Voor Nathan heb ik een broekje gemaakt uit La Maison Victor, nr 1/2014 geloof ik. Van een keienstofje dat ik op Texel heb gekocht vorig jaar. Doordat het stofje al vrij druk is heb ik de kontzakken achterwege gelaten en om heel eerlijk te zijn vind ik de speciale vorm ervan eigenlijk ook niet erg mooi. Ik heb maat 104 gemaakt, dat heeft Nathan voor zn billen wel nodig, volgende keer mag er zelfs nog wel wat bij. Wel is ie veel te lang. Ik had een zoom van 0.5 cm aangeknipt, meer stof had ik niet en omdat ik al wel dacht dat ie te lang zou zijn heb ik het er maar op gegokt.
I made Nathan a pair of "Highway" trousers from a La Maison Victor magazine (1/2014?). I made size 104, he isn't that long yet, so the legs were way too long. But for his bottom, it turned out rather ok - next time I will even add a little extra room at the back. I left out the back pockets, the fabric was rather busy, so I didn't think it would add anything. And I didn't like the pockets that much - I think I prefer a more basic form, instead of chopped of corners and one tapered side. zondag 14 september 2014
donderdag 4 september 2014
Maxirok
Ik hou van lange rokken, het zit en zwiert zo lekker, alleen had ik nog geen patroontje gezien waar ik woest enthousiast van werd, dus ging ik maxirokloos de zomer in. Totdat Pattern Review haar jongste patroon lanceerde: de Ina maxi skirt. Ik heb m gekocht, gedownload, geprint, geplakt en gemaakt in enkele uurtjes. De pasvorm is top, ik heb de maattabel aangehouden en kwam op S uit, die past perfect. Slank van boven, dus geen gedoe met veel rimpels en dus bulk in de taille en wijd naar onderen, dus geen eindeloos split nodig om te kunnen lopen of fietsen.
Ik heb het patroon wel op de aangegeven lijn 10 cm verlengd, het is echt kort, en een paar cm extra had best gekund - ik heb m nu niet gezoomd. Was niet echt nodig en daardoor zou ik weer lengte verliezen, dus lekker makkelijk!
Dit streepje lag al een tijdje in de kast, ik had er nu de perfecte bestemming voor. Gisteren gemaakt, vandaag gedragen en mijn eerste stuk voor de Fabric Stash Contest waar ik de maand september aan meedoe - zoveel mogelijk lappen (yards) van meer dan een half jaar oud wegnaaien.
I love wearing maxi skirts, it is comfortable, and I love the feeling of soft fabric around my ankles.
Until the Ina Maxi skirt was launched by Pattern Review I hadn't seen any pattern that I wanted to sew. Yesterday I purchased, downloaded, printed, glued, cut and sew the skirt, and today I already wore it to work. The striped fabric is one that has been in my stash for quite some time, a very soft knit, I guess a rayon/polyester blend, so this is my first entry for the Fabric Stash contest, I used 1.6 yard!
I added 10cm/4 inch to the skirt, it runs pretty short. I didn't hem the skirt, so next time I might even add an extra inch. (I am about 5'7")
En met de onvermijdelijke Nathan nog een paar zwierfoto's (we hebben een hoop plezier gehad bij het maken van de foto's met opdrachten als "Mama, kijk eens een beetje leuk")...
And some happy twirling pictures with the inevitable son (we had a lot of fun during the fotoshoot. A daughter directing me with funny orders)...
Ik heb het patroon wel op de aangegeven lijn 10 cm verlengd, het is echt kort, en een paar cm extra had best gekund - ik heb m nu niet gezoomd. Was niet echt nodig en daardoor zou ik weer lengte verliezen, dus lekker makkelijk!
Dit streepje lag al een tijdje in de kast, ik had er nu de perfecte bestemming voor. Gisteren gemaakt, vandaag gedragen en mijn eerste stuk voor de Fabric Stash Contest waar ik de maand september aan meedoe - zoveel mogelijk lappen (yards) van meer dan een half jaar oud wegnaaien.
I love wearing maxi skirts, it is comfortable, and I love the feeling of soft fabric around my ankles.
