Croptop en Dianashirt

Bij N&N Stoffen kwam ik vorig jaar een geinige stof tegen, grijze sweat/jogging met mintgroen glinsterlipjes. Ik vond het wel wat voor Jaël. Zij was gelukkig ook enthousiast en gecombineerd met haar wens om een langer hemd met daarover een korter truitje te krijgen, ging ik aan de slag. Het hemd is gehaald/hergebruikt uit een Wibra-uitverkoop-hemdje maat XL ofzo, in precies de goede kleur en voor een habbekrats. Het truitje komt uit een tienerbijlage bij Knippie, ik denk zomer 2016. Ik heb de binnenkant van de stof gebruikt voor de zomen, zowel bij de hals als de onderranden, vond het wel grappig en zag het regelmatig in de winkel dus volgens mij ook best hip. De v-hals is de achterkant, ik heb m iets minder diep gedaan dan het patroon aangaf, want dat werd wel heel laag en dat was natuurlijk helemaal fout. 

Het setje wordt niet fanatiek gedragen - in ieder geval alléén thuis, niet naar school, ik weet niet precies waarom niet, want het staat wel echt leuk, maar ja, pubers, onvoorspelbaar tuig is het. *zucht*

Verder heb ik vandaag 2 shirtjes gefabriekt van een patroon dat Diana mij stuurde (omdat ik zo enthousiast op haar maaksels (1e 2 shirts) reageerde, supertof!) De eerste was eigenlijk een proef, voor Hadassa. Het patroon was ongeveer maat 152 en dat is haar maat, dus ik heb het eigenlijk vrij blind overgenomen. Het zit perfect.
Het stofje heb ik denk ik 2 jaar geleden ofzo besteld bij Roos en Violet, ik zie dat de webwinkel er niet meer is nu, maar de service was fenomenaal. Het pakje zou uit België moeten komen, maar de eigenaar van de shop ging een week of twee na de bestelling naar Amsterdam en heeft het gewoon persoonlijk bezorgd. Geweldig he? Dit was een couponnetje bij mijn 'eigenlijke' bestelling, ik vond m wel leuk dus heb m er maar bij gedaan. Staat Hadassa echt supergoed, dat heb ik dan weer niet op de foto gezet, dus dat moet je maar aannemen...

Diana heeft het patroon getekend waarbij ze zich geloof ik heeft gebaseerd op een shirt van Desigual - dat vraagt om vormband in de hals. Ik moet bekennen dat ik heb moeten opzoeken wat dat was. En ik blijk dat dus ook gewoon niet te hebben noch ooit gehad. Zo op Paaszondag is de kans dat ik dat binnen een half uur wel heb nul dus maar improviseren. Meestal is een hals van een shirt met een soort van biesje, maar deze moest worden omgevouwen met dat vormband. Ik zie dat niet zo heel erg voor me, want de stof moet toch wel echt blijven rekken - ik heb vlieseline of iets dergelijks dan ook niet aangedurfd. Uiteindelijk heb ik een hulpstiksel langs de halslijn gestikt op 1.5 cm (de naadwaarde), toen omgevouwen, gestreken en daarna met de cover gestikt. Dat hulpstiksel was te zichtbaar, dus heb ik weggehaald.

Uiteindelijk vind ik dit toch wat te kwetsbaar voor lubberen, dus bij versie 2 heb ik een belegje op vorm gemaakt, die ook met een hulpstiksel doorgestikt, zodat ik echt niet kon uitrekken tijdens het aanzetten en dan omgeslagen en doorgestikt met de cover. Tot 2x toe ben ik gaan naaien zónder garen - ik kan verzekeren: dat werkt niet. Mijn naaimachine had het na 20 cm door, dus begon te mopperen. De cover vond 1 stiksel ook best, dus deed een net enkel stiksel langs de hals. Hij deed het zó keurig, dat ik het zo heb gelaten.

