charliejurkjes

De kast puilt uit van de patronen, het een nóg leuker dan het ander en wat doe ik als ik dan een jurkje wil maken? Ik pak het al veel gemaakte jongensshirt Charlie en bouw dat om tot jurkje - zoals velen voor mij al deden. Een vriendinnetje van Hadassa wilde heel graag dat ik eens wat voor haar naaide, dus ik had beloofd dat ze dat als cadeautje zou krijgen voor haar verjaardag.
Een week of twee geleden was het zover, dus ik moest natuurlijk wel wat produceren, wat je belooft moet je doen, niet waar? Hadassa was mijn paspop, dus die kreeg het 'proefexemplaar'. Een stofje dat al lang in de kast lag en dat ik steeds niet aan wilde breken (volgens mij nog een oude Oilily, waar ik uiteindelijk nog een heel groot stuk van heb gehaald, omdat ik er zo weg van was - ik maak er (tot groot plezier van Hadassa) ook nog een jurkje voor mezelf van).
Met excuus trouwens voor de belabberde fotokwaliteit. Het is weer donker 's avonds, dat is reden 1, de oplader van de camera is zoek, dus moest het met mn telefoon, reden 2. Het werd wel tijd om weer eens wat te bloggen, dus dan maar zo.

Ik heb de Charlie getailleerd en er een a-lijn rokje aan getekend. De taille is wat lager geëindigd dan ik had bedoeld, dus dat heb ik bij het cadeau-exemplaar aangepast. De lange boorden waren op zich niet de bedoeling, maar ik had niet genoeg stof (dat grote stuk blijkt net van een andere kwaliteit te zijn en ook net een andere tint - andere partij vermoedelijk) en ik vond het eigenlijk wel grappig zo. De voeringpanden heb ik verlengd zodat ze net een stukje onder de jurk vandaan komen. Het is haar '2e lievelingsjurkje', na het Whiskersjurkje, als het aan haar ligt draagt ze deze twee om en om.

De "allerallerbeste vriendin" kreeg een groen jurkje, want dat is haar lievelingskleur, samen met roze. De stof vond ik op de markt, ik vind m echt ge-wel-dig en heb toch ook nog maar voor Hadassa een stuk gehaald, voor in de zomer. Mijn marktman heeft het overgenomen van een man die leggings maakte van bijzondere stoffen en deze zelf ontwierp, waarbij behangstalenboeken zijn bron van inspiratie waren. Kun je aan dit stofje wel een beetje zien. De mouwen pasten nét uit de stof, dus dat de blauwe lijn ongeveer op gelijke hoogte loopt met die op de panden is pure mazzel. Ik heb de panden wel expres zo geknipt dat het net een tailleband lijkt. Het jurkje is een groot succes dus die missie is geslaagd.

 

Nu moet ik nodig aan het jassen maken, zeker voor Nathan, die loopt nog steeds in zijn zomerjas. Ik lijd aan uitstelgedrag op de een of andere vage manier. Komt vanzelf, ik vermoed dit weekend. Gelukkig hebben de meiden nog wat warms om aan te trekken...

En broer wilde nog graag op de foto...

Vinktas voor juf

De bontjas van Jaël bleek een spraakmakend onderwerp op school. Juf vroeg wanneer ik er voor haar een ging maken aan Jaël en de kindjes hebben dat allemaal zeer serieus opgevat, want zelfs een vriendinnetje vroeg waarom ik dat niet deed. Dus heb ik met Jaël afgesproken dat we voor de verjaardag van juf een tas voor haar zouden maken. Kon Jaël zelf ook mooi meehelpen. 31 maart was het zover, dus de week ervoor zijn we fanatiek aan de slag gegaan. De Vinktas leek me een heel geschikt model. Jaël heeft de eerste naden gestikt en de banden vastgezet op de tas.