Until the Ina Maxi skirt was launched by Pattern Review I hadn't seen any pattern that I wanted to sew. Yesterday I purchased, downloaded, printed, glued, cut and sew the skirt, and today I already wore it to work. The striped fabric is one that has been in my stash for quite some time, a very soft knit, I guess a rayon/polyester blend, so this is my first entry for the Fabric Stash contest, I used 1.6 yard!
I added 10cm/4 inch to the skirt, it runs pretty short. I didn't hem the skirt, so next time I might even add an extra inch. (I am about 5'7")
En met de onvermijdelijke Nathan nog een paar zwierfoto's (we hebben een hoop plezier gehad bij het maken van de foto's met opdrachten als "Mama, kijk eens een beetje leuk")...
And some happy twirling pictures with the inevitable son (we had a lot of fun during the fotoshoot. A daughter directing me with funny orders)...
zondag 24 augustus 2014
DKNY jumpsuit
Vorig jaar kwam Vogue met dit patroon (1308) en ik was er gelijk weg van. Heb het ook direct getekend, maar ja, dan de stofkeus. De effen stof sprak mij wel erg aan, je ziet veel van die hele bonte jumpsuits en ik zag dat niet zo voor me, maar ja, wat voor materiaal dan. Het patroon schrijft een hele soepele stof voor, zijde bijvoorbeeld, of een soepele tricot, maar bij het model zit de broek heel raar van achteren, dus ik wilde toch iets met wat meer 'body'. Nu moet de volant natuurlijk wel goed draperen dus té stevig kan ook niet.
Last year Vogue released this jumpsuit pattern (1308) and I instantly fell in love. The main reason I waited so long with actually making it, was choice of fabric, I really didn't know what to choose. Recommended fabric are silk, lightweight knits, etc. but I didn't like the fit of the trousers in the back, so I thought it would be better to choose a medium weight fabric. However, the drape of the flounce might provide me with a problem...
Op het stoffenspektakel in maart in Zwolle kwam ik een dunne, maar niet te flodderige stretchstof tegen, daar ben ik mee aan de slag gegaan. Het lijfje heeft aardig wat overwijdte dus ik heb gegokt op maat 8 (dat is maat 34 geloof ik), waarbij ik het lijfje met 2.5 cm heb verlengd. Het in elkaar zetten ging niet heel snel omdat er vrij veel kleine dingetjes bij komen kijken, maar moeilijk was het verder niet. Ik heb een wat langere rits gekozen dan op het patroon staat, hij loopt door tot in de taille, en ik moet zeggen, dat is geen overbodige luxe. Dit keer is het niet mijn fout dat er een rits op de rug zit, dat is conform patroon ;) Oh ja, en afgezien van enkele Engelse naden vond ik de afwerking net niet helemaal mooi, dus ik heb ipv dubbele stiksels naast elkaar de naden na het stikken gelockt.
In March this year I went to a fabric market and found a medium weight stretch cotton (I guess), that might be ok for the jumpsuit. I chose size 8, though I am more a size 10 and 12 according to size charts, but the bodice was quite loose fitting, so I took the gamble. I lengthened the bodice by an inch, that were all my adjustments. The sewing itself didn't provide me with any problems, the instructions were very clear. Despite of my experience with the zip in the back in my McCall's 6760 jumpsuit I went for it again, though I did use a much longer zipper than prescribed - mine runs all the way down to the waist, and I really do need every inch of it when I want to get out of the thing. The finishing is all right, there are several French seams, which looks really professional. I did however use my serger for the other seams, because two rows of straight stitching isn't quite my idea of a neat finish.
Als ik het patroon nog eens zou maken zou ik een paar dingen anders doen:
If I would make this pattern again, I would change a few things:
- De zakken. Nu moet je op 4 plaatsen een stuk stof bovenop een ander deel naaien. Daar wordt het wat steviger van en je ziet het verder niet, maar het is eigenlijk zinvoller bij een hele soepele stof en het is niet het leukste werkje.
- The pockets. I do love them, but the way they're constructed is more suitable for a light weight fabric, which I didn't use (and don't intend to). There are two pieces (on both sides, so four in total) they make you sew straight on to a pocket piece.
- The neck binding. It is gaping a little, I think it would have been better to have a visible binding, just like the armholes have.
Zelf vind ik m wel heel aardig zitten en hij draagt heerlijk, maar ik heb nog wat aarzelingen, vooral over de achterkant. Wat vinden jullie ervan?
