Vogue 1250 op herhaling

Afgelopen zaterdag kwamen we terug van een heeeeeerlijke vakantie op Texel, met het meest geweldige weer dat we maar konden wensen. Eenmaal thuis vond ik het tijd voor een (uitgestelde) grote schoonmaak. Als eerste moest de naaikamer maar eens opgeruimd. De afgelopen maanden was die langzaam verdwenen onder patroondelen, snippertjes stof, lappen, patroonbladen, jeweetwel-tasjes (zie collie-collie) en zooi, heel veel zooi. Dus niks opruimen, er moest uitgemest worden. Met een dappere dochter aan mijn zij zijn we aan de slag gegaan. Stoffen van de grond gesorteerd en op nette stapeltjes, onderste plank van de kast ontmaskerd, door DH voorzien van nieuwe stukken hout (hoera!), met alufolie hopelijk de muizen ietsje tegenhoudend (tijdelijke oplossing) en de plank weer ingeruimd, echte winterstoffen in een tas, snippers, troepjes, spelden, patroondelen, restlapjes, alles weer opgeborgen. En gezogen, heel veel gezogen, 12 dozijn muizenketels (jek) dus de stofzuigerzak ook maar weer eens verversen, locker is weer schoon, tafel is leeg, kortom, het is er weer aangenaam toeven.
Toen ik gisteravond moe maar voldaan op de bank zat, bedacht ik om 10 uur ineens dat ik nog zin had in een snel naaiprojectje in mijn frisse kamertje en wat is er dan leuker dan een nieuw jurkje aan op de eerste werkdag na de vakantie? Dus Vogue 1250 uit de kast gehaald, want dat is echt een snel-klaar-projectje met geweldig resultaat. Het winterjurkje heb ik heel veel en graag gedragen, mijn zomergarderobe riep nog om een zomervariant.
Ik ben dus in mijn kast gedoken, een beetje rustig, zodat niet alles weer naar beneden zou rammelen, en heb een lapje uitgekozen dat ik heb gekregen.

Een lapje met een verhaal. Een van de laatste schoolweken kreeg ik op woensdag ineens een zwaar Hematasje in handen gedrukt met een briefje erop: voor de moeder van Jaël van M de moeder van M. M werkt in de mode-industrie, dat wist ik wel, ik kom haar weleens tegen als ze haar dochter van de naschoolse ophaalt en dan babbelen we wat. Zodoende wist zij ook van mijn naaiwoede. Nu worden bij haar op het werk restanten, bijv. einden van de rol, weggegooid, kunnen ze niks meer mee. Zij redt steevast een flinke stapel van deze stoffen van een gewisse vuilnisstort en neemt de boel mee naar huis om ze aan school te geven enzo. Maar kinderen kunnen niet zoveel met tricot, dus die bleven over. En op een dag besloot ze om een stapeltje in een tasje te doen, af te leveren bij de opvang met de boodschap dat aan mij te geven. Zo kwam het dat ik op woensdagmiddag zonder kinderen (die gingen uit spelen) maar mét tasje vol stoffen naar huis racete. Prachtige lappen kwamen eruit, 11 stuks in totaal, op 1 na allemaal tricots, veel viscose/elasthan. Eén lapje had ik in 2 kleurstellingen, daarvan is er een naar mijn moeder gegaan, die er al een shirtje van heeft gemaakt.

En nu heb ik voor mijn Vogue 1250 dus een 2e lapje aangebroken. Knalroze (tja) met geel en groen en wat blauw enzo. Ik vind het een prachtstofje en helemaal geschikt voor dit weer. Heel geschikt ook voor dit model. Ik heb er niet veel stof voor nodig, 1.20 ofzo, het paste precies. Ik heb het patroon ietsje aangepast, bovenpand wat verlengd en toen alles geknipt (stukje extra aan de waterval) en genaaid, gelockt, gecoverd. Veel tijd was ik kwijt met het inrijgen van de machines, maar 2 uurtjes na aanvang had ik toch echt een tof nieuw jurkje, dat ik vandaag ook met veel plezier aanhad naar mijn werk. Ik kon nog wel wat kleur gebruiken in mijn kledingkast, nou, dit spat eruit.

