stof heel lelijk geworden en ergens over de breedte zat ook een lichte streep.
Deze foto geeft de kleur het best weer:

Ik heb de pijp dus maar in tweeën geknipt om m fatsoenlijk uit de stof te kunnen krijgen. Verder heb ik steekzakken toegevoegd.

Het geheel is doorgestikt met sierstikgaren, dus nu heeft het ook nog echt iets van een spijkerbroek. Maar dan met elastiek in de taille (ik geef toe, knoop/gulp zou echt beter staan bij haar lijf, maar ja, als ze m dan niet aandoet is het ook zo zonde van mijn werk...)

 

Het is moeilijk te fotograferen, maar hierbij dan toch een poging.