I do like the way it turned out, and I love wearing it, but I am still a bit hesitant about it, particularly about the back. What do you think?
Op het stoffenspektakel in maart in Zwolle kwam ik een dunne, maar niet te flodderige stretchstof tegen, daar ben ik mee aan de slag gegaan. Het lijfje heeft aardig wat overwijdte dus ik heb gegokt op maat 8 (dat is maat 34 geloof ik), waarbij ik het lijfje met 2.5 cm heb verlengd. Het in elkaar zetten ging niet heel snel omdat er vrij veel kleine dingetjes bij komen kijken, maar moeilijk was het verder niet. Ik heb een wat langere rits gekozen dan op het patroon staat, hij loopt door tot in de taille, en ik moet zeggen, dat is geen overbodige luxe. Dit keer is het niet mijn fout dat er een rits op de rug zit, dat is conform patroon ;) Oh ja, en afgezien van enkele Engelse naden vond ik de afwerking net niet helemaal mooi, dus ik heb ipv dubbele stiksels naast elkaar de naden na het stikken gelockt.
In March this year I went to a fabric market and found a medium weight stretch cotton (I guess), that might be ok for the jumpsuit. I chose size 8, though I am more a size 10 and 12 according to size charts, but the bodice was quite loose fitting, so I took the gamble. I lengthened the bodice by an inch, that were all my adjustments. The sewing itself didn't provide me with any problems, the instructions were very clear. Despite of my experience with the zip in the back in my McCall's 6760 jumpsuit I went for it again, though I did use a much longer zipper than prescribed - mine runs all the way down to the waist, and I really do need every inch of it when I want to get out of the thing. The finishing is all right, there are several French seams, which looks really professional. I did however use my serger for the other seams, because two rows of straight stitching isn't quite my idea of a neat finish.
Als ik het patroon nog eens zou maken zou ik een paar dingen anders doen:
If I would make this pattern again, I would change a few things:
- De zakken. Nu moet je op 4 plaatsen een stuk stof bovenop een ander deel naaien. Daar wordt het wat steviger van en je ziet het verder niet, maar het is eigenlijk zinvoller bij een hele soepele stof en het is niet het leukste werkje.
- The pockets. I do love them, but the way they're constructed is more suitable for a light weight fabric, which I didn't use (and don't intend to). There are two pieces (on both sides, so four in total) they make you sew straight on to a pocket piece.
de patroondelen
the pattern pieces
de manier waarop je ze op elkaar moet vastzetten
the way you're supposed to sew the pieces on top of each other
hoe het er van binnen uitziet
what it looks like on the inside
- Het halsje voor staat iets te ver af, ik had beter de schuin-van-draad-bies niet helemaal naar binnen kunnen slaan nu trekt het een klein beetje (het is wel conform patroon, maar bij de armsgaten is het anders gedaan, het biesje is daar zichtbaar, en dat pakt mooier uit, dat is voor de hals denk ik ook beter.)- The neck binding. It is gaping a little, I think it would have been better to have a visible binding, just like the armholes have.
close-up hals en armsgat
detail of the neck and armhole binding
Zelf vind ik m wel heel aardig zitten en hij draagt heerlijk, maar ik heb nog wat aarzelingen, vooral over de achterkant. Wat vinden jullie ervan?
I do like the way it turned out, and I love wearing it, but I am still a bit hesitant about it, particularly about the back. What do you think?
watervalhalsjurkje
Wat stilgelegen hier, qua bloggen, vakantie en dat soort dingen, maar omdat ik zeker niet (helemaal) heb stilgezeten op naaigebied, zal ik eens kijken of ik een inhaalslag kan maken.
Grote wens van Jaël, na de jurk van Hadassa van vorig jaar. Dus heb ik hetzelfde basispatroon van een mouwloos shirtje uit de Ottobre (3/2013) gehaald en verknasterd tot een nieuw jurkje, met "flappen" in dit geval, want dat vond ik wel een leuk effect geven bij de strepen.