De lach is het gevolg van rare capriolen van Hadassa...

 

Ik heb zomaar het idee dat dit niet de laatste 1250 was, echt een succesnummer!

broekpakjes

 

Vlak voordat de vakantie begon (en wij ook direct vertrokken) heb ik voor Jaël nog een superzomers pakje in elkaar gezet. Niet dat het weer er toen naar was, maar ik was er stellig van overtuigd dat we het echt nog zouden gaan krijgen. Hoera, hoera, dat bleek het geval, dus de pakjes zijn inmiddels al meerdere keren uit de kast gehaald en gedragen.
Het pakje was (of is met code nog steeds, dat is niet helemaal duidelijk) gratis te downloaden van de knipmode-site en het staat ook in de laatste Knippie.

Het patroon bestaat uit een lange en een korte versie, ik heb 2x kort gemaakt, maar beide dames hebben al de wens uitgesproken voor ook nog een lange. De huidige exemplaren zijn beide van tricot, dus ik heb de rits achterwege gelaten. Hij kan ook van katoen, dan kan er een rits in de zijnaad, ietsje meer werk, maar nog steeds niet heel ingewikkeld. Het modelletje is behoorlijk rechttoe rechtaan, met een paar plooitjes in het voorpand, twee zakjes in de zijnaad en in het midden een tunneltje met in mijn geval elastiek. Had ook een striklintje kunnen zijn. Dat elastiek maakt het hele model dus het was nog wel even zweten (het is het sluitstuk en bij passen zonder leek het hele ding absoluut nergens naar).

De tricot van Jaël is zacht en wat steviger, met fluostreepjes tussen het grijs. Tja.

 

Die van Hadassa is van een flodderige tricot, vandaar dat ik de bandjes en ook de pijpjes heb afgebiesd met een katoen/elasthan tricot biesje, iets wat nog in de kast lag en wat er wel goed bij kleurde (al is het nu na een paar keer wassen wel ernstig verkleurd, de zwart-met-grijze Stenzo stippen. Grr.)

Ik heb verder weinig opmerkingen over het patroon. Het komt een beetje raar uit de printer met alle patroondelen dubbel erop door elkaar, beetje onbegrijpelijk, maar het is geen ramp verder, het wijst zich aardig vanzelf. De voor- en achterbies vond ik te lang, ik heb er echt een stuk afgehaald, de schouderbandjes gingen helemaal goed (al kan er nu wel weer een stukje af van die van Hadasje, maar ach). Jaël draagt maat 134, kan nog nét, Hadassa 122.

Toppertje, echt waar.

broekjurk

Ik zag McCall's 6760 en ik was verliefd. Dat broekpak, geweldig. Dus bij de eerste de beste sale van Vogue/McCall/Butterick heb ik deze besteld en nu dus gemaakt. Ik heb het bovenlijfje van de jurk gebruikt met als onderkant de broek.

De stoffen zijn een synthetisch bovenlaagje met gestanste bloemetjes en een viscose/katoen voor de onderlaag. Een heerlijk stofje op de huid, die viscosekatoen, zo zacht, net een perzikhuidje.
Het was wel een gepuzzel om het hele pak netjes te krijgen - ik wilde geen lockafwerking van de blauwe onderlaag door de gaatjes heen zien, dus heb enorm gestoeid met welke naden "zichtbaar" tussen de binnen- en buitenlaag zouden zijn en welke niet. De zichtbare naden zijn die bij de v-hals en de armsgaten. De rits middenachter zit onder de beide lagen, dus is zichtbaar aan de binnenkant, maar niet door de gaatjes heen aan de buitenkant. Die rits, dat is meteen een beginnersfout. Hij zit er netjes in hoor, en is keurig blind, dat is het probleem niet, maar what was I thinking: een broekpak met een rits middenachter (en ook nog een haakje/oogje bovenaan). Een sanitaire stop is momenteel een ware yogaoefening, ik snap nu waarom het broekpatroon een laag uitgesneden lijfje heeft op de rug...

