bruiloft

Vorig jaar heb ik al eens met Eva afgesproken dat we gezamenlijk aan het ingewikkelde Donna Karan-jurkje Vogue 1280 zouden werken. Met een bruiloft in het verschiet (6 juni) en een supergelegenheid, namelijk het Sancho jubileum-naaiweekend, ging ik met Eva aan de slag. Ik had van tevoren al een half jurkje op proef gemaakt om de pasvorm een beetje uit te zoeken. Dat bleek wel handig en ook nodig, want het decolleté was zó laag, daar was met geen mogelijkheid iets van te maken als ik dat direct zo had geknipt.

Dus had ik wat aangetekend bij patroondeel 2 (die gaat van links achter over de linker schouder naar midvoor) en een extra patroondeeltje aan patroondeel 4 en haaks op 2 gezet. Abracadabra zo natuurlijk, dus even een plaatje.

In elkaar zetten van de jurk was op zich niet zo heel erg lastig, vooral een kwestie van stap voor stap de beschrijving volgen. Het was maar een blad (voor en achterkant) met instructies, ik heb patronen met zeker drie bladen (zes pagina's), niet zo extreem veel stappen dus. Wat de jurk ongelofelijk veel werk maakte was de manier van in elkaar zetten. Alle patroondelen zijn inclusief naadtoeslag. Die moet je er bij een heel aantal delen weer afhalen. In elkaar zetten doe je door het deel met afgeknipte naad op het deel waar het aan vast moet te leggen (verkeerde kant op goede kant, zeg maar). En dan daartussenin een strookje/biesje dat er bij een heel aantal naden een stukje tussenuit piept.

Ik heb het piepen wat dikker aangezet (eigenlijk meer per ongeluk), dus het werd breder dan volgens instructie, maar ik ben er eigenlijk heel blij mee, want het geeft de hele jurk net wat extra's. Alle (rare) patroondelen moeten op de meest bizarre manieren uit de stof worden geknipt. Alleen de rokdelen zijn recht-van-draad van boven naar beneden, de rest gaat schuin, overdwars, allerlei manieren. Het biesje loopt daardoor ook steeds wat anders van draad en dat maakt dat het licht er net anders op valt. Niet/nauwelijks op foto's vast te leggen, maar echt tof. Je kunt het een beetje zien denk ik.

 Voorkant

Achterkant

Ik heb ervoor gekozen om de extra halsbanden achterwege te laten. De brede schouderbanden zitten bij mij beter als ze wat hoger op de schouder zitten en dan wordt het wel heel veel gedoe rond de halslijn bij mij. Ik ben enorm blij met hoe het jurkje is geworden. Het was ontzettend leuk om het met Eva uit te puzzelen - we hebben volgens mij wel een uur of twee op de grond gelegen om de boel te knippen (alles uiteraard enkel, geen een deeltje is hetzelfde). En dan wijs worden uit alle instructies - ik blijk bij wat "te"veel naden een bies te hebben gestikt, dus hoewel het aantal instructiestappen meeviel, was het wel opletten geblazen.

Het was superspannend, het hele project, want met het stikken van de allerlaatste naad was het jurkje pas aan te trekken, het was dus alles of niks. De hele naaiweekendclub leefde mee, geweldig. En toen het eenmaal mooi bleek te zitten, werden een paar kleine ongerechtigheidjes snel en vakkundig afgespeld, zodat ik met de hand nog wat kleine figuurnaadjes heb verstopt onder een aantal naden-met-bies. Ik moet het eigenlijk even overtekenen op het patroon, mocht ik de jurk nog eens willen maken. (Yeah right).

Het tweede project was een jasje voor erbij. Ik heb het patroon aangepast, de delen geknipt en een paar naadjes nog weten te stikken, maar toen moest ik opruimen, dus dat werd afgelopen week. Ik had uit de Knip van mei een jasje genomen, eentje met afgeronde voorpanden. Met hulp van Hanneke heb ik het jasje ingekort tot taillelengte en de halslijn bijgetekend - die was heel hoog, dat was wat zonde. Ik heb de overslag van de voorpanden afgeknipt om het jasje open te kunnen laten hangen. Toen ik het jasje af had, bleek dat dat toch niet het beste idee was, het was een heel wijde tont geworden. Ik heb daarom achterin twee flinke figuurnaden in de panden gelegd en voor kan het alsnog over elkaar en dicht. De vraag is nu, moet ik dat doen of in elk geval zorgen dat het kan? Of is het zo goed? Ik had nog 2 knopen in de kleur van de voering, die heb ik er voor het zicht even op gespeld.

Nu heb ik 3 opties:
1. geen knopen, gewoon zo laten;
2. wel knopen, maar voor de sier;
3. knopen en gaten zodat het jasje dichtkan.

Optie 1:

Optie 2 (foto 1) en Optie 3 (foto 2, 3):

De stof is nogal kwetsbaar (het is dubbele stof, de bovenlaag is de kwetsbare laag), dus knoopsgaten wordt een uitdaging, maar ik doe het als ik unaniem optie 3 terugkrijg!