Ik heb enorm zitten pieren met de stof, vooral domheid was het, had niks te maken met moeilijk of lastig. Ik heb niet goed gekeken naar de kleurverdeling, waardoor de fletsere kleuren nogal de boventoon voerden (middenin) - vandaar dat ik het ceintuurtje heb toegevoegd, om de kleuren wat op te halen. Verder heb ik heel goed op streep gelegd, zodat voor en achter door zouden lopen, maar op de een of andere manier heb ik de ene kant net een streep hoger gelegd dan de andere kant en ook wat hoger afgeknipt, waardoor het jurkje dus net niet klopt qua doorlopen en het ook iets korter is dan bedoeld.
Het mag de pret allemaal niet drukken gelukkig, Jaël vindt m helemaal geweldig. Ze had de stof zelf uitgekozen op een stoffenspektakel in maart in Zwolle, dus ik moest er natuurlijk wel dit jaar nog wat van maken. Ze heeft m al veel gedragen, dus een dankbaar project was het zeker.
Grote wens van Jaël, na de jurk van Hadassa van vorig jaar. Dus heb ik hetzelfde basispatroon van een mouwloos shirtje uit de Ottobre (3/2013) gehaald en verknasterd tot een nieuw jurkje, met "flappen" in dit geval, want dat vond ik wel een leuk effect geven bij de strepen.
Ik heb enorm zitten pieren met de stof, vooral domheid was het, had niks te maken met moeilijk of lastig. Ik heb niet goed gekeken naar de kleurverdeling, waardoor de fletsere kleuren nogal de boventoon voerden (middenin) - vandaar dat ik het ceintuurtje heb toegevoegd, om de kleuren wat op te halen. Verder heb ik heel goed op streep gelegd, zodat voor en achter door zouden lopen, maar op de een of andere manier heb ik de ene kant net een streep hoger gelegd dan de andere kant en ook wat hoger afgeknipt, waardoor het jurkje dus net niet klopt qua doorlopen en het ook iets korter is dan bedoeld.
Het mag de pret allemaal niet drukken gelukkig, Jaël vindt m helemaal geweldig. Ze had de stof zelf uitgekozen op een stoffenspektakel in maart in Zwolle, dus ik moest er natuurlijk wel dit jaar nog wat van maken. Ze heeft m al veel gedragen, dus een dankbaar project was het zeker.
lekker strandjurkje
Hopen op een mooie nazomer, zodat ie niet nu gelijk in de kast belandt (want volgend jaar zou het best eens te klein kunnen zijn...)
zondag 22 juni 2014
trenchcoat
Hadassa had een zomerjas nodig. Hard ook, maar ondanks het feit dat ik wist welke jas en welke stof liep ik te dralen. Dus heb ik maar eens beloofd dat ik m af zou hebben voor de bruiloft van zwager en schoonzus, op 6 juni. Nu had ik nog meer te maken, dus een heel slimme belofte bleek het niet en ik heb m toch maar verschoven tot je-kunt-m-na-Pinksteren-aan-naar-school. Dat is gelukt.
De jas is Passenger trenchcoat uit Ottobre 1/2013. Ik had die niet gekocht omdat ik er niet genoeg in vond staan destijds. Op het moment dat ik toch besloot dat ik m wel wilde lag ie niet meer in de schappen, dus liet het maar zo. Tot een maand of 2 geleden. Ik wilde gewoon die jas maken. Ik heb het blad uiteindelijk in het Engels nog kunnen bestellen en naast de jas heb ik er ook al twee shirts voor Nathan uit gemaakt. Dankbare aanschaf.
De stof is een water- en winddichte Oililystof. Hadassa heeft er al eerder een jas van gehad dat nu met veel enthousiasme door een nichtje wordt nagedragen. De stof vonden we zo mooi en het stond haar ook zo goed, dat we besloten dat een tweede keer best kon. De vorige heb ik 3,5 jaar geleden gemaakt, ze heeft die in 2011 gedragen en daarna waren de mouwen geloof ik echt te kort, jammer genoeg, dus nu een herkansing. Er was nog 1 jongetje bij Hadas in de klas die de jas/stof herkende.
Qua aanpassingen aan het patroon heb ik alleen met de maat gespeeld. Qua breedte heb ik 122 aangehouden, de lengte is van maat 134, met nog wat extra verlengde mouwen. Ik vind m precies goed zitten. Een aantal naden heb ik met waterdicht tape behandeld, hopelijk is het zo ook een beetje een regenjas. De panden en mouwen heb ik ook nog voorzien van een tussenlaagje van witte voeringstof, omdat de bollen op de katoenen voering anders door de buitenstof heen wel erg zichtbaar zouden zijn.
