Jurkjes - II

Door een fysiek probleem met zitten heb ik weinig genaaid in december, althans, veel minder dan ik wilde, en om nu niet teveel te hoeven zitten achter de naaimachine maar toch wat te kunnen maken, heb ik een paar oude bekende en beproefde patronen uit de kast getrokken. Eerst alles geknipt, en toen elke avond in korte tijd een jurkje in elkaar gezet. Het Knipjurkje uit het vorige bericht was er eentje van, maar ik heb ook twee watervalhalsjurkjes gemaakt (Vogue 1250, Donna Karan). Al zeker twee keer gemaakt en graag gedragen, dus altijd ok. Ik heb er een van een wat steviger zwart/zilverstofje gemaakt. Die heb ik minstens eens per week aan.

En eentje van een pauwenverenstofje. Dat is een heel dunne soepele viscose, die wel erg tekent, maar toch ook wel een geinig jurkje. Ik draag m normaal niet met zwart, maar met donkerblauw, en mss leent ie zich nog wel beter zonder mouwen eronderuit, dus meer voor de zomer. Maar goed, jurkjes 3 en 4 dus.

Jurkjes - I

Het leek er even op dat er nu alweer de klad zat in het bloggen, maar dat is niet het geval hoor. Ik heb van alles gemaakt, maar foto's maken lukte even niet. Het is vroeg donker, een fotograaf is niet altijd bij de hand en soms moeten er gewoon andere dingen gebeuren. Maar afgelopen zondag, in grijs weer inclusief miezer ben ik in alle nieuwe jurkjes buiten gaan staan en heeft Hadassa allemaal foto's gemaakt, zodat ik een voor een alles kan bloggen. Niet alles is stylingtechnisch helemaal verantwoord, maar de foto is er, het bewijs dat ik echt acht (!) lapjes heb weggewerkt in een paar weken. Twee voor een jasje voor Hadasje, zes voor zes jurkjes. Nooit genoeg jurkjes in de kast tenslotte...

Vandaag jurkje 1 en 2, beide van hetzelfde patroon uit de Knip van januari 2016. Ik ben oo Sancho de uitdaging gestart om uit elke nieuwe Knip(pie) diezelfde maand wat te maken, dan moet ik zelf natuurlijk het goede voorbeeld geven. Aan dezelfde uitdaging maar dan voor Burda doe ik mee op Patternreview, dus ik ben voorlopig van de straat, lekker shoppen in mn eigen voorraad en gaan met die banaan.

Het Knipjurkje dan dus. Het is er een met aangeknipte mouwen en een bijna cirkelrokje. Met naad middenvoor, voor een betere valling. Ik heb er een met korte mouwen gemaakt, die draag ik heel graag, dat jurkje.

Die met lange mouwen is meer een lentejurkje. Staat ook voor geen meter met zwart en lange laarzen, maar goed. Ik was dol op de print van de tricot en heb het lapje een tijdje lang in de kast laten liggen omdat ik het echt tof vond. Nu het een jurkje is vind ik m wel aardig, maar niet mn leukste. En het levert gekkebekkenfoto's op. Tja.

Dat heeft ook alles te maken met het stofje, dat is flodderig. De zwarte-met-friemels is veel dunner, maar toch van veel mooiere kwaliteit, qua dragen, qua gevoel, qua valling. We zien wel of ik de rode veel zal dragen. Misschien wel leuk op mn skinny jeans...

Ik heb trouwens bij beide jurkjes transparant elastiek in de taille meegelockt, om uithangen te voorkomen.

2015 - 2016

Een terugblik is toch typisch iets voor het begin van het nieuwe jaar, dus bij deze. Het afgelopen jaar was wat grillig qua maken en helemaal qua bloggen. Er ging wat meer tijd op aan andere beslommeringen en bij tijdgebrek is een keus tussen naaien en bloggen snel gemaakt. Ik heb best wel aardig wat gemaakt, maar wat en hoeveel precies, ik weet het echt niet meer. Ik heb toch ook weer minder gemaakt dan het plan was, vooral ook omdat toen er eenmaal tijd kwam om meer te produceren mijn lijf begon te protesteren. Ischias, met als oorzaak het periformis syndroom. Ik loop er nu een week of 7,8 mee en lopen is ook eigenlijk het enige wat vrij probleemloos gaat. Zitten was een drama, lijkt nu langzaam ietsje beter te gaan, maar ja, daarmee kom je niet ver wat naaimachien betreft. Allemaal niet heel erg, maar wel vervelend.

Overzichten, eindstanden, ik laat het er dus maar even bij zitten. Het zal wel. Ik begin gewoon met goede moed aan een nieuw jaar, met tellers op nul, nieuwe uitdagingen (voornemens). De afgelopen dagen ging het zitten weer wat beter, dus om toch het naaien weer wat op de rails te krijgen heb ik me gestort op snelle, bekende projecten: patronen die al getekend zijn, die hun succes al hebben bewezen, gewoon op herhaling. Wat watervalhalsjurkjes (vogue 1250), dat soort zaken. Eerst een serietje geknipt zodat het naaien achter elkaar door kon. Elke dag een nieuw jurkje, dat is toch altijd ok. En voor mn trouwe volgers moet er natuurlijk wel bewijs zijn van arbeid, dus bloggen die handel!