De buitenstof is een tweed-achtig stofje, heel soepel paars/zwart met wat gekleurde pluisjes tussendoor. Ik heb m verstevigd met een hele dikke vlieseline, maar de tas is zo groot en het stofje toch zo soepel dat het niet resulteert in rechtop blijven staan. Misschien had ik nog iets heel stevigs in het bodemstuk moeten doen, maar goed, dat is nu te laat. Binnenin een vrolijk fleurig katoentje, de draagbanden zijn een katoenen keper, beide van Kantjeboord. Ik heb er een binnenzak met rits in gemaakt en aan de andere kant nog een extra vak - die heb je nooit genoeg.
Jaël was enorm trots, juf heel blij en ik tevreden!

nog een favoriet

Elodie, een jurkje van collie-collie.com. Deze is voor Rhodé, dochter van vrienden. We hebben er oud en nieuw gevierd en ik wilde graag wat voor de kleine dame maken, maar in december had ik er echt geen tijd voor. Nu is vriendin ook weg van stofjes enzo, maar komt momenteel niet aan naaien toe, dus heb ik een stofje uit haar voorraad omgeturnd tot een jurkje.
Een retrostofje, erg leuk vind ik zelf en ik denk dat de kleuren Rhodé ook erg leuk zullen staan, met haar donkere haartjes en ogen. Het had wel een beetje netter gekund, dat is altijd een nadeel van maken voor iemand anders, dan word ik kritischer en op de een of andere manier gaat het dan minder goed dan ik wil. Ik heb het bovenpasje van dubbele stof gemaakt, omdat de stof heel dun is, dat leek mij mooier staan. Over de naad van de bovenpas heb ik een bandje gestikt met middenin een klein strikje met een knoopje. De zoom heb ik afgewerkt met een zigzagbandje - leek mij ook wel lekker retro.

kraamcadeau

Voor een kindje uit oktober vorig jaar, dus maatje 80. Ik ben een beetje laat, dat klopt. Maar het enige kraamcadeau dat vriendin in kwestie wilde hebben was een productie van mijn hand en toen zat mijn zwangerschap in de weg. Een complete naaistilte gedurende minstens een half jaar. Maar ik ben dr weer, er moeten wintergarderobes komen en ze spoken al door mijn hoofd, dus het gaat goedkomen. Nummer 1 op mijn to do lijstje (ok, na de kraammand voor mijn zusje, waarvan ik alleen de luierzakjes heb gefotografeerd) was dat kraamcadeau. En het is af. Een jongensshirt met een herenbroek.

 

Een shirt uit een Knippie (2/2009), met een applicatie van een plaatje dat ik tijdens een willekeurige surfactie tegenkwam en had opgeslagen. Van restjes okergele en donkerbruine tricot en ook het boordstof randje komt uit een restje. De paarse tricot was een rampje om te verwerken - het was zo multistretch dat het alle kanten op wilde. En alle vormen bleven er ook gelijk in staan. Met sproeiwater en strijkijzer trok dat gelijk weer in vorm, wat mij met angst en beven de eerste wasbeurt tegemoet doet zien. Ik was al-tijd al-le stoffen voor, alleen deze net niet. Het is een hele mooie dikke tricot, het voelt als een mooie kwaliteit, maar ja, je weet het nooit he? Geen idee waar ie vandaan komt en hoelang ik m al in huis heb - lang denk ik. Het voldoet niet helemaal aan mijn naaieisen - ik lock eigenlijk altijd eerst en ga dan de zomen coveren, maar heb dat nu niet gedaan en ik heb dringend een bandaannaaivoetje voor de cover nodig, want dit is het net niet, maar goed, ik vind m leuk genoeg om toch cadeau te doen.

De broek is zwart met antraciet, wat donkerder dan op de foto, maar zo is de pied-de-poule wel leuk te zien. Ik vind het een ge-wel-di-ge stof. Een echt herenstofje, maar het is wel tricot, redelijk stevig; de binnenkant is effen zwart, het is een soort van dubbellaags. Heerlijk zacht en rekbaar dus. Een broekje uit weer een andere Knippie (2/2011), waar ik een nepgulp aan toe heb gevoegd - dat vind ik altijd zo stoer staan. Het lijkt een mooi smal modelletje, ik ben erg benieuwd of het setje in de smaak valt, of het past en of het mooi blijft. Anders ga ik voor een herkansing, maar hopelijk is dat niet nodig!

ongewoon...