De ceintuur heb ik achter vastgezet met twee knopen, zodat ze die niet zomaar kwijt kan raken.
We zijn er blij mee, met de jas.
De jas is Passenger trenchcoat uit Ottobre 1/2013. Ik had die niet gekocht omdat ik er niet genoeg in vond staan destijds. Op het moment dat ik toch besloot dat ik m wel wilde lag ie niet meer in de schappen, dus liet het maar zo. Tot een maand of 2 geleden. Ik wilde gewoon die jas maken. Ik heb het blad uiteindelijk in het Engels nog kunnen bestellen en naast de jas heb ik er ook al twee shirts voor Nathan uit gemaakt. Dankbare aanschaf.
De stof is een water- en winddichte Oililystof. Hadassa heeft er al eerder een jas van gehad dat nu met veel enthousiasme door een nichtje wordt nagedragen. De stof vonden we zo mooi en het stond haar ook zo goed, dat we besloten dat een tweede keer best kon. De vorige heb ik 3,5 jaar geleden gemaakt, ze heeft die in 2011 gedragen en daarna waren de mouwen geloof ik echt te kort, jammer genoeg, dus nu een herkansing. Er was nog 1 jongetje bij Hadas in de klas die de jas/stof herkende.
Qua aanpassingen aan het patroon heb ik alleen met de maat gespeeld. Qua breedte heb ik 122 aangehouden, de lengte is van maat 134, met nog wat extra verlengde mouwen. Ik vind m precies goed zitten. Een aantal naden heb ik met waterdicht tape behandeld, hopelijk is het zo ook een beetje een regenjas. De panden en mouwen heb ik ook nog voorzien van een tussenlaagje van witte voeringstof, omdat de bollen op de katoenen voering anders door de buitenstof heen wel erg zichtbaar zouden zijn.
De ceintuur heb ik achter vastgezet met twee knopen, zodat ze die niet zomaar kwijt kan raken.
We zijn er blij mee, met de jas.
donderdag 29 mei 2014
bruiloft
Vorig jaar heb ik al eens met Eva afgesproken dat we gezamenlijk aan het ingewikkelde Donna Karan-jurkje Vogue 1280 zouden werken. Met een bruiloft in het verschiet (6 juni) en een supergelegenheid, namelijk het Sancho jubileum-naaiweekend, ging ik met Eva aan de slag. Ik had van tevoren al een half jurkje op proef gemaakt om de pasvorm een beetje uit te zoeken. Dat bleek wel handig en ook nodig, want het decolleté was zó laag, daar was met geen mogelijkheid iets van te maken als ik dat direct zo had geknipt.
Dus had ik wat aangetekend bij patroondeel 2 (die gaat van links achter over de linker schouder naar midvoor) en een extra patroondeeltje aan patroondeel 4 en haaks op 2 gezet. Abracadabra zo natuurlijk, dus even een plaatje.
In elkaar zetten van de jurk was op zich niet zo heel erg lastig, vooral een kwestie van stap voor stap de beschrijving volgen. Het was maar een blad (voor en achterkant) met instructies, ik heb patronen met zeker drie bladen (zes pagina's), niet zo extreem veel stappen dus. Wat de jurk ongelofelijk veel werk maakte was de manier van in elkaar zetten. Alle patroondelen zijn inclusief naadtoeslag. Die moet je er bij een heel aantal delen weer afhalen. In elkaar zetten doe je door het deel met afgeknipte naad op het deel waar het aan vast moet te leggen (verkeerde kant op goede kant, zeg maar). En dan daartussenin een strookje/biesje dat er bij een heel aantal naden een stukje tussenuit piept.
Ik heb het piepen wat dikker aangezet (eigenlijk meer per ongeluk), dus het werd breder dan volgens instructie, maar ik ben er eigenlijk heel blij mee, want het geeft de hele jurk net wat extra's. Alle (rare) patroondelen moeten op de meest bizarre manieren uit de stof worden geknipt. Alleen de rokdelen zijn recht-van-draad van boven naar beneden, de rest gaat schuin, overdwars, allerlei manieren. Het biesje loopt daardoor ook steeds wat anders van draad en dat maakt dat het licht er net anders op valt. Niet/nauwelijks op foto's vast te leggen, maar echt tof. Je kunt het een beetje zien denk ik.
