Nieuwe shirten...

Dat had Nathan hard nodig. Een van de nadelen van de herfst: dat je zo zichtbaar wordt geconfronteerd met groei en groter worden. Mouwen die ineens net over de ellebogen komen waar ze vorig jaar nog dienst deden als handschoenvervanging, dat soort dingen. Broeken redt Nathan niet om te kort te krijgen - na een paar slidings op tegels is het mooiste (en hele) daar snel vanaf. Die komen dus met behoorlijk wat regelmaat nieuw het huis in (maken vind ik echt zonde van tijd en energie, die drie keer dragen dat ie heel is...) Maar shirts dus, of zoals Nathan zegt: shirten.

Woensdagmiddag hebben we samen stofjes uitgekozen inclusief combinatiekleurtjes. Bij het knippen heeft hij speldjes aan zitten geven (totdat hij de speldenmagneet ontdekte en ging kijken wat allemaal plakte. Schaar- check, auto - check, moersleuteltje - check, metalen beker - nope, ... In totaal heb ik 5 shirts geknipt, 4 verschillende modellen (want er moest er een gewoon, een met capuchin, een met kraag, een met hoge kraag/col en oh ja nog een gewoon.) Dus naast meedenken en -helpen had hij ook ideeën over wat t moest worden. En dan de vaste overtuiging dat het ook echt tof zou gaan worden - paps mocht geen nieuwe trui meenemen van de Decathlon toen er weer een paar nieuwe broeken werden gehaald.

Gisteravond ben ik dus maar gauw begonnen met de shirts, want dat vertrouwen moet ik natuurlijk niet beschamen. Aan het eind van de avond (ok, wat verder in de nacht) was een shirt helemaal af en twee bijna, vandaag heb ik ze allemaal af gemaakt. Het was moeilijk kiezen welk shirt Nathan vandaag zou dragen: hij heeft in de loop van de dag drie keer een andere aan gedaan. Het lijkt erop dat het een geslaagde marathon was en het is allemaal ruim genoeg om nog aardig te kunnen groeien deze winter. De fotoshoot was in vijf minuten gedaan. Voor zij achter naar binnen rennen uit en nieuw shirt aan, was de route, met een paar afwijkingen: capuchon op moet ook van drie kanten, de laatste shoot ging kromstaand en giechelend, maar hij had er veel plezier in. Ik heb maar even wat collages gemaakt, anders wordt het wel erg bar met hoeveelheid. Oh ja, strijken van de zomen, dat was er nog even niet van gekomen (en wel nodig)...

"Beagle Boy" uit Ottobre 4/2013, beproefd model, nu in maat 128 met een aangepaste zoomafwerking (het hele pand paste niet uit de vliegtuigenstof. En ja, de knalrode ronding achter is netjes middenin het langst).

"Smart guitars" uit Ottobre 1/2015, ook maat 128 maar wel 8 cm korter (het werd een jurk). Ook een favoriet model.

Een shirt met zadeldekmouwen uit een Ottobre, nr zou ik moeten nakijken. De stof is allemaal hotwheels, Nathan ging glimmen toen ie dit shirt zag.

Zelfde model als twee shirts hierboven, maar dan met een driehoekje en wat schuine pandjes. Heel toepasselijk voor de kleine puzzelaar.

, 

Uit een Knippie een shirt met een col/kraag. Eigenlijk vindt hij m niet helemaal hoog genoeg, die kraag, hij heeft alleen nog twee passende truien met wegkruipkraag, niet superpraktisch, maar hij is er weg van en 2 vond ik wel genoeg. De stof van de mouwen is een hele diepe petrolkleur. Zie je geen moer van op de foto, maar het is echt zo (sowieso zijn de kleuren op de foto's een stuk fletser dan in werkelijkheid). 

