klederdrachtantoinette

Het jurkje van mijn oma's klederdracht is af en Hadassa heeft m vandaag aan, dus het is ook een dráágbaar jurkje geworden - ik ben heel blij met het resultaat!

I finally finished the dress I made from my Grandmother's traditional costume and it turned out to be a wearable garment - Hadassa is wearing it today, and I think she looks great!

Ik vond het een heel bijzonder project. Mijn oma is overleden toen ik zes was, dus erg goed heb ik haar niet gekend, maar dichterbij dan van de week heb ik mij geloof ik nog nooit gevoeld. Werkend aan het jurkje kwam ik allemaal details tegen van hoe zij destijds haar (enorme hoeveelheid) kledingstukken in elkaar heeft gezet - vast met veel liefde, want het is zo netjes en zo precies. Mijn grote liefde voor naaiwerk heb ik van mijn moeder, ik kwam er dit weekend achter dat het bij oma vandaan komt.

It was a very special project to me. My grandmother died when I was only six years old, so I didn't know her that well. I never felt closer to her though, working with all those garments she put together with so much love - the details, the finishing, and the huge amount of garments, I definitely was love. I inherited my sewing addiction-genes from my Mom, she definitely got them from her's...

Jurk patroon: aangepaste Antoinette / Dress pattern: changed Antoinette

Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk in tact gelaten van het handwerk van mijn oma: de oude voering zit nog in het bovenlijfje (inclusief vlekken en verkleuringen) en ik heb de halsafwerking helemaal overgenomen, alleen een klein onderslagje van een reststukje halsafwerking voor de drukknoopjes (kamsnaps), omdat het jurkje anders niet over het hoofd paste. Verder heb ik de bovenrand van de rok hergebruikt - ik heb de rok bovenop het bovenpandje gestikt, verkeerde kant rok op goede kant bovenpand. Dat viel nog niet mee, er waren zoveel lagen en het garen dat mijn oma gebruikt heeft was zo vreselijk dik (en dan dubbel) dat mijn machine zich er regelmatig behoorlijk in verslikte. Ik begreep ineens het nut van vingerhoedjes.

I tried to re-use my Gran's handwork as much as possible. The lining of the bodice is the original lining (stains and discolorations included) and I completely left the finishing of the neckline untouched. I added a small strap to the shoulder for the button closure (I used kam snaps). That was necessary, because Hadassa wasn't able to put her head through the hole. I re-used the top of the skirt - I placed the wrong side of the skirt on the right side of the bodice, so the original finishing is exposed. It wasn't easy, sewing through all those layers, and the thread, I've never sewing thread as thick as the one she used (and all sewing was double threaded). I suddenly understood the need for a thimble... Anyway, all those layers, my machine did suffer to manage (and didn't always succeed).

De strikbanden van de rok heb ik aan de onderrand verwerkt als ruche. Mijn enige toevoeging is de voering van de rok (anders kriebelde die teveel, het is hele zware wol), een rits in de zijnaad en twee kamsnapjes op de schoudernaad.

I turned the ties of the skirt into a ruffle that I attached to the hem of the skirt. The only things from my stash are the lining for the skirt (the wool is a bit itchy), the zipper in the side seam, and two kam snaps on the shoulder.

 

Ik heb nog wat fotootjes van de binnenkant gemaakt. De rok had twee prachtige bovenkanten, dat wilde ik toch nog een beetje laten zien, dus ik heb de voering onder de bovenrand bevestigd. Met de hand! Gebruik van mijn locker voelde wel een beetje als een anachronisme - zo'n moderne machine op zo'n oud stuk loslaten, toch een beetje raar.

I made a couple of pictures of the inside of the dress. The skirt had a beautiful strap of fabric on both the inside and the outside. I wanted that to be visible, so I handstitched (!) the lining to the bottom of the beautiful strap. Using my serger for finishing the raw fabric edges felt a bit odd, like an anachronism. Such a modern machine for such an old piece of clothing.