Deze tweede versie is een verjaardagscadeau voor mijn nichtje. Zij is paardengek en morgen jarig. Dus naast een Schleichpaardje ook nog iets persoonlijks, gemaakt door tante Aline. Hadassa is ook 10, ietsje langer, maar verder vergelijkbaar qua bouw, dus die heeft m even op proef gepast.

Het is niks voor haar, zij heeft echt niks voor paarden, dus vandaar haar big smile, maar hij past wel keurig. Top toch? Dank Diana! Er gaan er meer komen, ik ga zo eens kijken of ik de bovenkant van kant kan maken. En een grotere versie voor Jaël, want die zag dit ook wel zitten. Heerlijk, een shirtje dat echt in een poep en een scheet in elkaar zit en waar de dames zo enthousiast over zijn. Even volop in productie...

Beestjes!

 

Onlangs heb ik op het Stoffenspektakel in Zwolle, een heerlijk uitje met mijn moeder was dat, een stofje gekocht met kevers. In eerste instantie voor Nathan, maar ik zei al tegen mijn moeder dat Hadassa dit vast ook heel leuk zou vinden. Die houdt wel van gekke dingen namelijk. Nou, dat bleek, ze was er onmiddellijk weg van en ik heb m dan ook maar gelijk voor haar bestemd.
Inmiddels heb ik er een tuniek/trui van gemaakt. Ik heb bewust gekozen voor een meisjesachtig modelletje, als tegenhanger voor de stof.
Het model komt uit Ottobre 1/2016, ik heb maat 140 met lengte 146 gemaakt, met nog een paar cm extra voor de mouwen. Ik had best maat 134 of zelfs 128 kunnen nemen en de mouwen nog langer kunnen maken. Hadassa is een dunnetje met lange 'knakworstenarmen', zoals ze zelf noemt.
Op het voorpand komt nog "Ieuw!", maar ik wacht nog op het juiste kleurtje flex/flock. De hals, de mouwboordjes heb ik omgebiesd met zeegroene tricot, het schootje is daar ook mee gevoerd.

Ik had eerst een gewoon boordje aangezet, maar dat was te pyjama-ig, dus heb ik er weer afgehaald. Daarna dat bandje eromheen, netjes met de cover doorgestikt... en toen zat het naadje vooraan. Onnozel, maar nog eens uithalen is niks en zo laten zitten was wel heel overduidelijk fout. Dus heb ik iets verzonnen met een knoopje een een lintje en dat op de mouwen terug laten komen.

Designdetail zeg maar (valt het op dat dat woord wel wat vaak valt hier?) Hadassa viel als een baksteen voor de strikjes, dus opzetje geslaagd!

Zomerjurkjes

...En we zijn d'r weer. Even wat andere bezigheden die wat meer aandacht vroegen en als ik dan moet kiezen tussen wat ik aan tijd heb achter de machines of een stukje schrijven, tja, dan wordt het toch m'n naaiwerk. En als de klad er eenmaal inzit, dan houdt dat zomaar aan en heb je ineens een half jaar niet geblogd.

Maar, goed nieuws, Diana heeft een welgemikte schop onder de derrière van menig blogger gegeven en die had ik blijkbaar nodig. De Burda Challenge lag ook wat op z'n gat, ik loop nog steeds wat achter, maar ik heb toch ook wel een aantal Burda's gebruikt zonder de resultaten te bloggen. Dus eerst een tijdje wat achterstallig werk, te beginnen met fleurige zomerkleding tijdens deze donkere herfstdagen.

It did look like I was a little behind on my Burda challenge. Well, I am, but I did make several items that I hadn't blogged yet. Burda 6/2015 contained a nice girl's dress, that my youngest daughter really liked.

