Leren rokje

(ja, het was heeeeeel koud buiten, maar zo kwam de kleur net wat beter uit...)

Laatst liep ik ergens langs waar aan het raam twee leren rokjes waren gehangen. Hele leuke leren rokjes, gemaakt van kleine vierkante gekleurde stukjes. Voor kleine meisjes. Het idee liet me niet los en toen ik weer eens bij Boeken binnenliep en daar grote bakken met leerrestjes zag staan, stond mijn plan vast. Een flinke handvol kleine en iets minder kleine leren stukjes in allerlei kleurtjes heb ik meegenomen.

Ik heb minstens drie avonden zitten knippen - de vierkantjes die ik had gezien vond ik wel erg voor kinderen, dus besloot ik te gaan voor verticale banen in verschillende breedtes, die dan weer uit verschillende stukjes leer zouden bestaan. Sommige stukjes waren zo klein dat ik er max 1 stukje uit kon krijgen, dat bepaalde dan gelijk de breedte van de baan.
Het ordenen van de stukjes leer deed ik door ze allemaal uit te spreiden op een patroon van een A-lijn rokje (van mme Zsazsa). Ik vond uiteindelijk dat de onderrand teveel rond liep en het rokje eigenlijk ook wat te wijd werd voor een leren rokje, dus heb ik een wat smaller rokje erbij gepakt en wat geknipt, geplakt, gegoocheld en geklungeld en eindigde met een rokje zonder figuurnaden en licht gerend - licht zodat de zoom niet te rond loopt en gerend zodat ik er fatsoenlijk in kan lopen.
Eerst heb ik de verticale banen genaaid. Leer naaien was voor mij de eerste keer. Naaien met de boventransportvoet ook - ik had al een teflonvoetje gekocht toen de verkoper mij herinnerde aan die voet en dat ik teflon dan helemaal niet nodig had. Hij had helemaal gelijk, werkt als een trein die boventransportvoet. Het is een gevaarte, maar hij doet zn werk uitstekend!

De verticale banen heb ik aan elkaar vastgenaaid, waarbij ik heel goed alle naadjes open had liggen. Dat leverde twee lappen op die erg in elkaar trokken, dus de naadjes moesten open. Een tip op Sancho zette mij op het spoor van de textiellijm. Zeker twee avonden lang heb ik naadjes gelijmd en dan met een houten blokje vlakgerold. Ook een eerste ervaring: ik heb meer lijm dan garen in het rokje zitten: een tot anderhalve tube zit erin. Ik was een halve lijmsnuiver inmiddels, maar het leverde wel een heel mooie strakke lerenlapjeslap op, waar ik het patroon dan eindelijk op kon leggen en zien waar nog wat bij moest en waar wat afgeknipt.

In het achterpand heb ik middenachter nog een zichtbare rits gezet, het rokje in elkaar genaaid, satijnlint aan de onderrand, omgevouwen, geplakt met stylefix en daarna met textiellijm voor een nette afwerking, de voering erin en toen was het rokje ein-de-lijk klaar.

Het was een experiment dat veel tijd heeft gekost, maar ik vind het zelf een superleuk rokje geworden. Ik zou het het liefst dagelijks dragen.

Wat de foto's betreft: ik heb steeds maar foto's met en zonder flits geplaatst, beide niet ideaal, maar het lukt nog even niet bij daglicht. De rode stukjes zijn prachtig wijnrood, mooi gekreukt leer. En zelfontspanners, tja...

Nieuwe winterjas

Vorig jaar maakte ik een winterjas voor Hadassa, patroon Jade van Farbenmix, stof waterafstotende Oilily met een voering van borg. Het is een grappig jasje, maar met een paar nadelen, nu helemaal:
1 De mouwen zijn te kort. Of eigenlijk haar armen te lang, maar daar kunnen we niks meer aan veranderen, dus langere mouwen is gewenst.
2 De borg is te stroef. Ik had de mouwen moeten voeren met iets glads, zodat ze de jas gemakkelijker aan kon trekken.
Probleem 2 vond ik oplosbaar: hou de mouwen maar vast van shirt, trui, vest als je de jas aan doet. Probleem 1 is wat minder eenvoudig op te lossen met de huidige jas, beste oplossing was toch een nieuwe jas. Dus dat werd het. Ik had een zwart/paarse bontige dierenprint gekocht in een zotte bui. Ik ben niet zo van de dierenprints, maar ik vond dit toch wel een mooie. Uitzonderingen moeten er zijn, niet waar. De meiden waren er allebei helemaal weg van. Ik had maar een metertje, het was een couponnetje, dus een hele jas werd al een uitdaging; Jaëls wens om er ook eentje te krijgen van die stof kon ik niet inwilligen. Niet helaas moet ik bekennen, het was dramastof om te verwerken en ik hou ook niet van 2x hetzelfde, maar het zegt iets over het enthousiasme van de dames.