Het was superspannend, het hele project, want met het stikken van de allerlaatste naad was het jurkje pas aan te trekken, het was dus alles of niks. De hele naaiweekendclub leefde mee, geweldig. En toen het eenmaal mooi bleek te zitten, werden een paar kleine ongerechtigheidjes snel en vakkundig afgespeld, zodat ik met de hand nog wat kleine figuurnaadjes heb verstopt onder een aantal naden-met-bies. Ik moet het eigenlijk even overtekenen op het patroon, mocht ik de jurk nog eens willen maken. (Yeah right).
Het tweede project was een jasje voor erbij. Ik heb het patroon aangepast, de delen geknipt en een paar naadjes nog weten te stikken, maar toen moest ik opruimen, dus dat werd afgelopen week. Ik had uit de Knip van mei een jasje genomen, eentje met afgeronde voorpanden. Met hulp van Hanneke heb ik het jasje ingekort tot taillelengte en de halslijn bijgetekend - die was heel hoog, dat was wat zonde. Ik heb de overslag van de voorpanden afgeknipt om het jasje open te kunnen laten hangen. Toen ik het jasje af had, bleek dat dat toch niet het beste idee was, het was een heel wijde tont geworden. Ik heb daarom achterin twee flinke figuurnaden in de panden gelegd en voor kan het alsnog over elkaar en dicht. De vraag is nu, moet ik dat doen of in elk geval zorgen dat het kan? Of is het zo goed? Ik had nog 2 knopen in de kleur van de voering, die heb ik er voor het zicht even op gespeld.
Nu heb ik 3 opties:
1. geen knopen, gewoon zo laten;
2. wel knopen, maar voor de sier;
3. knopen en gaten zodat het jasje dichtkan.
Optie 1:
Optie 2 (foto 1) en Optie 3 (foto 2, 3):
De stof is nogal kwetsbaar (het is dubbele stof, de bovenlaag is de kwetsbare laag), dus knoopsgaten wordt een uitdaging, maar ik doe het als ik unaniem optie 3 terugkrijg!
Conclusie: ik laat het zo, meeste stemmen gelden.
Dus had ik wat aangetekend bij patroondeel 2 (die gaat van links achter over de linker schouder naar midvoor) en een extra patroondeeltje aan patroondeel 4 en haaks op 2 gezet. Abracadabra zo natuurlijk, dus even een plaatje.
In elkaar zetten van de jurk was op zich niet zo heel erg lastig, vooral een kwestie van stap voor stap de beschrijving volgen. Het was maar een blad (voor en achterkant) met instructies, ik heb patronen met zeker drie bladen (zes pagina's), niet zo extreem veel stappen dus. Wat de jurk ongelofelijk veel werk maakte was de manier van in elkaar zetten. Alle patroondelen zijn inclusief naadtoeslag. Die moet je er bij een heel aantal delen weer afhalen. In elkaar zetten doe je door het deel met afgeknipte naad op het deel waar het aan vast moet te leggen (verkeerde kant op goede kant, zeg maar). En dan daartussenin een strookje/biesje dat er bij een heel aantal naden een stukje tussenuit piept.
Ik heb het piepen wat dikker aangezet (eigenlijk meer per ongeluk), dus het werd breder dan volgens instructie, maar ik ben er eigenlijk heel blij mee, want het geeft de hele jurk net wat extra's. Alle (rare) patroondelen moeten op de meest bizarre manieren uit de stof worden geknipt. Alleen de rokdelen zijn recht-van-draad van boven naar beneden, de rest gaat schuin, overdwars, allerlei manieren. Het biesje loopt daardoor ook steeds wat anders van draad en dat maakt dat het licht er net anders op valt. Niet/nauwelijks op foto's vast te leggen, maar echt tof. Je kunt het een beetje zien denk ik.