"Smart guitars"

Voor Nathan haal ik veel kleding uit de Ottobre, merk ik. Leuke variaties op broeken, op shirts. Zo ben ik weg van het shirtje "Smart guitars" uit 1/2015, een shirtje met verlaagde schouders. Ik heb er inmiddels drie gemaakt, twee daarvan heb ik op de foto. Een met aapjes...

een met dino's (die heb ik (nog) niet op de foto) en eentje met graffiti en dieren op skateboards ("ik heb het kou-ou-ou-oud").

Ik heb maat 116 gemaakt, nog een beetje ruim, maar dan kan ie m tenminste nog een tijdje dragen.

Ik vermoed zelfs dat hij op het moment in een groeispurt zit. Ik geef een plaatje (van de club van relaxte moeders). Zal er verder geen woorden aan vuil maken.

Winterjas

Jassen zijn altijd dankbare dingen om te maken: je draagt ze immers iedere dag. Dus vroeg ik een tijdje terug aan Nathan wat voor jas hij wilde. Hij was heel duidelijk:

• zwart met gele auto's
• geen capuchon
• knopen, geen rits
• tot 'hier' *wijst naar een plek op de borst, een cm of 5 onder de hals*

Dus op zoek naar autostof. Ik vond een supertoffe quiltstof bij www.4my3boyz.com, een fijne, snel leverende, nette webwinkel met mooie, betaalbare stoffen.

Nu is een katoentje natuurlijk niet geschikt als buitenstof, dus bereikte ik het compromis met de kleine man dat dat aan de binnenkant zou komen. Zolang er maar zwart met geel aan de buitenkant zat, was dat goed.

Echt hoor, geel, ik heb d'r nooit wat mee gehad. Maar goed, meneer weet wat hij wil en ik mag dat wel, een eigen smaak, ik vraag hem niet voor niets om zijn mening (ik had ook best zo wat kunnen maken, dat had ie ook wel aan gedaan, maar dit is toch veel leuker). Ik heb uiteindelijk Rainfall gekozen, een winddichte, ook wat waterdichte, sterke jassenstof. Niet warm genoeg voor een winterjas, vandaar nog een tussenlaag van fleece, maar nu is het toch wel echt een winterjas.

Ik heb een patroon uit Knippie als basis gebruikt. Ik weet niet meer precies welke, volgens mij een vrij oude uit 2010 ofzo, maar het was er een met verticale deelnaden. Die heb ik veranderd naar horizontale en ik heb ook iets met de zakken gedaan: ze lopen vanaf de zoom omhoog, dat is iets lager dan bij het patroon. Tussen geel en zwart zit steeds reflecterende piping, achter zit een split (waarbij ik teveel afknipte van de voering en toen met strookjes een oplossing heb zitten fröbelen die er prima uitziet, maar oeioeioei, dat kostte een partijtje zweet!)

Ik had wat bedenkingen bij knopen en die lage hals, maar ik weet dat Nathan z'n jas anders half open laat en hij was zelf heel duidelijk dat hij liever een sjaal en muts erbij had dan een hoge jas. Die sjaal en muts, dat kan natuurlijk geregeld worden, met als duidelijk risico dat ie alles (ongeveer onmiddellijk) kwijtraakt, maar goed, als het echt koud wordt, moet hij iets, voorlopig kan hij nog goed zonder.

De jas is een hit, dat kun je aan de foto's al wel zien. Hij is inmiddels wel single breasted, want hij was echt binnen drie weken vier(!) knopen kwijt. Die dingen zijn 85 cent per stuk en dan nog het aanzetten. Ik vond het wel mooi geweest...

Inzet-raglan-mouw shirt

 

Een grappig patroon uit Ottobre 3/2015. In het boekje met korte mouw, ik heb ze eenvoudig verlengd.

Het is maat 116, driedraad coverstiksels leuken de mouwen en zomen op.

Nathan was zó blij met zijn shirt dat hij die ook s nachts maar in bed aanhield. "Het is een nieuw shirt, dus die hoeft niet uit." Kon ik niks tegenin brengen.

