Jalie-polo

 

In februari (ik was een tijdje ziek, dus deed niet zoveel, vandaar dat het maart werd) mocht ik weer meedoen met een Sancho Patronenevaluatie - ik kreeg Jalie 3137 thuisgestuurd om voor Nathan te maken. Een jongens- en herenpoloshirt. Mooi basic met veel (optionele) details. In de kast lag nog een uilenstofje van Kleurenmix dat mij er wel grappig voor leek, in combinatie met een effen donkerblauw stofje.

Ik heb het model met lange mouwen gemaakt, zodat Nathan het nu gelijk aan kan. Het shirt heeft een pas achter, maar dat vond ik voor deze stof minder geschikt, dus heb ik er een achterpand van gemaakt. Verder zijn epauletten en zakjes sowieso al niet zo enorm mijn ding, maar bij deze stof al helemaal niet - ik heb het wel geprobeerd, de epauletjes op proef gemaakt, maar ik was er niet wild enthousiast over, dus heb ze achterwege gelaten.

Wat het patroon betreft zijn de plussen wat mij betreft:

• Enorme matenrange: van heel klein jongetje tot hele grote man.
• Mooie taillering: brede schouders naar smalle taille (zeker voor de mannen zeer geschikt, bij mijn peuter-kleuter zit het buikje nog wat in de weg; een maat groter was geen oplossing, het valt nu al wat ruim).
• Veel (optionele) details.

Minder vond ik:

• Dat je de beschrijving moet opzoeken op de jaliewebsite en moet printen om m erbij te kunnen hebben (ik heb het geprobeerd met het patroonvel, maar dat ging echt niet, dat is zo groot. Geen idee wat het nu is van een werkbeschrijving daarop).
• De beschrijving van de polosluiting. Ik heb er lang over gedaan om te snappen wat er nu werd bedoeld. En hij had beter gekund (en beter gestreken kunnen worden...)

• De naadwaarde bij de staander. Dat overal 6 mm bij zit is tof, zo kun je direct de boel locken zonder snijden. Maar bij de kraagstaander moet je de laatste naad met een inslagje vaststikken en dan is 6 mm echt te weinig. Minstens 1 cm zou ik zeggen.

Nathan is niet helemaal weg van de kraag-met-staander. Het zit m geloof ik te hoog. Mss dat ik daar wat op zou verzinnen bij een volgende versie, al vind ik het hem wel goed staan. Die volgende zou er best eens kunnen komen. Het is een mooi patroon, mijn bezwaren nemen wel veel tekstruimte in beslag, maar zijn niet zo heel groot ;)

(De gekke bekken zijn blijkbaar vast onderdeel van fotosessies momenteel... Enne, het shirt zat in de Cars-onderbroek. Te laat ontdekt *zucht*)

Lindy Hop-broek

*Wat wil je dat ik als eerste voor je maak*-3

Het antwoord van Jaël was zonder aarzelen: de bloemenbroek. De stof lag al minstens een jaar, misschien wel twee te wachten, maar ik durfde er niet goed aan te beginnen. Nu moest ik en dat is soms gewoon heel goed. Ik maakte eerst van een effen roze stretchstof een patroon uit Be Inspired, maar dat werd echt niks, ik wist niet wat ik daaraan allemaal aan moest passen om er een goed zittende broek van te krijgen. (Ik maakte maat 152 voor Jaël, maar ik kon er zelf gewoon in komen én de gulp dichtkrijgen (jaja, die zat er ook al helemaal in. Silly me.)

Ik ben in mijn Ottobres gedoken en vond daar de Lindy Hop (1/2013), een mooie broek t/m maat 146, maar dat zou moeten gaan. Ik had nog genoeg roze om een tweede proef te maken, nu van dat andere patroon. De broek was ook veel te groot, althans, aan de voorkant en ik moest er ook duidelijk heel erg veel aan veranderen, maar het leek een betere basis. Ik heb de broek geloof ik wel 5x uit elkaar gehaald, opnieuw in elkaar geregen met de naaimachine, weer laten passen, etc. Steeds op basis van wat ik had afgespeld na het passen, maar ja, als het dan nog niet zat, kon ik toch maar beter weer bij het begin beginnen, leek me.