Ik heb een klassiek model gebruikt, vandaar de verklassiekte foto's aan het begin: een ronde pas voor en achter, een peter-pan-kraagje, een grote stolpplooi op de rug, double-breasted en afgeronde voorpanden.
De jas heb ik gevoerd met een paarse gestepte voering die ik nog in huis had en nog extra een laagje winddichte stof, om er zeker van te zijn dat het lekker warm zou worden, want de stof was niet zo heel dik.

Hadassa is compleet verguld met het eindresultaat, ze paradeert echt in de jas, zo leuk om te zien. Ik heb de stolpplooi achter vastgezet aan de voering, omdat het wel erg bol stond anders en ik heb alle buitenrandjes (kraag, voorranden, onderrand) vlak langs de kant doorgestikt om de boel wat plat te krijgen. Ik vermoed een hoog polyestergehalte en dat is niet zo geweldig te strijken (verklaart denk ik ook gelijk het naaidrama van het spul, maar ach, voor een keertje...)
Gelukkig was het gisteren geschikt weer voor wat buitenfoto's. Dus snel even jas aan en foto's maken, maar Hadassa had het nogal koud, dus ik mocht maar heel even. Vandaar de aanvulling met de binnenfoto's - verre van ideaal, ik weet het, maar ik zo geeft het een beetje beter beeld van hoe de jas zit.

Recensie patroon
Patroon
Stylish double breasted coat with peter pan collar van DMK Easywear (via Etsy)
Aanpassingen
8 knopen (waarvan 4 met knoopsgat, 4 voor de sier), gepassepoileerde knoopsgaten, versmalde en iets verlengde mouwen (ik maakte maat 5 voor mijn 6-jarige, met extra lange mouwen).
Oordeel
Het was een mooi, eenvoudig patroon. Ik moet altijd wel erg wennen aan aangetekende zomen, helemaal als de "echte" patroonlijnen er niet op staan. Rare patroondelen krijg je daarvan. De beschrijving is heel uitgebreid, zo uitgebreid dat ik een aantal keer niet begreep wat ze nu wilden, maar dan bleek ik 3 stappen in 1 te hebben gedaan. Eigenlijk ben ik na de eerste paar tekeningen afgehaakt en ben ik op ervaring verder gegaan. Ging prima. Ik vond wel dat er erg weinig tekentjes op de patroondelen stonden, zoals op de mouwen. Maar dat is eigenlijk het enige. Ik ben heel blij met het resultaat en vind het echt een mooi patroon. Voor mijn smalle meisje is het ruim, wat betekent dat ik het zeker nog wel eens kan gebruiken. Waar ik wel over twijfelde is de stolpplooi - die heb ik ook in de voering gedaan, maar dat maakt het geheel wel een beetje dik. Hoe dat anders had gekund weet ik ook niet precies en nu ik m heb vastgezet is het al een stuk beter, dus dat heeft in elk geval gewerkt. De paspelknoopsgaten waren niet het beste idee van die stof, maar goed, het werkt en het is een stuk beter dan knoopsgaten van de machine, dat was niks geworden.

Charlie maal 3

Via Van Katoen heb ik het patroon Jacob van Zonen09 aangeschaft, maar nog niet gemaakt omdat zoon nog net niet in de kleinste maat valt. Wel heb ik veel prachtexemplaren voorbij zien komen en las ik veel enthousiasme over de pasvorm en de beschrijving van het patroon. Toen Zonen09 met een nieuw patroon kwam was ik er dan ook als de kippen bij, zo'n leuk shirt, dat Charlie, en Nathan moet boven nu toch echt wel maat 92 hebben. Ik heb wat combinaties uitgezocht, Charlie gelijk maar drie maal geknipt en ze alledrie in elkaar gezet.

Een versie zwart/limegroen met helicopters en een tikkeltje fluo-oranje - de kleur krijg ik niet zo overtuigend op de foto, helaas.

 

Een versie Hilco-autootjes, afgewerkt met effen groen (interlock).

Zowel de helicopters als de auto's komen bij kleurenmix vandaan, ik vind het beide hele mooie kwaliteiten stof, ook drogerbestendig en dat is hier heel wat waard.