Jalie-polo

 

In februari (ik was een tijdje ziek, dus deed niet zoveel, vandaar dat het maart werd) mocht ik weer meedoen met een Sancho Patronenevaluatie - ik kreeg Jalie 3137 thuisgestuurd om voor Nathan te maken. Een jongens- en herenpoloshirt. Mooi basic met veel (optionele) details. In de kast lag nog een uilenstofje van Kleurenmix dat mij er wel grappig voor leek, in combinatie met een effen donkerblauw stofje.

Ik heb het model met lange mouwen gemaakt, zodat Nathan het nu gelijk aan kan. Het shirt heeft een pas achter, maar dat vond ik voor deze stof minder geschikt, dus heb ik er een achterpand van gemaakt. Verder zijn epauletten en zakjes sowieso al niet zo enorm mijn ding, maar bij deze stof al helemaal niet - ik heb het wel geprobeerd, de epauletjes op proef gemaakt, maar ik was er niet wild enthousiast over, dus heb ze achterwege gelaten.

Wat het patroon betreft zijn de plussen wat mij betreft:

• Enorme matenrange: van heel klein jongetje tot hele grote man.
• Mooie taillering: brede schouders naar smalle taille (zeker voor de mannen zeer geschikt, bij mijn peuter-kleuter zit het buikje nog wat in de weg; een maat groter was geen oplossing, het valt nu al wat ruim).
• Veel (optionele) details.

Minder vond ik:

• Dat je de beschrijving moet opzoeken op de jaliewebsite en moet printen om m erbij te kunnen hebben (ik heb het geprobeerd met het patroonvel, maar dat ging echt niet, dat is zo groot. Geen idee wat het nu is van een werkbeschrijving daarop).
• De beschrijving van de polosluiting. Ik heb er lang over gedaan om te snappen wat er nu werd bedoeld. En hij had beter gekund (en beter gestreken kunnen worden...)

• De naadwaarde bij de staander. Dat overal 6 mm bij zit is tof, zo kun je direct de boel locken zonder snijden. Maar bij de kraagstaander moet je de laatste naad met een inslagje vaststikken en dan is 6 mm echt te weinig. Minstens 1 cm zou ik zeggen.

Nathan is niet helemaal weg van de kraag-met-staander. Het zit m geloof ik te hoog. Mss dat ik daar wat op zou verzinnen bij een volgende versie, al vind ik het hem wel goed staan. Die volgende zou er best eens kunnen komen. Het is een mooi patroon, mijn bezwaren nemen wel veel tekstruimte in beslag, maar zijn niet zo heel groot ;)

(De gekke bekken zijn blijkbaar vast onderdeel van fotosessies momenteel... Enne, het shirt zat in de Cars-onderbroek. Te laat ontdekt *zucht*)

Haaientrui

Een paar weken geleden vroeg ik de kinderen wat ze het allerliefst wilden dat ik het eerst voor hen zou maken. Nathan riep gelijk (uit het niets eigenlijk) "een haaientrui". Enkele weken ervoor hadden we op de markt een joggingstof gehaald die hij had gekozen - paars uiteraard - dus het moest een combi worden van die twee.

In Ottobre 4/2014 stond het patroon Fearless Eagle, een mooie trui met een uil. Nu wilde ik natuurlijk geen uil, maar die golvende lijn bij het patroon kon ik goed gebruiken (als het al voor me bedacht is, wat zal ik dan moeilijk doen...) de lijn heb ik een stukje hoger getekend, de paarse jogging heb ik voor de bovenkant gebruikt, voor de onderkant helderblauwe. Een capuchon vond ik teveel van het goede, dus heb ik de halslijn van een ander shirt uit het blad overgenomen en van boordstof een halsbies aan de trui gestikt.

En toen ben ik gaan zoeken naar plaatjes van haaien om met mn nieuwe speelding aan te klussen, een snijplottertje, de Silhouette Cameo.

Een hoop geknutsel en gefrut verder heb ik een haai, wat letters, een vin en drie vissen, gesneden uit flockfolie met een paar stukjes flex.