Voorkant
Achterkant
Ik heb ervoor gekozen om de extra halsbanden achterwege te laten. De brede schouderbanden zitten bij mij beter als ze wat hoger op de schouder zitten en dan wordt het wel heel veel gedoe rond de halslijn bij mij. Ik ben enorm blij met hoe het jurkje is geworden. Het was ontzettend leuk om het met Eva uit te puzzelen - we hebben volgens mij wel een uur of twee op de grond gelegen om de boel te knippen (alles uiteraard enkel, geen een deeltje is hetzelfde). En dan wijs worden uit alle instructies - ik blijk bij wat "te"veel naden een bies te hebben gestikt, dus hoewel het aantal instructiestappen meeviel, was het wel opletten geblazen.Het was superspannend, het hele project, want met het stikken van de allerlaatste naad was het jurkje pas aan te trekken, het was dus alles of niks. De hele naaiweekendclub leefde mee, geweldig. En toen het eenmaal mooi bleek te zitten, werden een paar kleine ongerechtigheidjes snel en vakkundig afgespeld, zodat ik met de hand nog wat kleine figuurnaadjes heb verstopt onder een aantal naden-met-bies. Ik moet het eigenlijk even overtekenen op het patroon, mocht ik de jurk nog eens willen maken. (Yeah right).
Het tweede project was een jasje voor erbij. Ik heb het patroon aangepast, de delen geknipt en een paar naadjes nog weten te stikken, maar toen moest ik opruimen, dus dat werd afgelopen week. Ik had uit de Knip van mei een jasje genomen, eentje met afgeronde voorpanden. Met hulp van Hanneke heb ik het jasje ingekort tot taillelengte en de halslijn bijgetekend - die was heel hoog, dat was wat zonde. Ik heb de overslag van de voorpanden afgeknipt om het jasje open te kunnen laten hangen. Toen ik het jasje af had, bleek dat dat toch niet het beste idee was, het was een heel wijde tont geworden. Ik heb daarom achterin twee flinke figuurnaden in de panden gelegd en voor kan het alsnog over elkaar en dicht. De vraag is nu, moet ik dat doen of in elk geval zorgen dat het kan? Of is het zo goed? Ik had nog 2 knopen in de kleur van de voering, die heb ik er voor het zicht even op gespeld.
Nu heb ik 3 opties:
1. geen knopen, gewoon zo laten;
Optie 1:
Optie 2 (foto 1) en Optie 3 (foto 2, 3):
De stof is nogal kwetsbaar (het is dubbele stof, de bovenlaag is de kwetsbare laag), dus knoopsgaten wordt een uitdaging, maar ik doe het als ik unaniem optie 3 terugkrijg!
Conclusie: ik laat het zo, meeste stemmen gelden.
dinsdag 6 mei 2014
drie maal...
De laatste Burda vond ik helemaal leuk en voor de verandering heb ik maar gelijk een patroon overgetekend en gemaakt, namelijk jurkje 106 (shirt 105).
Ik denk dat de stof van het vlekkenjurkje wat katoen bevat, of ik had m bij wijze van uitzondering niet van tevoren gewassen, waardoor ie nog wat stijver was dan ik wilde en hoopte. Maar ik denk katoen, het rekt ook een beetje minder dan de viscose versies, al lijkt het wel beter nu ik het heb gewassen. Omdat ie niet goed genoeg viel, wilde ik het ook nog even van een viscose tricot proberen.
Ik had namelijk een pracht van een stof van tst liggen die ik alleen wil verknippen als ik zeker weet dat het patroon ok is. Dus een shirt op proef, van een hysterische tricot die ik kreeg van een moeder van de opvang.
Ik twijfel een beetje of het vlot en hip of schreeuwerig en ordinair is, maar zo bij een effen broek kan het wel geloof ik. Ik heb korte mouwen gedaan omdat het stuk stof nogal raar was - wel iets van 1,5 meter maar dan onderaan rechts en bovenaan links (of andersom) een grote hap eruit. Langere mouwen ging niet, dus toen heb ik ze maar echt kort gemaakt.
En toen dus het patroon op de tstlap, want de hals viel prima, patroon zit heerlijk en past perfect. Maar ik bleek geen rekening te hebben gehouden met het hele lange extra belegstuk aan de bovenkant en dat past dan weer net niet, bovendien kwam de bloem dan niet op een mooie plek. Dus die moet nog even wachten op een ander patroontje, ik denk dat ik al wat heb bedacht, andere Burda, ook raglan met geplooide mouwtjes, maar zonder watervalhalsje. Anyway, gisteravond had ik toch wel zin in een nieuw jurkje en ik had nog een mooie lap van bbms liggen, ook inkjet geprint, ook bloemen, maar dan anders. En dat ging prima. Dus om kwart over 10 begonnen, half 1 was ie klaar, ik hou van tricot jurkjes.