Nog even het lekkere bekkie van mijn zoon (dat ie steeds eet op de foto's is puur toeval. Denk ik...)

De laatste versie is van een van de stofjes van een kraamcadeau, paars met bruine aapjes, afgewerkt met een blauwe interlock. Drie keer precies hetzelfde maken is niet helemaal mijn ding, dus heb ik dit shirt voorzien van "manchetjes". En omdat ik zelf nogal enthousiast was daarover heb ik er een minihandleidinkje van gemaakt, wie weet is er iemand in geïnteresseerd.

Het shirt, a photo by draadstaaltje on Flickr.

UFO 2

Noot vooraf: ik heb mijn best gedaan voor goede foto's, maar in deze donkere dagen is dat een bijna-onmogelijkheid. De meisjes hebben foto's gemaakt, ik moest bijna alles weggooien wegens bewogen, dit is wat er over is. Ik hoop dat het een beetje een beeld geeft (ja, ik ben totaal foto-on-geniek...) De kleur is trouwens donkerblauw met lichtblauwe bloemen erop geborduurd.

De tweede UFO is een jurkje voor mezelf. Het jurkje heeft 4-5 jaar in de tas onder de tafel gelegen. Het patroon komt uit een Knip uit 2007, ik was gelijk weg van die wijde mouwen en het origineel was ook van kant, veelkleurig kant, dus toen ik het blauwe kant ergens tegenkwam zag ik er gelijk dit jurkje in. Het jurkje bestaat uit 3 lagen: het kant (rekbaar), daaronder een laag rekbare tule en als voering een lichtblauwe katoenen tricot.

 De mouw bestaat uit twee lagen: ik heb daar de lichtblauwe voering weggelaten.

Toen ik het jurkje in elkaar had zitten zag het eruit als een zak, echt geen gezicht. Dus heb ik in alle lagen, voor en achter figuurnaden gestikt, twee per pand, dus dat waren er 12. Het sloot nu wel beter aan, maar het was het gewoon niet. Ik heb van alles geprobeerd, een band erom, een riempje, maar het was en bleef een Beatrixjurk. Dus het belandde in die enorme tas onder mijn tafel.
Af en toe haalde ik het tevoorschijn, trok ik het aan en constateerde dan droevig dat het echt niks was en dat ik niet goed wist hoe ik er wat van kon maken. Terwijl ik het kant toch wel heel mooi bleef vinden. In september of oktober heb ik het weer uit de tas gehaald, nadat ik allerlei verstelklusjes had gedaan van kleding die ook in die tas zat in een verwoede poging om toch wat weg te werken. Ik besloot dat ik er direct een oplossing voor wilde of dat het ding anders in de vuilnisbak zou eindigen. Dus ik trok het jurkje aan, belde aan bij de buurvrouw van een paar huizen verderop, naait ook zelf en heeft een goede kijk op pasvormen enzo. Mijn vraag aan haar was "Is dit iets en als het wat is, wat moet er dan anders?" Ze vond het wat, gelukkig, en had dé oplossing: het jurkje was gewoon nog steeds te wijd en vooral onder de oksels.

Een binnenstebuiten pas-sessie leverde op dat ik aan beide kanten onder de oksels +/- 2,5 cm eraf moest halen (en dan dubbel, dus in totaal is er iets van 10cm van de omvang af). Ik heb een stukje van de mouw- en zijnaden opengetornd, in alle laagjes, en de versmalling doorgevoerd. Verder moest ik nog iets met de zomen. Ik had bij de mouwen al een iets langer tule laagje dan het kant, dat ging ik ook doorvoeren bij de onderrand. En toen had ik een jurkje waar ik me wel heel lekker in voel, dat ik graag draag en waarbij mijn Beatrix-associatie weg is. In een uurtje ofzo gepiept. Kun je toch niet voor aan een nieuw jurkje beginnen...

UFO 1

Ik zie ze niet vliegen, hoor, maar ik had een voornemen voor 2012 (dat ik inmiddels met een jaar heb verlengd...), een uitdaging. Eigenlijk drieledig (UWYH, UFO's en RecyKleren - in het kort, geen nieuw spul, half af werk afmaken en verbouwen van kleding). Twee UnFinished Objects's had ik nog niet geblogd, dus voordat het jaar is afgelopen doe ik dat nog snel.