 

In Burda juni 2006 stond een toffe meisjesjurk, een hele lange. Hadassa zag dat wel zitten, dus heb ik voor haar van een lekkere zwierviscose een exemplaar gemaakt, met als bovenlaagje wat kant. Nadat ie af was bleek het wel een enorme tont, dus heb ik in de taille toch een elastiekje vastgezet, verder heb ik het patroon niet aangepast.

I used a soft and drapey woven rayon and put a lace layer on top. Since the dress turned out to be a bit too baggy, I added some elastic in the waist. And when she saw her younger sister enjoy her long wide dress, swirling whenever she could, the eldest also really, really wanted one. So I made another one. Same fabrics, other prints.

Jaël vond het niks in eerste instantie, maar nadat ze Hadassa er een paar keer mee had zien zwieren werd ze toch een beetje jaloers. Dus een paar maatjes groter, zelfde materiaal in andere kleurtjes, patroon op herhaling. De meiden hebben de jurken afgelopen zomer graag gedragen, de viscose voelt heerlijk zacht tegen de benen en ook lekker koel. Ze droegen het op koelere dagen met een shirtje, op warmere dagen zonder.
De meisjes dragen allebei een tankini onder de jurk op de foto, dus nog een paar van Hadasje alleen, om de bandjes wat duidelijker te laten zien. En zonder sloffen...

On the previous pictures the top is not very visible, due to swimming suits underneath, so here are some "clean" ones.

Twee hele blije meisjes! 

Two happy ladies!

Candy jurkje La Maison Victor

*Wat wil je dat ik als eerste voor je maak* twee (1 was haaientrui Nathan)

De wens van Hadassa was een jurkje met korte mouwen waar ze haar vestje(s) bij aan zou kunnen. Ze heeft het nogal snel warm, dus doet geen vest aan over een langemouwenshirt. Als het vriest doet die nog geen hemd aan. Dus een begrijpelijke vraag.
Ik vond het Candyjurkje uit LMV1/2014 een erg leuk jurkje en ik zag joggingstof in de winter net wat meer zitten dan een (dun) tricotje, dus Candy werd het. Ik heb maat 128 genomen voor de breedte, 140 voor de lengte en dat lijkt precies goed uit te pakken voor m'n spriet.

Sinds januari heb ik een Silhouette Cameo en ik heb de kinderen ook laten kiezen wat ze daarmee wilden. Hadassa houdt enorm van grapjes, heeft een zeer groot gevoel voor humor en houdt echt van iets mafs. Toen ik haar het plaatje van de koe liet zien rolde ze over de vloer van het lachen en de woorden eronder maakten het voor haar compleet - dat moest en zou het worden. Ze geniet ervan, dat ze de lachers op de hand heeft, dus het is echt een succes.
Over het jurkje zelf valt niet veel te zeggen. Het is appelgroene jogging die ik heb afgewerkt met stroken donkerblauwe jogging.

Onafgewerkt, net als het originele Candyjurkje, maar ik vond daarvan de zomen wel wat flodderig ogen, dit geeft wat meer stevigheid en ik vind het kleuraccent ook wel tof. Hij komt terug bij de zakjes en in de stiksels: coverlock-op-zijn-kop.

De koe is kobaltblauw, het striklintje ook. Haar vestje is dat ook, net als haar maillot, dus dat matcht allemaal wel en, beter nog, het zijn de favoriete kleuren van dochterlief, dus helemaal goed geschoten. Zodra het ding uit de was is heeft ze het weer aan (hij moest na de fotosessie direct de was in ;))