(De achterkantfoto's waren even mislukt, dit was de beste die erbij zat :))

Er valt zeker nog wat te verbeteren (zoals volgende keer éérst flocken/flexen en dan naaien, voor zover mogelijk) maar ik was hier op zich al best behoorlijk tevreden over, en het voornaamste is: Nathan is er weg van.

Jungletrui

Gisteren heb ik eventjes achter de naaimachine gezeten met een trui voor Nathan als resultaat. Vandaag moest ie natuurlijk gelijk aan, dus heb ik ook maar wat (ook, matige kwaliteit) fotootjes gemaakt. Het is de trui Beagle Boy uit Ottobre 4/2013, maat 104. Ik vind m super vallen, heel mooi model. Ik heb joggingstof met dierenprint gebruikt icm zwarte jogging en limegroene boordstof in en om de capuchon. De zoom is met limegroen doorgestikt op de cover (omgekeerd). En de elleboogstukken heb ik wat versmald en afgerond, vond ik mooier dan vierkant. Die heb ik 'slordig' doorgestikt, 3x, met limegroen.

Ik maak m vast snel nog eens. De capuchon is alvast een grote hit!

(paarse) winterjas Nathan

Die moesten er komen en natuurlijk moest ik nog beginnen toen het al koud was ipv voordat de kou kwam (terwijl die toch best lang op zich liet wachten). De arme Nathan heeft lang zn Amsterdamjas nog aangehad, de oude winterjas was een beetje te klein, hij heeft m wel een keer of twee gedragen, maar het kon echt niet meer. Dus ik moest aan de slag. Ik wist al dat het Lars zou worden van Zonen09.
Mijn stof was een wol en een katoenen voering met een winddicht tussenlaagje, iets van nylon. Het was een drama. De beschrijving is echt supergedetailleerd en ik heb m eerst gelezen voor ik begon, daar zat het probleem niet. Wol is gewoon te dik voor deze jas, zeker bij de rits komen er teveel lagen waar de naaimachine dapper zn best op deed, maar duidelijk moeite mee had. Het was zo dik, dat ik het voetje eerst moest optillen om de te stikken naad eronder te krijgen. Laten zakken van het voetje was enkel wat druk geven, maar feitelijk gebeurde er niks zeg maar. Geen goed idee voor zo'n klein jasje, echt niet, het wordt allemaal te propperig.
Ik had de zakken aan beide kanten gedaan ipv aan een kant. Nathan houdt van handen in de zakken en dat gaat niet met maar een zak. Het gaat nu trouwens ook niet. Klittenband is veel te sterk voor zo'n klein mannetje, had ik beter weg kunnen laten. En dan die windvangers. Boven én onder is gewoon teveel. Ik heb aan de bovenkant een laag van de voering gedaan om het wat dunner te maken, dat was een goed idee. Die kant heb ik ook verstevigd met vlieseline. Dat is een goed idee, echt waar. Staat niet in de beschrijving, maar ik raad het echt aan.
Toen de jas eindelijk af was - ik heb meerdere keren op het punt gestaan om m in de prullenbak te mikken, ik háátte het ding op een gegeven moment gewoon - bleken de klittenbandjes niet meer te kloppen en een zak meer dan 1 cm hoger te zitten dan de ander en een ritshelft zat er verkeerd in, verkeerd tegen de buitenste windvanger. Onbegrijpelijk. Het grootste risico van stap 1 klittenbandjes doen en bij stap dertignogwat pas ze tegenover elkaar krijgen, lijkt het. Uiteindelijk heb ik 3x (!!!) de hele jas door de mouw binnenstebuiten gedraaid en opnieuw de rits ingezet. Het verdient nog steeds niet de schoonheidsprijs (de zakken zitten nog steeds ongelijk), maar ik kijk maar vooral naar de achterkant en de binnenkant, die zien er mooi uit...