Het eerste is een shirtje dat ik deze zomer al af heb gemaakt en tijdens de zomervakantie al heb gefotografeerd (met een zwaar gehavende Hadassa erin, ze was enorm onderuit gegaan op de fiets - ze vergeet soms dat ze aan het fietsen is, de kleine dromer). Het shirt heeft als basis een Ottobreshirt, maar dan aangepast in pasvorm (het shirt loopt wijd uit, ik heb het getailleerd en daarna laten uitwaaieren). Het voorpand heb ik in tweeën geknipt, omdat ik eens bij de Bijenkorf een leuk shirt had zien hangen met allemaal kleine plooitjes in het voorpand, een paar cm dichtgestikt.

Ik ben ermee begonnen toen ik 9+ maanden zwanger was van Nathan, het was om precies te zijn het project waar ik mee bezig was voordat het knulletje ein-de-lijk kwam. En daarna had ik geen zin om er mee verder te gaan. Maar ergens in juni ofzo heb ik het shirt toch weer tevoorschijn gehaald, de bloem erop gezet (ook een idee van Ottobre), versierd met wat hotfixsteentjes en het ding afgemaakt.

award enzo

Het is even rustig geweest op mijn blog. Dat komt zo: ik zat achter de naaimachine. Nathan is naar een volgende groep op de crèche, dus had ik het lumineuze idee om de juffen te bedanken met een tas. Dat werden er vier. Mijn oom en tante van wie ik alle klederdracht heb gekregen waren veertig jaar getrouwd, dus heb ik een tas gemaakt van een van de schorten, een grote boodschappentas. Verder Hadassa was gisteren jarig, die wil altijd heel graag achter de naaimachine dus zijn we al een paar weken geleden begonnen met het maken van nog eens twee tassen voor haar juffen. En ik heb nergens foto's van gemaakt, dus je moet me op mijn woord geloven als ik zeg dat ze echt leuk zijn geworden!
Naast de naaimachine waren er een Sinterklaasfeest, een verjaarsfeest en nog wat andere feestjes die georganiseerd moesten worden, dus dat slokte ook nog wat tijd en ten slotte had Nathan echt een sjaal/muts nodig dus heb ik een popover gebreid. Ik dacht dat het naald 3-3,5 was ofzo, dus had prachtig dun garen, maar het patroon bleek voor naald 5 te zijn, dus ik moest nog wat rekenen en het duurde allemaal veel langer voor het af was. Een fotootje volgt nog, de kleine jongen ligt op bed, dus ik kan het nu niet maken.

Waar ik nog helemaal niet voor had bedankt, maar wat ik natuurlijk wel heel leuk vind is dat ik van Sarina een award heb gekregen, dank je wel!
Doorgeven vind ik te lastig, dus dat laat ik achterwege. Ik volg vreselijk veel blogs en doe dat met heel veel plezier, dus iedereen dank voor het posten, voor de tijd die erin zit, de aandacht, de moeite, ik vind het heerlijk, het bloghoppen.
Ik kreeg een rijtje vragen om te beantwoorden, eens kijken of ik wat kan verzinnen:

1. Wat doe je het liefst?

Qua naaien vind ik het naaien zelf het leukst.

2. Wat vind je het minst leuk?

Ook maar weer qua naaien, want daar is mijn blog tenslotte voor, de handafwerking, daar heb ik een broertje dood aan, dus dat levert nog weleens een UFO (unfinished object) op.

3. Wat zijn je hobby/s?

Naaien, breien, haken, koken, lezen, spelletjes. Naaien op dit moment met stip op een (maar ook dat kan veranderen - het heeft ooit sterke concurrentie van lezen gehad, maar sinds de kinderen is dat even wat minder), de rest doe ik altijd wel door, maar minder intensief.

4. Wat is het belangrijkst in je leven?

Mijn gezin.

5. Hoe lang blog je al en waarom?

Sinds 2008, mijn blog ik mijn verzameling van mijn handwerk, mijn portfolio zeg maar. Voor mezelf ook een heel leuk tijdsdocument.

6. Je favoriete kleur?

Paars dan rood dan blauw.

7. Waar zou je graag een blog over lezen?

Ik lees allemaal leuke blogs over van alles en als ik weer een leuke tegenkom, voeg ik die toe. Kan niet zo iets verzinnen waar ik nog een blog over zou lezen.