vlinderjas

Vorig jaar maakte ik van een leuke poppetjesgobelin een wintermantel voor Hadassa. Dat was maat 128, maar die bleek eigenlijk al aan de kleine kant toen ie nog maar net af was. De maten klopten heel goed met haar maten, maar blijkbaar viel de jas heel smal en vooral de doorgestikte voering maakte de mouwen wat strak, waardoor het nooit een ideaal jasje was. Ze heeft m wel met heel veel plezier gedragen toen, gelukkig, maar dit jaar kon hij echt niet meer, want nu waren de mouwen ook nog eens veel en veel te kort (en ik had ze nog wel wat verlengd).
Toen ik de vlindergobelin tegenkwam op de markt in Utrecht kon ik die niet laten liggen, dat is echt wat voor de kleine meid. Ik heb weer een Burda erbij gepakt, de Kinderburda 2013 (de jas staat ook in Burda december 2012), juist omdat die smal valt en dat is goed. Wel ben ik naar maat 140 gegaan, want maar 1 maatje groter dan vorig jaar, daar ging ik het niet mee redden leek mij zo. Als voering heb ik een gestepte voering gebruikt voor de bovenkant en de mouwen. De rokdelen heb ik gevoerd met een donkerpaarse ribfluweel. Dat komt op verschillende plaatsen terug: de kraag, de binnen-zakkleppen en de binnenzak.

Normaal ben ik tamelijk slordig met tussentijds strijken/persen van naden, maar dit keer heb ik ieder naadje met een persdoek, een opgerolde oude handdoek als perskussen en een stoomstrijkijzer strak geperst. Het in elkaar zetten verliep goed, het was veel werk, zeker aan het eind, omdat ik alle zomen helemaal met de hand heb vastgezet (eerst buitenjas, daarna de voering eraan vast). En het enige dat "niet goed" ging was dat het jasje tijdens een tussentijdse passessie veel te groot leek te worden. Ik was daardoor wat gedemotiveerd, maar ben toch dapper verder gegaan en met de voering erin is de jas nog wel wat groot, maar kan dat prima dienst doen als groeiruimte. Ze kan m volgend jaar zeker nog wel aan zeg maar en dat is natuurlijk helemaal niet zo erg (zeker niet als je moeder halverwege de winter pas met een nieuwe jas aan komt zetten...)

De kleuren zijn prachtig en de jas is echt Hadassa, ze is er helemaal verguld mee. Ik ook en kan (eindelijk) aan de slag met wat snellere projecten. Heb daar wel weer zin in: een paar dingen op een dag af hebben in plaats van meerdere dagen werken aan een kledingstuk :D
Oh ja, ze was vergeten de middelste knoop dicht te doen. "Kun je de knoopsgaten tenminste ook zien" zei de slimmerd.

trenchcoat

Hadassa had een zomerjas nodig. Hard ook, maar ondanks het feit dat ik wist welke jas en welke stof liep ik te dralen. Dus heb ik maar eens beloofd dat ik m af zou hebben voor de bruiloft van zwager en schoonzus, op 6 juni. Nu had ik nog meer te maken, dus een heel slimme belofte bleek het niet en ik heb m toch maar verschoven tot je-kunt-m-na-Pinksteren-aan-naar-school. Dat is gelukt.

De jas is Passenger trenchcoat uit Ottobre 1/2013. Ik had die niet gekocht omdat ik er niet genoeg in vond staan destijds. Op het moment dat ik toch besloot dat ik m wel wilde lag ie niet meer in de schappen, dus liet het maar zo. Tot een maand of 2 geleden. Ik wilde gewoon die jas maken. Ik heb het blad uiteindelijk in het Engels nog kunnen bestellen en naast de jas heb ik er ook al twee shirts voor Nathan uit gemaakt. Dankbare aanschaf.

 

De stof is een water- en winddichte Oililystof. Hadassa heeft er al eerder een jas van gehad dat nu met veel enthousiasme door een nichtje wordt nagedragen. De stof vonden we zo mooi en het stond haar ook zo goed, dat we besloten dat een tweede keer best kon. De vorige heb ik 3,5 jaar geleden gemaakt, ze heeft die in 2011 gedragen en daarna waren de mouwen geloof ik echt te kort, jammer genoeg, dus nu een herkansing. Er was nog 1 jongetje bij Hadas in de klas die de jas/stof herkende.