Dus dat deed ik. En ineens had ik m. Dat aan de achterkant bij de tailleband wat gaapte, dat was een eenvoudige ingreep, maar het kruis zat steeds een stukje te laag en aan de voorkant zat zoveel extra ruimte, echt niet grappig. De grootste aanpassing, die van de brainwave, was de kruisnaad voor, incl gulpbeleg, een cm of 4-5 naar zij plaatsen. Dat betekent dat ik een cm of 8-10 uit het voorpand weg heb gehaald. Daarnaast nog wat uitgediept van de kruisnaad en wat ingenomen van de binnenbeennaden (en de pijpen wat smaller gemaakt), maar dat versmallen van de voorpanden, dat was toch echt de belangrijkste aanpassing. Er zitten nu wat zitrimpels in, na een dag dragen, maar echt geen "snor" of anderszins niet bedoelde plooien ;)

Van een nieuw proefstretchstofje heb ik nog een proefbroek gemaakt en ze had de broek nog niet half aan of begon al dat ie zoveel beter zat. Ik moet bekennen dat ik echt niet wist wat ik anders nog had kunnen doen, dus het was wel een alles of niets, dus ik ben superblij dat het gelukt is. Ik heb gelijk nog een paar stoffen gehaald om broeken van te maken, want met een passend patroon zit dat ook zo in elkaar en met dit soort aanpassingen is het ook vrij logisch dat broeken uit de winkel zo beroerd zitten.

Wij zijn blij, dochterlief en ik, dus ook dit project is geslaagd, al kostte dat beduidend meer moeite dan de andere twee! Oh ja, het roze sjaaltje was een half uur projectje, met wat vlechtwerk enzo, dus dat moest en zou natuurlijk ook op de foto...

Edit: ik ontdekte dat ik al eens een detailbeschrijving van de wijzigingen had gemaakt. Voor mijn eigen geheugen (voor mss ooit) zet ik dat ook nog even erbij. En omdat het natuurlijk enórm interessant is om te weten (sorry, ook voor de dubbelingen). De complete lijst:

• kruisnaad voor bij middenvoor 3-4 cm weggehaald (dat is verreweg de grootste aanpassing - het voorpand is daardoor extreem veel smaller dan het achterpand)
• op heuphoogte 2 flinke punten in de breedte weggevouwen (een strook van +/- 2 cm aan de binnenbeenkant uitlopend naar +/- 4 cm naar de zijnaad)
• middenvoor iets opgehoogd
• kruisnaad voor iets uitgediept (+/- 1 cm)
• kruisnaad achter iets uitgediept )+/- 1 cm)
• binnenbeennaad (voor en achter) +/- 1 cm ingenomen
• middenachternaad aan de bovenkant 1-2 cm ingenomen (van de achterpas, uitlopend op niks naar de onderkant pas) en iets van 2 cm opgehoogd
• pijpen vanaf de knieën ingenomen aan beide kanten om de broek strakker te krijgen

Tussendoortje

Allerlei plannen had ik. Voor de kinderen, mss zelfs al zomerjassen, de Burda challenge maart (ok, 1 project is af, maar weggegeven wegens slechte keus qua flatteus voor mij), en nog veel meer. Dus ik pakte een Burda van vorig jaar, met de patroonbladen nog vast, maar met een lonkend patroon op de voorkant waar ik gewoon zin in had. Burda 1/2014, top 122, een eenvoudig shirt met op een paar plekken wat stukken gerimpeld.
Van een streepjesstof (met een leuk reliëfje) ziet het er dan ineens tamelijk spectaculair uit. Hieronder wat dichterbij fotootjes. Wat een doorlopende strepen he? Joechei!

