Nieuwe shirten...

Dat had Nathan hard nodig. Een van de nadelen van de herfst: dat je zo zichtbaar wordt geconfronteerd met groei en groter worden. Mouwen die ineens net over de ellebogen komen waar ze vorig jaar nog dienst deden als handschoenvervanging, dat soort dingen. Broeken redt Nathan niet om te kort te krijgen - na een paar slidings op tegels is het mooiste (en hele) daar snel vanaf. Die komen dus met behoorlijk wat regelmaat nieuw het huis in (maken vind ik echt zonde van tijd en energie, die drie keer dragen dat ie heel is...) Maar shirts dus, of zoals Nathan zegt: shirten.

Woensdagmiddag hebben we samen stofjes uitgekozen inclusief combinatiekleurtjes. Bij het knippen heeft hij speldjes aan zitten geven (totdat hij de speldenmagneet ontdekte en ging kijken wat allemaal plakte. Schaar- check, auto - check, moersleuteltje - check, metalen beker - nope, ... In totaal heb ik 5 shirts geknipt, 4 verschillende modellen (want er moest er een gewoon, een met capuchin, een met kraag, een met hoge kraag/col en oh ja nog een gewoon.) Dus naast meedenken en -helpen had hij ook ideeën over wat t moest worden. En dan de vaste overtuiging dat het ook echt tof zou gaan worden - paps mocht geen nieuwe trui meenemen van de Decathlon toen er weer een paar nieuwe broeken werden gehaald.

Gisteravond ben ik dus maar gauw begonnen met de shirts, want dat vertrouwen moet ik natuurlijk niet beschamen. Aan het eind van de avond (ok, wat verder in de nacht) was een shirt helemaal af en twee bijna, vandaag heb ik ze allemaal af gemaakt. Het was moeilijk kiezen welk shirt Nathan vandaag zou dragen: hij heeft in de loop van de dag drie keer een andere aan gedaan. Het lijkt erop dat het een geslaagde marathon was en het is allemaal ruim genoeg om nog aardig te kunnen groeien deze winter. De fotoshoot was in vijf minuten gedaan. Voor zij achter naar binnen rennen uit en nieuw shirt aan, was de route, met een paar afwijkingen: capuchon op moet ook van drie kanten, de laatste shoot ging kromstaand en giechelend, maar hij had er veel plezier in. Ik heb maar even wat collages gemaakt, anders wordt het wel erg bar met hoeveelheid. Oh ja, strijken van de zomen, dat was er nog even niet van gekomen (en wel nodig)...

"Beagle Boy" uit Ottobre 4/2013, beproefd model, nu in maat 128 met een aangepaste zoomafwerking (het hele pand paste niet uit de vliegtuigenstof. En ja, de knalrode ronding achter is netjes middenin het langst).

"Smart guitars" uit Ottobre 1/2015, ook maat 128 maar wel 8 cm korter (het werd een jurk). Ook een favoriet model.

Een shirt met zadeldekmouwen uit een Ottobre, nr zou ik moeten nakijken. De stof is allemaal hotwheels, Nathan ging glimmen toen ie dit shirt zag.

Zelfde model als twee shirts hierboven, maar dan met een driehoekje en wat schuine pandjes. Heel toepasselijk voor de kleine puzzelaar.

, 

Uit een Knippie een shirt met een col/kraag. Eigenlijk vindt hij m niet helemaal hoog genoeg, die kraag, hij heeft alleen nog twee passende truien met wegkruipkraag, niet superpraktisch, maar hij is er weg van en 2 vond ik wel genoeg. De stof van de mouwen is een hele diepe petrolkleur. Zie je geen moer van op de foto, maar het is echt zo (sowieso zijn de kleuren op de foto's een stuk fletser dan in werkelijkheid). 

Beestjes!

 

Onlangs heb ik op het Stoffenspektakel in Zwolle, een heerlijk uitje met mijn moeder was dat, een stofje gekocht met kevers. In eerste instantie voor Nathan, maar ik zei al tegen mijn moeder dat Hadassa dit vast ook heel leuk zou vinden. Die houdt wel van gekke dingen namelijk. Nou, dat bleek, ze was er onmiddellijk weg van en ik heb m dan ook maar gelijk voor haar bestemd.
Inmiddels heb ik er een tuniek/trui van gemaakt. Ik heb bewust gekozen voor een meisjesachtig modelletje, als tegenhanger voor de stof.
Het model komt uit Ottobre 1/2016, ik heb maat 140 met lengte 146 gemaakt, met nog een paar cm extra voor de mouwen. Ik had best maat 134 of zelfs 128 kunnen nemen en de mouwen nog langer kunnen maken. Hadassa is een dunnetje met lange 'knakworstenarmen', zoals ze zelf noemt.
Op het voorpand komt nog "Ieuw!", maar ik wacht nog op het juiste kleurtje flex/flock. De hals, de mouwboordjes heb ik omgebiesd met zeegroene tricot, het schootje is daar ook mee gevoerd.