Qua aanpassingen aan het patroon heb ik alleen met de maat gespeeld. Qua breedte heb ik 122 aangehouden, de lengte is van maat 134, met nog wat extra verlengde mouwen. Ik vind m precies goed zitten. Een aantal naden heb ik met waterdicht tape behandeld, hopelijk is het zo ook een beetje een regenjas. De panden en mouwen heb ik ook nog voorzien van een tussenlaagje van witte voeringstof, omdat de bollen op de katoenen voering anders door de buitenstof heen wel erg zichtbaar zouden zijn.

De ceintuur heb ik achter vastgezet met twee knopen, zodat ze die niet zomaar kwijt kan raken.

We zijn er blij mee, met de jas.

beestenboel

Superleuk vind ik ze, die digitaal geprinte stoffen. Voor de kinderen heb ik in januari een stukje besteld met beestenprints en Jaël en Hadassa hebben allebei al een shirt dat ze met veel plezier dragen. (Nou ja, op het moment is die van Hadassa zoek, geen idee hoe dat nou kan, maar goed, komt vast weer terecht en dan ook weer aan, want ze mist m enorm).

Voor Jaël een shirt uit Ottobre 6/2007, maat 134.

De boordjes heb ik gedaan op de beschreven manier - een enkel strookje tricot, onafgewerkt en vastgestikt aan de binnenkant, maar het krult niet echt en is vrij hoog. Volgende keer weer een gewoon boordje.

Voor Hadassa heb ik de minder wijde versie van Usedom gebruikt - 2 maten verkleind want het patroon begint bij 146/152.

Ging prima (ik had het voor Jaël al eens gedaan, 1 maatje, ik dacht dat 2 ook wel moest kunnen en dat klopte wel ongeveer). Ook hier zou ik bij een volgende een paar dingen net anders doen (smaller en korter), maar ach, meiden zijn er blij mee, stofjes snel verwerkt, niet meer zeuren verder.

Alleen de beren voor Nathan liggen nog te wachten - ik wilde ze alledrie tegelijk bloggen, maar dat schiet niet op, dus dan maar alleen deze twee.

kerstjurkjes

Vanavond hadden de meisjes de kerstviering van school en wat is er dan leuker dan een nieuw jurkje aan kunnen doen. Na een hoop plannen die ik niet heb uitgevoerd, is het resultaat: een Malibu (Studio Tantrum) voor Jaël en een Candy Cane (Homemade mini couture) voor Hadassa.

Het verhaal van de Malibu begint in het voorjaar, toen ik het patroon in huis haalde. Jaël zag het gelijk zitten. Nu haalde ik het tevoorschijn omdat het me leuk leek van een winters stofje. Ik had een heel oud, maar leuk visgraatje met bloemen erop gedrukt. Toen dacht ik aan een Jottumribje, dat misschien nog wel mooier was. Maar dat idee sneuvelde weer omdat de Malibu uit heel veel kleine stukje bestaat en dat dan weer jammer zou zijn van de mooie grote bloemen van het ribje. Uiteindelijk drong een idee zich op waar ik ook al een tijdje op zat te broeden, namelijk een jurkje van allemaal restjes rode stof. Ik had ze de hele zomer al verzameld en in een tas gedaan, dit leek toch wel een heel goed idee. Dus heb ik dat tasje omgekeerd en alle niet te witte stofjes eruit gehaald, want het is tenslotte bijna winter.

Het resultaat is een tamelijk zomers jurkje (wat wil je met zomerse katoentjes) maar ik vind het toch wel een heel leuk ding geworden en Jaël is er helemaal blij mee. Ik heb de banden voor en achter vastgestikt, ik mag alles maken, als er maar geen knopen aan zitten, dus daar hou ik me (meestal) maar aan. Verder heb ik de hele jurk dubbel gemaakt, de onderjurk is wat langer en effen rood. Ik heb aan de zijkanten nog wat elastiek toegevoegd, ondanks de figuurnaadjes viel de jurk wat wijd uit (134/140 heb ik gedaan, ik zou 3cm te krap moeten uitkomen met de figuurnaadjes volgens het patroon, maar het werd bijna 10cm te wijd).