8. Iets leuks dat bijna niemand van je weet?

Ik heb een manier ontdekt om sommige wedstrijden te winnen, met meerkeuzevragen. Het heeft me een stereotoren inclusief cdspeler (die waren er toen nét dus klasgenoten met krantenwijkje om er een te kunnen betalen waren stikjaloers), platenspeler, dubbel cassettedeck (ja, ik ben oud), tuner, afstandsbediening en twee goede boxen opgeleverd op mijn 16e. Ik heb er heel erg veel plezier van gehad en nog, want de boxen gebruiken we nog altijd. Een paar jaar geleden op precies dezelfde manier een houten bakfietsje.

Maar ik kan natuurlijk niet zeggen wat het is, want dan werkt het niet meer :)

9. Koek of chips?

Koek. Tenzij ik zoutbehoefte heb.

10. Avond of ochtendmens?

Avond. Definitely.

klederdrachtantoinette

Het jurkje van mijn oma's klederdracht is af en Hadassa heeft m vandaag aan, dus het is ook een dráágbaar jurkje geworden - ik ben heel blij met het resultaat!

I finally finished the dress I made from my Grandmother's traditional costume and it turned out to be a wearable garment - Hadassa is wearing it today, and I think she looks great!

Ik vond het een heel bijzonder project. Mijn oma is overleden toen ik zes was, dus erg goed heb ik haar niet gekend, maar dichterbij dan van de week heb ik mij geloof ik nog nooit gevoeld. Werkend aan het jurkje kwam ik allemaal details tegen van hoe zij destijds haar (enorme hoeveelheid) kledingstukken in elkaar heeft gezet - vast met veel liefde, want het is zo netjes en zo precies. Mijn grote liefde voor naaiwerk heb ik van mijn moeder, ik kwam er dit weekend achter dat het bij oma vandaan komt.

It was a very special project to me. My grandmother died when I was only six years old, so I didn't know her that well. I never felt closer to her though, working with all those garments she put together with so much love - the details, the finishing, and the huge amount of garments, I definitely was love. I inherited my sewing addiction-genes from my Mom, she definitely got them from her's...

Jurk patroon: aangepaste Antoinette / Dress pattern: changed Antoinette

Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk in tact gelaten van het handwerk van mijn oma: de oude voering zit nog in het bovenlijfje (inclusief vlekken en verkleuringen) en ik heb de halsafwerking helemaal overgenomen, alleen een klein onderslagje van een reststukje halsafwerking voor de drukknoopjes (kamsnaps), omdat het jurkje anders niet over het hoofd paste. Verder heb ik de bovenrand van de rok hergebruikt - ik heb de rok bovenop het bovenpandje gestikt, verkeerde kant rok op goede kant bovenpand. Dat viel nog niet mee, er waren zoveel lagen en het garen dat mijn oma gebruikt heeft was zo vreselijk dik (en dan dubbel) dat mijn machine zich er regelmatig behoorlijk in verslikte. Ik begreep ineens het nut van vingerhoedjes.

I tried to re-use my Gran's handwork as much as possible. The lining of the bodice is the original lining (stains and discolorations included) and I completely left the finishing of the neckline untouched. I added a small strap to the shoulder for the button closure (I used kam snaps). That was necessary, because Hadassa wasn't able to put her head through the hole. I re-used the top of the skirt - I placed the wrong side of the skirt on the right side of the bodice, so the original finishing is exposed. It wasn't easy, sewing through all those layers, and the thread, I've never sewing thread as thick as the one she used (and all sewing was double threaded). I suddenly understood the need for a thimble... Anyway, all those layers, my machine did suffer to manage (and didn't always succeed).

De strikbanden van de rok heb ik aan de onderrand verwerkt als ruche. Mijn enige toevoeging is de voering van de rok (anders kriebelde die teveel, het is hele zware wol), een rits in de zijnaad en twee kamsnapjes op de schoudernaad.

I turned the ties of the skirt into a ruffle that I attached to the hem of the skirt. The only things from my stash are the lining for the skirt (the wool is a bit itchy), the zipper in the side seam, and two kam snaps on the shoulder.

 

Ik heb nog wat fotootjes van de binnenkant gemaakt. De rok had twee prachtige bovenkanten, dat wilde ik toch nog een beetje laten zien, dus ik heb de voering onder de bovenrand bevestigd. Met de hand! Gebruik van mijn locker voelde wel een beetje als een anachronisme - zo'n moderne machine op zo'n oud stuk loslaten, toch een beetje raar.

I made a couple of pictures of the inside of the dress. The skirt had a beautiful strap of fabric on both the inside and the outside. I wanted that to be visible, so I handstitched (!) the lining to the bottom of the beautiful strap. Using my serger for finishing the raw fabric edges felt a bit odd, like an anachronism. Such a modern machine for such an old piece of clothing.