Gewoon een tof project dus. En snel. Heel fijn af en toe. 

(Al kijk ik er wat moeilijk bij ;))

Candy jurkje La Maison Victor

*Wat wil je dat ik als eerste voor je maak* twee (1 was haaientrui Nathan)

De wens van Hadassa was een jurkje met korte mouwen waar ze haar vestje(s) bij aan zou kunnen. Ze heeft het nogal snel warm, dus doet geen vest aan over een langemouwenshirt. Als het vriest doet die nog geen hemd aan. Dus een begrijpelijke vraag.
Ik vond het Candyjurkje uit LMV1/2014 een erg leuk jurkje en ik zag joggingstof in de winter net wat meer zitten dan een (dun) tricotje, dus Candy werd het. Ik heb maat 128 genomen voor de breedte, 140 voor de lengte en dat lijkt precies goed uit te pakken voor m'n spriet.

Sinds januari heb ik een Silhouette Cameo en ik heb de kinderen ook laten kiezen wat ze daarmee wilden. Hadassa houdt enorm van grapjes, heeft een zeer groot gevoel voor humor en houdt echt van iets mafs. Toen ik haar het plaatje van de koe liet zien rolde ze over de vloer van het lachen en de woorden eronder maakten het voor haar compleet - dat moest en zou het worden. Ze geniet ervan, dat ze de lachers op de hand heeft, dus het is echt een succes.
Over het jurkje zelf valt niet veel te zeggen. Het is appelgroene jogging die ik heb afgewerkt met stroken donkerblauwe jogging.

Onafgewerkt, net als het originele Candyjurkje, maar ik vond daarvan de zomen wel wat flodderig ogen, dit geeft wat meer stevigheid en ik vind het kleuraccent ook wel tof. Hij komt terug bij de zakjes en in de stiksels: coverlock-op-zijn-kop.

De koe is kobaltblauw, het striklintje ook. Haar vestje is dat ook, net als haar maillot, dus dat matcht allemaal wel en, beter nog, het zijn de favoriete kleuren van dochterlief, dus helemaal goed geschoten. Zodra het ding uit de was is heeft ze het weer aan (hij moest na de fotosessie direct de was in ;))

Haaientrui

Een paar weken geleden vroeg ik de kinderen wat ze het allerliefst wilden dat ik het eerst voor hen zou maken. Nathan riep gelijk (uit het niets eigenlijk) "een haaientrui". Enkele weken ervoor hadden we op de markt een joggingstof gehaald die hij had gekozen - paars uiteraard - dus het moest een combi worden van die twee.

In Ottobre 4/2014 stond het patroon Fearless Eagle, een mooie trui met een uil. Nu wilde ik natuurlijk geen uil, maar die golvende lijn bij het patroon kon ik goed gebruiken (als het al voor me bedacht is, wat zal ik dan moeilijk doen...) de lijn heb ik een stukje hoger getekend, de paarse jogging heb ik voor de bovenkant gebruikt, voor de onderkant helderblauwe. Een capuchon vond ik teveel van het goede, dus heb ik de halslijn van een ander shirt uit het blad overgenomen en van boordstof een halsbies aan de trui gestikt.

En toen ben ik gaan zoeken naar plaatjes van haaien om met mn nieuwe speelding aan te klussen, een snijplottertje, de Silhouette Cameo.

Een hoop geknutsel en gefrut verder heb ik een haai, wat letters, een vin en drie vissen, gesneden uit flockfolie met een paar stukjes flex.

(De achterkantfoto's waren even mislukt, dit was de beste die erbij zat :))

Er valt zeker nog wat te verbeteren (zoals volgende keer éérst flocken/flexen en dan naaien, voor zover mogelijk) maar ik was hier op zich al best behoorlijk tevreden over, en het voornaamste is: Nathan is er weg van.