Voor Hadassa zijn mijn plannen helemáál alle kanten uit geschoten. Ik dacht aan een Tuolumne van Studio Tantrum en anders een Nadya van collie-collie (allebei van Farbenmix). Toen ik pas mijn UFO's en Recykleerprojecten doornam kwam ik echter een rood nepleren geknipt rokje tegen, nog voor Jaël, maar nu meer Hadassa's maat. Dat zou het uiteindelijk worden, was het idee. Maar ja, ik ging toch wat grasduinen in mijn lappen en kwam daar een heel raar Oililystofje tegen. Megabont en het materiaal is een soort flanel, lekker zacht, uit 2009 zag ik in een oud blogbericht.

Ik liet het Hadassa zien en die was er echt helemaal weg van, vroeg 's avonds bij het naar bed gaan of ze morgen haar nieuwe jurkje aan mocht. Dus nepleren rode rokjes, jurkjes voor mams, alles verdween naar de achtergrond, want zo'n expliciete wens, daar ben ik zeer gevoelig voor. Ik heb Homemade mini couture tevoorschijn gehaald voor een eenvoudig jurkje te gebruiken, zonder al te veel naden. Het werd Candy Cane. Voor het rokdeel heb ik ongeveer twee keer de breedte genomen (in het boek staat helemaal niets over de maat van de aangerimpelde rok, dus ik moest maar wat doen, heb even gekeken naar een Oliver+S jurkje en die maten ongeveer aangehouden.

Op hun kerstbest, in nieuwe jurkjes, konden de meisjes vanavond naar de kerstviering.

En als de zussen op de foto gaan wil Nathan "ook lachen".

Zijn shirt is van de hand van oma, komt uit een Knippie en was eigenlijk voor een neefje, maar die kreeg m niet over zn hoofd. Mijn moeder mopperde behoorlijk over de v-hals constructie van Knippie, geen aanrader geloof ik. Maar wel een leuk shirt!

poppetjesjas

Niet alleen Nathan, maar ook Hadassa had een nieuwe jas nodig. Ik had de stof al eventjes in huis, een gobelin heet het volgens mij, in elk geval heel veel lagen geweven in verschillende kleurtjes, dik en súper-rafelig. Jaël mocht eerst kiezen uit de winterstoffen die ik had (verworven recht door vorig jaar), zij koos deze poppetjesstof. Dat leverde een zo intens verdrietige Hadassa op, dat Jaël de stof aan haar zusje heeft gegund. Die is er enorm verschrikkelijk blij mee...

De stof is druk en ik vind m ook erg leuk, dat vraagt om een model met weinig deelnaden. (en de poppetjes lopen op het voorpand nog door ook!) Ik heb manteltje 136 uit Burda november 2013 gebruikt, alleen met een enkele rij knopen in plaats van double breasted.

Het jasje valt heel erg smal. Ik heb maat 128 gemaakt, dat zou zeker op borsthoogte behoorlijk wijd moeten zitten (volgens de maattabel zou ze wat dat betreft maat 98/104 nodig hebben), maar dat zit het zeker niet. Ik ben er wel blij mee, want het zit Hadassa nu als gegoten, ik geloof dat ik voor haar meer uit de Burda moet maken, want verder valt kleding vaak erg wijd uit voor haar (of moet ik enorm veel aanpassen aan het patroon).
Een close-upje van de stof

Ik heb aan de mouwen een paar cm extra toegevoegd, maar dat had ook best nog wat meer mogen zijn. Ik heb een hele dunne gestepte voering voor de binnenkant gebruikt, ik was bang dat het allemaal misschien niet warm genoeg zou zijn, maar het lijkt allemaal mee te vallen.