...voor mij dan toch.
1. ik hou niet zo van niet-kleding naaien
2. ik ben niet dol op meerdere keren hetzelfde maken
3. een stof vaker dan voor een werkstuk gebruiken is niet mijn ding
4. tafelzeil is niet mijn hobby, al klinkt toile cirée zoals onze zuiderburen dat zeggen een stuk minder beroerd om te verwerken :)

En wat heb ik gedaan? 10, echt TIEN zsazsaluierzakjes gemaakt, 2x5, elk van 2 verschillende soorten toile cirée. Ik heb er direct 7 weggegeven en 1 in gebruik genomen. Ik ging er 1 maken voor het kraampakket van mijn zusje en toen was ik toch bezig en zag ik al dat zeil liggen dat er al een poosje lag en toen ben ik gewoon doorgegaan. Mijn andere zusje, mijn schoonzusje, de buurvrouw en de drie dames van de babyyoga heb ik er allemaal blij mee kunnen maken - uiteindelijk was het dus zo erg nog niet. Al vraag ik mij serieus af of ik m ooit nog weer zal maken, want 10 vind ik eigenlijk wel genoeg.

De drie van de foto bevatten alle soorten zeil die ik heb gebruikt, in wat verschillende samenstellingen en dus overal 2 van. Oh nee, toch niet zie ik nu. Ik had ook nog oranje met witte stippen die ook in de appeltjes en in de autootjes heb verwerkt.

Wel een onwijs tof cadeau, niet waar?

een echte joozz

Net als zijn moeder is Nathan heel enthousiast over het superleuke pakje dat Josette meenam op kraambezoek. Het is maat 62/68, maar heel erg veel te groot is het niet meer - de kleine man groeit ook zo hard.

Kijken, peinzen, gapen, het gaat allemaal zonder problemen...

...en na het eten slaapt het heerlijk!

Een jongenssetje in maat 92

Al dat naaien voor de dames is natuurlijk heel erg leuk, maar er staan ook zoveel leuke patronen in al die bladen voor jongetjes, dat ik daar af en toe ook wel zin in heb. Nu heeft een vriendin van mij een zoon van anderhalf - Toine - dus dat is het slachtoffer geworden. Ik heb een broek en een bloesje gemaakt uit oude Knippie Baby's. De bloes is van een katoentje waar ik al heel lang gecharmeerd van was, maar waarvoor ik geen bestemming kon verzinnen. Ik had m dus in de winkel laten liggen. Tot nu. In de laatste Knippie stond hetzelfde of in elk geval een soortgelijk stofje voor een jongensbloesje en mijn keus was gemaakt. De knoopjes zijn bronskleurig - jammer dat de binnenkant goudkleurig is - ik had zilver mooier gevonden, maar ja, daar kwam ik pas achter toen ik het hele ding klaarhad. Nou ja, dit kan ook... De kleur komt het best naar voren op het eerste fotootje - een warm kleurtje oranje. Het patroon komt uit Knippie baby zomer 2004.

De stoere groene broek (uit Knippie Baby zomer 2006) heeft een labeltje dat bij de laatste Knipmode zat ("made by me"); die kwamen precies op het goede moment. De broek is helemaal doorgestikt met van dat dikke garen waarbij ik alle draadjes met de hand heb aan- en afgehecht. De machine is niet 1x vastgelopen maar al die siernaadjes gaven wel heeeel veel draadjes. De stof is een stevige keperkatoen - buitengewoon geschikte stof om in te spelen, leek mij. Met 6 zakken, sluitlusjes op de zakken, riemlussen, knieplooitjes is het nog best een heel project geworden.

Nu maar hopen dat Toine de boel past, aankan, aanwil en ook nog een beetje staat!