Ik had eerst een gewoon boordje aangezet, maar dat was te pyjama-ig, dus heb ik er weer afgehaald. Daarna dat bandje eromheen, netjes met de cover doorgestikt... en toen zat het naadje vooraan. Onnozel, maar nog eens uithalen is niks en zo laten zitten was wel heel overduidelijk fout. Dus heb ik iets verzonnen met een knoopje een een lintje en dat op de mouwen terug laten komen.

Designdetail zeg maar (valt het op dat dat woord wel wat vaak valt hier?) Hadassa viel als een baksteen voor de strikjes, dus opzetje geslaagd!

"Smart guitars"

Voor Nathan haal ik veel kleding uit de Ottobre, merk ik. Leuke variaties op broeken, op shirts. Zo ben ik weg van het shirtje "Smart guitars" uit 1/2015, een shirtje met verlaagde schouders. Ik heb er inmiddels drie gemaakt, twee daarvan heb ik op de foto. Een met aapjes...

een met dino's (die heb ik (nog) niet op de foto) en eentje met graffiti en dieren op skateboards ("ik heb het kou-ou-ou-oud").

Ik heb maat 116 gemaakt, nog een beetje ruim, maar dan kan ie m tenminste nog een tijdje dragen.

Ik vermoed zelfs dat hij op het moment in een groeispurt zit. Ik geef een plaatje (van de club van relaxte moeders). Zal er verder geen woorden aan vuil maken.

Inzet-raglan-mouw shirt

 

Een grappig patroon uit Ottobre 3/2015. In het boekje met korte mouw, ik heb ze eenvoudig verlengd.

Het is maat 116, driedraad coverstiksels leuken de mouwen en zomen op.

Nathan was zó blij met zijn shirt dat hij die ook s nachts maar in bed aanhield. "Het is een nieuw shirt, dus die hoeft niet uit." Kon ik niks tegenin brengen.

Lindy Hop-broek

*Wat wil je dat ik als eerste voor je maak*-3

Het antwoord van Jaël was zonder aarzelen: de bloemenbroek. De stof lag al minstens een jaar, misschien wel twee te wachten, maar ik durfde er niet goed aan te beginnen. Nu moest ik en dat is soms gewoon heel goed. Ik maakte eerst van een effen roze stretchstof een patroon uit Be Inspired, maar dat werd echt niks, ik wist niet wat ik daaraan allemaal aan moest passen om er een goed zittende broek van te krijgen. (Ik maakte maat 152 voor Jaël, maar ik kon er zelf gewoon in komen én de gulp dichtkrijgen (jaja, die zat er ook al helemaal in. Silly me.)

Ik ben in mijn Ottobres gedoken en vond daar de Lindy Hop (1/2013), een mooie broek t/m maat 146, maar dat zou moeten gaan. Ik had nog genoeg roze om een tweede proef te maken, nu van dat andere patroon. De broek was ook veel te groot, althans, aan de voorkant en ik moest er ook duidelijk heel erg veel aan veranderen, maar het leek een betere basis. Ik heb de broek geloof ik wel 5x uit elkaar gehaald, opnieuw in elkaar geregen met de naaimachine, weer laten passen, etc. Steeds op basis van wat ik had afgespeld na het passen, maar ja, als het dan nog niet zat, kon ik toch maar beter weer bij het begin beginnen, leek me.

Dus dat deed ik. En ineens had ik m. Dat aan de achterkant bij de tailleband wat gaapte, dat was een eenvoudige ingreep, maar het kruis zat steeds een stukje te laag en aan de voorkant zat zoveel extra ruimte, echt niet grappig. De grootste aanpassing, die van de brainwave, was de kruisnaad voor, incl gulpbeleg, een cm of 4-5 naar zij plaatsen. Dat betekent dat ik een cm of 8-10 uit het voorpand weg heb gehaald. Daarnaast nog wat uitgediept van de kruisnaad en wat ingenomen van de binnenbeennaden (en de pijpen wat smaller gemaakt), maar dat versmallen van de voorpanden, dat was toch echt de belangrijkste aanpassing. Er zitten nu wat zitrimpels in, na een dag dragen, maar echt geen "snor" of anderszins niet bedoelde plooien ;)

Van een nieuw proefstretchstofje heb ik nog een proefbroek gemaakt en ze had de broek nog niet half aan of begon al dat ie zoveel beter zat. Ik moet bekennen dat ik echt niet wist wat ik anders nog had kunnen doen, dus het was wel een alles of niets, dus ik ben superblij dat het gelukt is. Ik heb gelijk nog een paar stoffen gehaald om broeken van te maken, want met een passend patroon zit dat ook zo in elkaar en met dit soort aanpassingen is het ook vrij logisch dat broeken uit de winkel zo beroerd zitten.