En het is hoe dan ook niet Nathan z'n patroon - hij vindt die hoge kraag helemaal niks, dus hij hangt steeds open en we doen m maar een dikke sjaal om. Wat hij wél helemaal top vindt is dat het een paarse jas is. Dat is z'n favoriete kleur - al wilde hij nu nog wel een lichtpaarse jas, dan kon deze wel weg...  (ja toedeloe)

nog eens gingerbread

Woensdag heb ik Nathan mijn voorraad katoentjes-voor-blousejes aan hem laten zien. Hij mocht de mooiste kiezen, dan zou ik daar een blouse voor hem van maken. Donderdag hoorde ik m roepen tijdens het aankleden dat hij zijn robotblouse aanwilde. Maar dat was nog steeds een lap. Vrijdag zelfde verhaal, dus ja, dan moet je toch aan de slag (wat een handige tactiek, hebben die meiden nooit bedacht...)
Zaterdag heb ik de blouse gemaakt, vandaag kon hij m aan. Trots dat ie erop is. Tijdens het passen liep hij strijkend over zijn buikje naar de zussen om de blouse te showen, al glunderend.

Het model is Gingerbread uit homemade mini couture. De 4e ofzo. Ik vind het een superpatroontje, zeker voor wat drukkere stofjes, omdat het uit een paar patroondelen bestaat (voorpand, achterpand, kraag, mouw). Over het niet doorlopen aan de voorkant gaan we het maar even niet hebben. Ik kijk altijd precies naar het verkeerde lijntje, dus zonder overslag echt per-fect, maar ja, dan kan ie niet dicht. Ik moet echt wat beter op gaan letten als ik dat wil.

De knoopjes zijn kamsnaps. Voor het eerst op een blouseje, maar wel heel handig. Kan hij de blouse snel zelf aan- en uittrekken, wat goed uitkomt voor een knulletje dat alles zelf wil doen.

Highway broek

Voor Nathan heb ik een broekje gemaakt uit La Maison Victor, nr 1/2014 geloof ik. Van een keienstofje dat ik op Texel heb gekocht vorig jaar. Doordat het stofje al vrij druk is heb ik de kontzakken achterwege gelaten en om heel eerlijk te zijn vind ik de speciale vorm ervan eigenlijk ook niet erg mooi. Ik heb maat 104 gemaakt, dat heeft Nathan voor zn billen wel nodig, volgende keer mag er zelfs nog wel wat bij. Wel is ie veel te lang. Ik had een zoom van 0.5 cm aangeknipt, meer stof had ik niet en omdat ik al wel dacht dat ie te lang zou zijn heb ik het er maar op gegokt. 

I made Nathan a pair of "Highway" trousers from a La Maison Victor magazine (1/2014?). I made size 104, he isn't that long yet, so the legs were way too long. But for his bottom, it turned out rather ok - next time I will even add a little extra room at the back. I left out the back pockets, the fabric was rather busy, so I didn't think it would add anything. And I didn't like the pockets that much - I think I prefer a more basic form, instead of chopped of corners and one tapered side. 

huisje, boompje, ...

Er lag een paarse romper in Nathans kast, 98/104. Nog zgan. Een nadeel: er paste niks bij. Dus moest er maar een blousje komen, iets met korte mouwen waar paars bij zou passen. Het werd nog maar weer eens Gingerbread uit Homemade mini couture. Ik had m al eerder gemaakt voor het feest van mijn ouders (niet geblogd) en met lange mouwen afgelopen kerst. Het is een vlot en eenvoudig shirt, met maar 4 patroondelen, nou ja, dat is zonder zakje, die doe ik er toch meestal wel op. Van een quiltstofje dat ik jaren geleden kocht, voor de meisjes.

Nathan was helemaal blij met z'n nieuwe blouse. "Ooooh mooie blouse! Mag ik die aaaaaan?"

Bij het maken van de foto's nam hij de regie in handen. "Mama, wil jij schommel meememen naar-e gang?" Oftewel, foto's op het hobbelpaard. En natuurlijk moest hij ook nog even staand voor de wc-deur "even lachen" (= op de foto)...