Maar het mag de pret allemaal niet drukken. Ik ben fan. De broek zit absoluut fantastisch, de afgelopen 5 dagen heb ik 3 dagen deze broek gedragen (steeds in ander gezelschap, dan valt het niet zo op).

Over het patroon: het is een gemakkelijk te maken patroon (zeker als je geen gaatjesstof gebruikt). Ik heb de zakken achterwege gelaten, daar kwam ik echt niet uit met deze stof. Verder heb ik de bandjes direct in de schouder gedaan in plaats van helemaal aan het eind, scheelt heel veel qua idee hoe het moet zitten bij het passen. Bij een volgende versie laat ik wel de voor- en achterpanden onder de armen iets meer overlappen - ze zijn nu wel erg laag en de ruimte heb ik niet nodig. De aanpassing van 2,5 cm extra bij de bovenpandjes was wel een goed idee: nu valt het tussenstuk precies waar die moet vallen.
Het pak is compleet gevoerd, maar ik denk dat het ook prima ongevoerd kan en misschien van tricot. Ik ga de jurkvariant zeker nog proberen, een kortere versie denk ik. Want er kruipt wel enorm veel stof in - voor deze versie had ik 2x3 meter nodig.

Ok, er schuilt geen model in mij. Die McCall-pose, meerdere sessie hebben niet direct tot een overtuigend resultaat geleid. Maar de hakken zijn hoog en de pijpen wijd, dat is wel een goede overeenkomst toch?

abc149 jurkje

Nog voor het broekje met shirtje van Hadassa had ik al een jurkje gemaakt van het abc-patroon dat ik kreeg om te evalueren.

Hij is echt te groot, ook al is het maat 128, een maat die normaal gesproken te klein is geworden. En hij was veel te wijd, vandaar het bandje op borsthoogte: dat snoert de boel een beetje aan, ander was het echt een zak.

Maarrrr het is een draaijurk, het stofje is stoer - Jaël is er helemaal blij mee. Niet geheel onbelangrijk...

sportief

SPE oftewel Sancho Patronen Evaluatie, een initiatief van Sancho in samenwerking met naaipatronen, daar ben ik de laatste tijd druk mee bezig geweest. Ik was ingeloot voor het maken van een meisjespatroon en nadat ik de maten van de meisjes had doorgegeven viel binnen een week patroon ABC149 op de mat. Een superleuk patroon en ik had dan ook gelijk plannen om voor allebei de dochters wat te maken. Geeft ook gelijk meer voer voor een evaluatie.

Voor Hadassa maakte ik de broek met het topje. Zouavebroek dus:

Heel in het kort houdt mijn evaluatie in dat ik het een heel leuk patroon vind, maar dat de beschrijving om wat volharding vraagt en het kiezen van de juiste maat een uitdaging is.
Het setje voor Hadassa staat op de foto: een topje van een katoenen tricot (zonder elasthan), met tussengestikt picotelastiek bij de plooitjes aan de voorkant, maat 104, lengte 116 en een band onderaan (qua lengte gaat ze meer richting 122/128, maar 't is een smalletje).
Het shirtje van wat dichterbij:

 

Zaterdag was het setje af, ze wilde het gelijk aanhouden, het was een "sportieve broek" volgens Hadassa, dus ze kon hem ook wel aan naar een sportdag. Logeervriendinnetje deed direct een bestelling voor een groen exemplaar van de broek. Zondag wilde Hadassa  het setje weer aan, opa en oma moesten het natuurlijk zien. En of ik het wel gelijk even wilde wassen, zodat ze het vandaag ook naar school aankon.

Al mijn bedenkingen en geploeter hebben gelukkig geleid tot een setje dat nu al met veel plezier wordt gedragen!

Foto's van de jurk van Jaël en het (nog af te maken) setje broek/top volgen in de loop van de week.

shirtjesbandwerk

Ben ik niet zo goed in, heb ik geloof ik al een paar keer eerder verteld. Maar ja, soms is het toch wel even het gemakkelijkst om een paar dingen achter elkaar onder de machines door te halen, dus ik ontkom er niet helemaal aan. Hoewel, echt bandwerk is het niet helemaal, want elk shirtje is toch wel net weer een ander patroon.