Wij zijn blij, dochterlief en ik, dus ook dit project is geslaagd, al kostte dat beduidend meer moeite dan de andere twee! Oh ja, het roze sjaaltje was een half uur projectje, met wat vlechtwerk enzo, dus dat moest en zou natuurlijk ook op de foto...

Edit: ik ontdekte dat ik al eens een detailbeschrijving van de wijzigingen had gemaakt. Voor mijn eigen geheugen (voor mss ooit) zet ik dat ook nog even erbij. En omdat het natuurlijk enórm interessant is om te weten (sorry, ook voor de dubbelingen). De complete lijst:

• kruisnaad voor bij middenvoor 3-4 cm weggehaald (dat is verreweg de grootste aanpassing - het voorpand is daardoor extreem veel smaller dan het achterpand)
• op heuphoogte 2 flinke punten in de breedte weggevouwen (een strook van +/- 2 cm aan de binnenbeenkant uitlopend naar +/- 4 cm naar de zijnaad)
• middenvoor iets opgehoogd
• kruisnaad voor iets uitgediept (+/- 1 cm)
• kruisnaad achter iets uitgediept )+/- 1 cm)
• binnenbeennaad (voor en achter) +/- 1 cm ingenomen
• middenachternaad aan de bovenkant 1-2 cm ingenomen (van de achterpas, uitlopend op niks naar de onderkant pas) en iets van 2 cm opgehoogd
• pijpen vanaf de knieën ingenomen aan beide kanten om de broek strakker te krijgen

Haaientrui

Een paar weken geleden vroeg ik de kinderen wat ze het allerliefst wilden dat ik het eerst voor hen zou maken. Nathan riep gelijk (uit het niets eigenlijk) "een haaientrui". Enkele weken ervoor hadden we op de markt een joggingstof gehaald die hij had gekozen - paars uiteraard - dus het moest een combi worden van die twee.

In Ottobre 4/2014 stond het patroon Fearless Eagle, een mooie trui met een uil. Nu wilde ik natuurlijk geen uil, maar die golvende lijn bij het patroon kon ik goed gebruiken (als het al voor me bedacht is, wat zal ik dan moeilijk doen...) de lijn heb ik een stukje hoger getekend, de paarse jogging heb ik voor de bovenkant gebruikt, voor de onderkant helderblauwe. Een capuchon vond ik teveel van het goede, dus heb ik de halslijn van een ander shirt uit het blad overgenomen en van boordstof een halsbies aan de trui gestikt.

En toen ben ik gaan zoeken naar plaatjes van haaien om met mn nieuwe speelding aan te klussen, een snijplottertje, de Silhouette Cameo.

Een hoop geknutsel en gefrut verder heb ik een haai, wat letters, een vin en drie vissen, gesneden uit flockfolie met een paar stukjes flex.

(De achterkantfoto's waren even mislukt, dit was de beste die erbij zat :))

Er valt zeker nog wat te verbeteren (zoals volgende keer éérst flocken/flexen en dan naaien, voor zover mogelijk) maar ik was hier op zich al best behoorlijk tevreden over, en het voornaamste is: Nathan is er weg van.

Jungletrui

Gisteren heb ik eventjes achter de naaimachine gezeten met een trui voor Nathan als resultaat. Vandaag moest ie natuurlijk gelijk aan, dus heb ik ook maar wat (ook, matige kwaliteit) fotootjes gemaakt. Het is de trui Beagle Boy uit Ottobre 4/2013, maat 104. Ik vind m super vallen, heel mooi model. Ik heb joggingstof met dierenprint gebruikt icm zwarte jogging en limegroene boordstof in en om de capuchon. De zoom is met limegroen doorgestikt op de cover (omgekeerd). En de elleboogstukken heb ik wat versmald en afgerond, vond ik mooier dan vierkant. Die heb ik 'slordig' doorgestikt, 3x, met limegroen.

Ik maak m vast snel nog eens. De capuchon is alvast een grote hit!

watervalhalsjurkje

Wat stilgelegen hier, qua bloggen, vakantie en dat soort dingen, maar omdat ik zeker niet (helemaal) heb stilgezeten op naaigebied, zal ik eens kijken of ik een inhaalslag kan maken.