Conclusie: ik laat het zo, meeste stemmen gelden.

drie maal...

 

De laatste Burda vond ik helemaal leuk en voor de verandering heb ik maar gelijk een patroon overgetekend en gemaakt, namelijk jurkje 106 (shirt 105).

Ik denk dat de stof van het vlekkenjurkje wat katoen bevat, of ik had m bij wijze van uitzondering niet van tevoren gewassen, waardoor ie nog wat stijver was dan ik wilde en hoopte. Maar ik denk katoen, het rekt ook een beetje minder dan de viscose versies, al lijkt het wel beter nu ik het heb gewassen. Omdat ie niet goed genoeg viel, wilde ik het ook nog even van een viscose tricot proberen.

Ik had namelijk een pracht van een stof van tst liggen die ik alleen wil verknippen als ik zeker weet dat het patroon ok is. Dus een shirt op proef, van een hysterische tricot die ik kreeg van een moeder van de opvang.

Ik twijfel een beetje of het vlot en hip of schreeuwerig en ordinair is, maar zo bij een effen broek kan het wel geloof ik. Ik heb korte mouwen gedaan omdat het stuk stof nogal raar was - wel iets van 1,5 meter maar dan onderaan rechts en bovenaan links (of andersom) een grote hap eruit. Langere mouwen ging niet, dus toen heb ik ze maar echt kort gemaakt.

En toen dus het patroon op de tstlap, want de hals viel prima, patroon zit heerlijk en past perfect. Maar ik bleek geen rekening te hebben gehouden met het hele lange extra belegstuk aan de bovenkant en dat past dan weer net niet, bovendien kwam de bloem dan niet op een mooie plek. Dus die moet nog even wachten op een ander patroontje, ik denk dat ik al wat heb bedacht, andere Burda, ook raglan met geplooide mouwtjes, maar zonder watervalhalsje. Anyway, gisteravond had ik toch wel zin in een nieuw jurkje en ik had nog een mooie lap van bbms liggen, ook inkjet geprint, ook bloemen, maar dan anders. En dat ging prima. Dus om kwart over 10 begonnen, half 1 was ie klaar, ik hou van tricot jurkjes.

 

Bij het laatste jurkje heb ik lange mouwen gedaan (gewoon verlengd) en de werkvolgorde aangepast. Ik vond het namelijk niet zo mooi dat het beleg van de hals achter een beetje onafgewerkt aan de watervalhals komt. Dus eerst mouwen aan achterpand, beleg daaraan vastgemaakt en doorgestikt (zo kon ik er ook veel beter bij en werd het netter) en vervolgens voorpand aan mouw met voor-beleg daar weer omheen gevouwen en dan als laatste de mouw- en zijnaden sluiten. Het is niet helemaal perfect geworden, maar ik vind het wel mooier. Of ik het patroon op korte termijn weer gebruik weet ik niet. Drie keer is al meer dan ik meestal doe. Een aanrader is het wel, dat zeker!

Toen ik thuis kwam van mijn werk keek Nathan mij aan, keek naar mijn jurkje en zei toen "wat ben je mooi, mama". Wat een heerlijk compliment.

New Look blouseje

Ik was afgelopen maand zowaar weer ingeloot voor de patronenevaluatie van Sancho. Dit keer voor een damespatroon, New Look 6268. Toen ik mij inschreef wist ik alleen dat het een damespatroon in maat 36-44 zou worden, verder niks, ik moest eerlijk gezegd wel even slikken toen ik dit patroon zag. Het is wijd en flodderig en dat is niet altijd het meest geschikt voor mij. Ik heb m dus eerst maar eens gemaakt van een goedkoop flodderstofje, om te zien hoe ie zou vallen.
Pluspunt 1: het goedkope flodderstofje viel eigenlijk heel erg mee. Het was iets van drie meter met meerdere keren een groot bloemmotief, soort paneel. Ik heb voor, achter en op 1 mouw een bloemstuk gebruikt en langs de halsrand.

Pluspunt 2: het flodderblouseje viel eigenlijk ook heel erg mee.
De familie hier was er eigenlijk enthousiast over en de meiden maakten al bijna ruzie over wie van het restant van de stof ook een kledingstuk mocht.

 

Het zwarte rokje is niet de bedoelde combi, het is meer voor bij een spijkerbroek of -rokje, maar ik moest natuurlijk gisteren mn leren rokje (koningsdagvondst, 4 euro) aan, dus daar moet je het qua foto's maar even mee doen.

Ik geloof dat ik een volgende keer (en die zou er best eens kunnen komen), niet meer de knoopsgaten zo ver van de zijkant doen, maar wat figuurnaden toevoegen of de strik rondom ofzo. Het heeft nu een beetje een hoog plukgehalte, om het geheel wat getailleerd te krijgen en te houden. Het maken was een eitje, ondanks de glibberstof.

huisje, boompje, ...