Nathan had kortemouwenshirts nodig, dus heb ik een paar weken geleden, na verschijnen van de nieuwste Ottobre (3/13) mn jongenstricots tevoorschijn gehaald, mn effen stofjes en mn boordstof en ben ik aan het combineren geslagen. Het meest tijdrovende onderdeel van het maken van shirts, een hoop wikken, wegen, dubben en heroverwegen, en dan nog maar afwachten hoe het zal uitpakken.

Ik heb een Charlie gemaakt, gewoon volgens patroon afgezien van het doorstikken van de kraag, dat heb ik achterwege gelaten. Heerlijk patroontje, zeker niet de laatste!
En verder nog 3 shirtjes (9, 11, 24) uit die nieuwste Ottobre, alles in maat 98. De Charlie en het vissenshirt heb ik dubbel gemaakt, ook voor mijn drie maanden jongere neefje, dat dezelfde maat draagt. De raceautostof heb ik eens van Effie gekregen - het is de favoriet van Nathan *broem broem - auto*

En ten slotte nog een beetje reclame voor het boekje Mama Kwijt van Chris Haughton, voor wie het nog niet kent. Ge-wel-dig. Prachtige plaatjes en een verhaal waar zoon helemaal in wordt meegezogen. Vooral 1 bladzijde...

"Ooooh MAMAAAA! Hui-jen."

jurkje van top

Direct na Pinksteren kwam de schoolfotograaf langs op de school van de meisjes. Nu maakt deze altijd belabberde foto's dus ik heb ze al jaren niet gekocht, maar ik vond het toch een heel goed excuus voor nieuwe jurkjes. De meisjes beaamden dat direct grif, dus 2e Pinksterdag heb ik achter de machines doorgebracht met twee jurkjes als resultaat. Ik had de dames laten kiezen: stof, patroonidee, soort sluiting. Ik heb genoeg voorraad om van alles te kunnen kiezen, rek of niet, effen of niet, blauw of rood of roze of grijs of paars of groen of ...
Hadassa werd helemaal enthousiast toen bleek dat een "jurkje van t-shirtstof" ook een mogelijkheid was voor een wijd jurkje, want daar waren ze het allebei het over eens: het moest een wijd jurkje worden. Het stofje dat ze uitkoos was een heerlijk zachte soepele viscose tricot, blauw (het zal ook niet) met kleine lichtblauwe hartjes en roze bloemetjes. Ik denk van mijn vaste marktkoopman van de Ten Katemarkt.

Ik heb al mijn bladen doorgelopen, maar ik kon niet echt vinden wat ik zocht, dus ben ik zelf aan de slag gegaan. In de nieuwste Ottobre (3/2013) stond een leuke top (29 watermelon), met een klein beetje aangeknipte mouwtjes. Het idee voor het jurkje komt een beetje bij Zolderwerk vandaan en ik vond een watervalhalsje wel eens leuk. Hadassa is nogal smal, dus ik ben begonnen met de zijnaden innemen aan de hand van een veel te kort, maar wel mooi passend shirtje. Dat bleek 10cm rondom te worden, alleen weet ik even niet meer van welke maat, ik denk 116 of 122. Ik wilde iets met plooien in het rokje eraan vast, maar dat liep op niks uit, ik had wat fouten gemaakt in mijn berekeningen, dus het werd gewoon een klokrokje aan het lijfje vast.

Het watervalhalsje heb ik getekend volgens de methode die op Sancho ooit voorbijkwam, van Jo-7 volgens mij. Ik heb het voorpandje dubbel gemaakt om omflappend beleg te voorkomen en zeker met deze soepele tricot pakte dat heel goed uit. Achterhals en mouwtjes heb ik afgewerkt met een elastisch picotbandje.

Ik denk dat er nog wel een shirtje komt ook van het patroon, lijkt me ook wel wat op een rokje zo. Ik vind het Hadassa goed staan en ze is er zelf enorm verguld mee, met het jurkje, dat maakt een project eigenlijk pas echt geslaagd.