Burda challenge February

Uit het februarinummer van Burda heb ik jurk 125 gemaakt, met raglanmouwen en rimpels in de rechterzij en op de mouwen. Ik ben er gewoon enorm blij mee, ik heb er eigenlijk weinig aan toe te voegen.

From the February magazine I made dress #125. I like the raglan sleeves and the ruching in the side and on the sleeves. In short: I am just very happy with my new dress, no dislikes whatsoever.

De feiten dan nog maar even. Ik heb een dubbelzijdige punta di roma gebruikt, petrol aan de ene kant, zwart aan de andere, beide zijden heb ik gebruikt. Ik heb de jurk niet gevoerd, dat zou te propperig worden in de zijnaad.

The facts. I used a double knit ponte for the dress, teal and black, and used both sides. I left out the lining, because it would add too much bulk to the waist.

De punta is wat dikker dan het tricotadvies uit de Burda - het rimpelen was daardoor wel wat lastig, zeker van het voorpand. Daar moet je ongeveer de dubbele afstand rimpelen vergeleken met het achterpand, maar allebei moet het 10cm worden. Alleen door alle rimpels strak tegen elkaar te schuiven lukte dat ongeveer, smaller kon niet, maar ik vind het resultaat wel enorm geslaagd.

The ponte I used is a bit heavier than the knit in the magazine. Ruching therefore turned into a bit of a challenge. The part of the seam that required ruching was twice as large in the front compared to the back. I had to pull my ruching threads very tight to get required 10 cm/4 inches. But I am very happy with the result.

De halslijn heb ik afgewerkt met een bies, die ik dubbelgevouwen naar binnen heb geslagen. In het blad wordt de halslijn gelijk verwerkt met de voering, maar die had ik niet, dus moest ik wat anders verzinnen. Ik had beter een dunner tricotje kunnen pakken, want de punta is wel heel dik en daardoor lastig te naaien. Ik heb behoorlijk wat zitten tornen. Het is nu ok, kan beter, maar ik vind het wel best zo.

Since I didn't line the dress I had to finish the neckline with binding (double folded to the inside). Maybe I'd better have used a lighter weight knit. I had to unpick the neckline multiple times, because I just couldn't get it right. I am not completely satisfied but enough to wear the dress happily!

Het shirt uit het januarinummer heb ik nog niet gepost. Die is gelukkig ook af, maar daar had ik nog even geen foto's van.

I did finish the January top for the Burda challenge, but I just haven't gotten around to take pictures, so I'll post it in a few days.

Chloë

Sinds ruim een jaar is er een nieuw naaiblad, of eigenlijk naaiglossy, op de markt en dat kan ik natuurlijk niet ongezien laten gebeuren. Het is een Vlaams blad met 8-12 patronen voor man, vrouw, jongen en meisje en nog wat brei en haakdingen.

Ik vind het een superleuk blad, La Maison Victor, en  ik ben duidelijk niet de enige. Verschenen er vorig jaar vier nummers, een per kwartaal, dit jaar worden dat er zes. Ik kijk ernaar uit. Maar genoeg reclamepraat, ik heb er ook wat mee gedaan, met de patronen. Een superfijn vestjasje, Chloë, uit nummer 3/2014, in maat 34 (hij valt zeer ruim) met raglanmouwen en hele diepe zakken (die af en toe bij het dragen wel een beetje naar buiten piepen...

Maar ach, dat mag de pret niet drukken.

Ik heb m gemaakt van een prachtstof van mn marktman. Een onderlaagje van verschillende kleuren die in elkaar overlopen met van zacht materiaal een zwart kantmotief eroverheen. Heerlijk aaibaar is ie daardoor. Vorige week maandag was het vestjasje af, ik heb m al vier dagen gedragen, dus het is echt een succes. Ik heb m niet gevoerd, maar omdat de naden heel erg rafelden heb ik om alle naden een satijnbiaisbandje genaaid. Dat was wel even een klusje maar, zo ziet het er ook aan de binnenkant netjes uit.