Er lag een paarse romper in Nathans kast, 98/104. Nog zgan. Een nadeel: er paste niks bij. Dus moest er maar een blousje komen, iets met korte mouwen waar paars bij zou passen. Het werd nog maar weer eens Gingerbread uit Homemade mini couture. Ik had m al eerder gemaakt voor het feest van mijn ouders (niet geblogd) en met lange mouwen afgelopen kerst. Het is een vlot en eenvoudig shirt, met maar 4 patroondelen, nou ja, dat is zonder zakje, die doe ik er toch meestal wel op. Van een quiltstofje dat ik jaren geleden kocht, voor de meisjes.

Nathan was helemaal blij met z'n nieuwe blouse. "Ooooh mooie blouse! Mag ik die aaaaaan?"

Bij het maken van de foto's nam hij de regie in handen. "Mama, wil jij schommel meememen naar-e gang?" Oftewel, foto's op het hobbelpaard. En natuurlijk moest hij ook nog even staand voor de wc-deur "even lachen" (= op de foto)...

beestenboel

Superleuk vind ik ze, die digitaal geprinte stoffen. Voor de kinderen heb ik in januari een stukje besteld met beestenprints en Jaël en Hadassa hebben allebei al een shirt dat ze met veel plezier dragen. (Nou ja, op het moment is die van Hadassa zoek, geen idee hoe dat nou kan, maar goed, komt vast weer terecht en dan ook weer aan, want ze mist m enorm).

Voor Jaël een shirt uit Ottobre 6/2007, maat 134.

De boordjes heb ik gedaan op de beschreven manier - een enkel strookje tricot, onafgewerkt en vastgestikt aan de binnenkant, maar het krult niet echt en is vrij hoog. Volgende keer weer een gewoon boordje.

Voor Hadassa heb ik de minder wijde versie van Usedom gebruikt - 2 maten verkleind want het patroon begint bij 146/152.

Ging prima (ik had het voor Jaël al eens gedaan, 1 maatje, ik dacht dat 2 ook wel moest kunnen en dat klopte wel ongeveer). Ook hier zou ik bij een volgende een paar dingen net anders doen (smaller en korter), maar ach, meiden zijn er blij mee, stofjes snel verwerkt, niet meer zeuren verder.

Alleen de beren voor Nathan liggen nog te wachten - ik wilde ze alledrie tegelijk bloggen, maar dat schiet niet op, dus dan maar alleen deze twee.

rood joggingvest

Al zo lang geleden beloofd dat het er nu toch echt eens van moest komen. Een rood sweatervest voor Jaël. Ze koos dit model, uit Ottobre 4/2007; met rits én capuchon, dat moest. Sweatervest 36, maat 140 is het, om precies te zijn. Met een klein pofje in de mouw, rimpeltjes in de capuchon en rimpeltjes aan de zakken; extra brede boorden aan mouwen en panden, waarbij de boorden aan de panden licht uitlopen, wat het vest nog net wat meer tailleert.

Voor het eerst van mijn leven heb ik een rits ingekort door de metalen bovenstukjes los te wrikken, 14 tandjes eraf te knippen en dan nog 2 te wrikken en de bovenstukjes weer vast te zetten. Met nagellak bovenaan tegen het rafelen en het lijkt zowaar te blijven zitten. Dus de rits kon ook uit de voorraad!
Achterop heb ik de naam "geschreven", door met de naaimachine vrij te stikken op een stuk witte katoen en dan rondom uit te knippen, aan beide kanten een paar mm vanaf het stiksel.

Enige aanpassing tov het patroon is dat ik de capuchon heb gevoerd.

Het viel me eigenlijk wel mee met de hoeveelheid werk en dochter is er diep gelukkig mee. Had ik eerder moeten doen...

met de billen bloot

Mijn voorraad, vereeuwigd. Ter illustratie waarom mijn Uitdaging nodig is...
Hierboven de tas met de oude kleding van oma (zoals dit van dit jurkje o.a.). Die staat naast een Ikeatas, je ziet m net daar rechts.
Hier zie je m beter, verstopt onder een grote stapel stoffen. Dit is wat niet meer in de kast past, voornamelijk categorie plank 1 en 5.

Er zitten vijf planken in de kast. Je kunt nét zien (meestal) waar een nieuwe plank begint: daar is een (lelijke) streep bruin gemêleerd plakplastic zichtbaar. De kast is zeker 50cm diep.

Op de bovenste plank liggen dikke winterstoffen. De ruimte gaat nog wat door onder de muur, vandaar dat de ruimte wat minder hoog lijkt dan van de planken eronder. Dat is niet het geval.

Plank 2 bevat katoentjes.

Op plank 3 'liggen' de gekleurde tricots.

Plank 4 effen tricots en aan de zijkant dunne, soepele stoffen.

Plank 5, ongeveer op de grond, bevat dikkere tricots (jogging, nicky) en broekenstoffen (stretch, ribjes) en anderszins iets dikker. Bijna niet meer te zien omdat er dus een knoeperd van een tas voor staat...

Heerlijk hoor, zo'n voorraad, maar het zou nóg fijner zijn als het in elk geval wel in de kast zou passen...