Bij het laatste jurkje heb ik lange mouwen gedaan (gewoon verlengd) en de werkvolgorde aangepast. Ik vond het namelijk niet zo mooi dat het beleg van de hals achter een beetje onafgewerkt aan de watervalhals komt. Dus eerst mouwen aan achterpand, beleg daaraan vastgemaakt en doorgestikt (zo kon ik er ook veel beter bij en werd het netter) en vervolgens voorpand aan mouw met voor-beleg daar weer omheen gevouwen en dan als laatste de mouw- en zijnaden sluiten. Het is niet helemaal perfect geworden, maar ik vind het wel mooier. Of ik het patroon op korte termijn weer gebruik weet ik niet. Drie keer is al meer dan ik meestal doe. Een aanrader is het wel, dat zeker!
Toen ik thuis kwam van mijn werk keek Nathan mij aan, keek naar mijn jurkje en zei toen "wat ben je mooi, mama". Wat een heerlijk compliment.
Ik denk dat de stof van het vlekkenjurkje wat katoen bevat, of ik had m bij wijze van uitzondering niet van tevoren gewassen, waardoor ie nog wat stijver was dan ik wilde en hoopte. Maar ik denk katoen, het rekt ook een beetje minder dan de viscose versies, al lijkt het wel beter nu ik het heb gewassen. Omdat ie niet goed genoeg viel, wilde ik het ook nog even van een viscose tricot proberen.
Ik had namelijk een pracht van een stof van tst liggen die ik alleen wil verknippen als ik zeker weet dat het patroon ok is. Dus een shirt op proef, van een hysterische tricot die ik kreeg van een moeder van de opvang.
Ik twijfel een beetje of het vlot en hip of schreeuwerig en ordinair is, maar zo bij een effen broek kan het wel geloof ik. Ik heb korte mouwen gedaan omdat het stuk stof nogal raar was - wel iets van 1,5 meter maar dan onderaan rechts en bovenaan links (of andersom) een grote hap eruit. Langere mouwen ging niet, dus toen heb ik ze maar echt kort gemaakt.
En toen dus het patroon op de tstlap, want de hals viel prima, patroon zit heerlijk en past perfect. Maar ik bleek geen rekening te hebben gehouden met het hele lange extra belegstuk aan de bovenkant en dat past dan weer net niet, bovendien kwam de bloem dan niet op een mooie plek. Dus die moet nog even wachten op een ander patroontje, ik denk dat ik al wat heb bedacht, andere Burda, ook raglan met geplooide mouwtjes, maar zonder watervalhalsje. Anyway, gisteravond had ik toch wel zin in een nieuw jurkje en ik had nog een mooie lap van bbms liggen, ook inkjet geprint, ook bloemen, maar dan anders. En dat ging prima. Dus om kwart over 10 begonnen, half 1 was ie klaar, ik hou van tricot jurkjes.
Bij het laatste jurkje heb ik lange mouwen gedaan (gewoon verlengd) en de werkvolgorde aangepast. Ik vond het namelijk niet zo mooi dat het beleg van de hals achter een beetje onafgewerkt aan de watervalhals komt. Dus eerst mouwen aan achterpand, beleg daaraan vastgemaakt en doorgestikt (zo kon ik er ook veel beter bij en werd het netter) en vervolgens voorpand aan mouw met voor-beleg daar weer omheen gevouwen en dan als laatste de mouw- en zijnaden sluiten. Het is niet helemaal perfect geworden, maar ik vind het wel mooier. Of ik het patroon op korte termijn weer gebruik weet ik niet. Drie keer is al meer dan ik meestal doe. Een aanrader is het wel, dat zeker!
Toen ik thuis kwam van mijn werk keek Nathan mij aan, keek naar mijn jurkje en zei toen "wat ben je mooi, mama". Wat een heerlijk compliment.
Abonneren op:
Posts (Atom)














