Grote wens van Jaël, na de jurk van Hadassa van vorig jaar. Dus heb ik hetzelfde basispatroon van een mouwloos shirtje uit de Ottobre (3/2013) gehaald en verknasterd tot een nieuw jurkje, met "flappen" in dit geval, want dat vond ik wel een leuk effect geven bij de strepen.
Ik heb enorm zitten pieren met de stof, vooral domheid was het, had niks te maken met moeilijk of lastig. Ik heb niet goed gekeken naar de kleurverdeling, waardoor de fletsere kleuren nogal de boventoon voerden (middenin) - vandaar dat ik het ceintuurtje heb toegevoegd, om de kleuren wat op te halen. Verder heb ik heel goed op streep gelegd, zodat voor en achter door zouden lopen, maar op de een of andere manier heb ik de ene kant net een streep hoger gelegd dan de andere kant en ook wat hoger afgeknipt, waardoor het jurkje dus net niet klopt qua doorlopen en het ook iets korter is dan bedoeld.

Het mag de pret allemaal niet drukken gelukkig, Jaël vindt m helemaal geweldig. Ze had de stof zelf uitgekozen op een stoffenspektakel in maart in Zwolle, dus ik moest er natuurlijk wel dit jaar nog wat van maken. Ze heeft m al veel gedragen, dus een dankbaar project was het zeker.

lekker strandjurkje

Hopen op een mooie nazomer, zodat ie niet nu gelijk in de kast belandt (want volgend jaar zou het best eens te klein kunnen zijn...)

trenchcoat

Hadassa had een zomerjas nodig. Hard ook, maar ondanks het feit dat ik wist welke jas en welke stof liep ik te dralen. Dus heb ik maar eens beloofd dat ik m af zou hebben voor de bruiloft van zwager en schoonzus, op 6 juni. Nu had ik nog meer te maken, dus een heel slimme belofte bleek het niet en ik heb m toch maar verschoven tot je-kunt-m-na-Pinksteren-aan-naar-school. Dat is gelukt.

De jas is Passenger trenchcoat uit Ottobre 1/2013. Ik had die niet gekocht omdat ik er niet genoeg in vond staan destijds. Op het moment dat ik toch besloot dat ik m wel wilde lag ie niet meer in de schappen, dus liet het maar zo. Tot een maand of 2 geleden. Ik wilde gewoon die jas maken. Ik heb het blad uiteindelijk in het Engels nog kunnen bestellen en naast de jas heb ik er ook al twee shirts voor Nathan uit gemaakt. Dankbare aanschaf.

 

De stof is een water- en winddichte Oililystof. Hadassa heeft er al eerder een jas van gehad dat nu met veel enthousiasme door een nichtje wordt nagedragen. De stof vonden we zo mooi en het stond haar ook zo goed, dat we besloten dat een tweede keer best kon. De vorige heb ik 3,5 jaar geleden gemaakt, ze heeft die in 2011 gedragen en daarna waren de mouwen geloof ik echt te kort, jammer genoeg, dus nu een herkansing. Er was nog 1 jongetje bij Hadas in de klas die de jas/stof herkende.

Qua aanpassingen aan het patroon heb ik alleen met de maat gespeeld. Qua breedte heb ik 122 aangehouden, de lengte is van maat 134, met nog wat extra verlengde mouwen. Ik vind m precies goed zitten. Een aantal naden heb ik met waterdicht tape behandeld, hopelijk is het zo ook een beetje een regenjas. De panden en mouwen heb ik ook nog voorzien van een tussenlaagje van witte voeringstof, omdat de bollen op de katoenen voering anders door de buitenstof heen wel erg zichtbaar zouden zijn.

De ceintuur heb ik achter vastgezet met twee knopen, zodat ze die niet zomaar kwijt kan raken.

We zijn er blij mee, met de jas.

beestenboel

Superleuk vind ik ze, die digitaal geprinte stoffen. Voor de kinderen heb ik in januari een stukje besteld met beestenprints en Jaël en Hadassa hebben allebei al een shirt dat ze met veel plezier dragen. (Nou ja, op het moment is die van Hadassa zoek, geen idee hoe dat nou kan, maar goed, komt vast weer terecht en dan ook weer aan, want ze mist m enorm).

Voor Jaël een shirt uit Ottobre 6/2007, maat 134.

De boordjes heb ik gedaan op de beschreven manier - een enkel strookje tricot, onafgewerkt en vastgestikt aan de binnenkant, maar het krult niet echt en is vrij hoog. Volgende keer weer een gewoon boordje.

Voor Hadassa heb ik de minder wijde versie van Usedom gebruikt - 2 maten verkleind want het patroon begint bij 146/152.

Ging prima (ik had het voor Jaël al eens gedaan, 1 maatje, ik dacht dat 2 ook wel moest kunnen en dat klopte wel ongeveer). Ook hier zou ik bij een volgende een paar dingen net anders doen (smaller en korter), maar ach, meiden zijn er blij mee, stofjes snel verwerkt, niet meer zeuren verder.

Alleen de beren voor Nathan liggen nog te wachten - ik wilde ze alledrie tegelijk bloggen, maar dat schiet niet op, dus dan maar alleen deze twee.