Ik zal de dochters vanavond eens opporren tot het maken van foto's van de (inmiddels drie) nieuwe jurkjes!

Winterjas

Jassen zijn altijd dankbare dingen om te maken: je draagt ze immers iedere dag. Dus vroeg ik een tijdje terug aan Nathan wat voor jas hij wilde. Hij was heel duidelijk:

• zwart met gele auto's
• geen capuchon
• knopen, geen rits
• tot 'hier' *wijst naar een plek op de borst, een cm of 5 onder de hals*

Dus op zoek naar autostof. Ik vond een supertoffe quiltstof bij www.4my3boyz.com, een fijne, snel leverende, nette webwinkel met mooie, betaalbare stoffen.

Nu is een katoentje natuurlijk niet geschikt als buitenstof, dus bereikte ik het compromis met de kleine man dat dat aan de binnenkant zou komen. Zolang er maar zwart met geel aan de buitenkant zat, was dat goed.

Echt hoor, geel, ik heb d'r nooit wat mee gehad. Maar goed, meneer weet wat hij wil en ik mag dat wel, een eigen smaak, ik vraag hem niet voor niets om zijn mening (ik had ook best zo wat kunnen maken, dat had ie ook wel aan gedaan, maar dit is toch veel leuker). Ik heb uiteindelijk Rainfall gekozen, een winddichte, ook wat waterdichte, sterke jassenstof. Niet warm genoeg voor een winterjas, vandaar nog een tussenlaag van fleece, maar nu is het toch wel echt een winterjas.

Ik heb een patroon uit Knippie als basis gebruikt. Ik weet niet meer precies welke, volgens mij een vrij oude uit 2010 ofzo, maar het was er een met verticale deelnaden. Die heb ik veranderd naar horizontale en ik heb ook iets met de zakken gedaan: ze lopen vanaf de zoom omhoog, dat is iets lager dan bij het patroon. Tussen geel en zwart zit steeds reflecterende piping, achter zit een split (waarbij ik teveel afknipte van de voering en toen met strookjes een oplossing heb zitten fröbelen die er prima uitziet, maar oeioeioei, dat kostte een partijtje zweet!)

Ik had wat bedenkingen bij knopen en die lage hals, maar ik weet dat Nathan z'n jas anders half open laat en hij was zelf heel duidelijk dat hij liever een sjaal en muts erbij had dan een hoge jas. Die sjaal en muts, dat kan natuurlijk geregeld worden, met als duidelijk risico dat ie alles (ongeveer onmiddellijk) kwijtraakt, maar goed, als het echt koud wordt, moet hij iets, voorlopig kan hij nog goed zonder.

De jas is een hit, dat kun je aan de foto's al wel zien. Hij is inmiddels wel single breasted, want hij was echt binnen drie weken vier(!) knopen kwijt. Die dingen zijn 85 cent per stuk en dan nog het aanzetten. Ik vond het wel mooi geweest...

Inzet-raglan-mouw shirt

 

Een grappig patroon uit Ottobre 3/2015. In het boekje met korte mouw, ik heb ze eenvoudig verlengd.

Het is maat 116, driedraad coverstiksels leuken de mouwen en zomen op.

Nathan was zó blij met zijn shirt dat hij die ook s nachts maar in bed aanhield. "Het is een nieuw shirt, dus die hoeft niet uit." Kon ik niks tegenin brengen.

Jasje Burda 4/2015

Wat ik uit deze Burda zou maken sprak niet zo voor zich, eigenlijk wist ik het niet. Maar ja, een uitdaging is geen uitdaging als die niet een beetje moeite kost. Dus heb ik gekozen voor iets wat eigenlijk niet zo voor de hand ligt voor mij: een jasje.

Ik vond het jasje van de voorkant van het blad vanaf het begin een mooi jasje, maar ja, ik draag geen jasjes, dus had het laten zitten. Totdat ik ineens bedacht dat als het nu van tricot zou zijn, en ongevoerd, dan maakt het wel kans.

Al jaren lag er een toffe doubleface tricot in de kast, met aan één kant een visgraat, aan de andere kant gemêleerd grijs. Ik heb de naden overlappend gestikt, zodat aan de goede kant steeds een onafgewerkt randje zichtbaar is.

Het model is niet eenvoudig, met een spietje onder de arm en rare mouwen, uitgebreide zakken (ik doe niet aan borstzakken, dus die zijn er niet), met deze methode van werken heb ik mezelf wel een flinke klus op de hals gehaald. Ik heb alle naden doorgestikt met de cover, op de grijze kant de "verkeerde kant".

Ik vind het echt een tof model, ben er enorm blij mee. Het jasje viel trouwens wel wat kleiner dan de bedoeling was. Uiteindelijk waren knopen niet zo'n goed plan, want ik had helemaal geen ruimte voor overslag - het is een klein haakje met oogje geworden.

Niet dat ik het jasje vaak draag, want ehm, ik draag nooit jasjes. Ik had gedacht dat het iets minder netjes zou worden, maar het is toch wel formelerig, dat vergroot de draagkans niet bij mij. 

Maar ik heb wel een mooi jasje!

Tuniek uit de Burda van maart

Het leek een leuke tuniek, maar tjongejonge, wat viel die tegen. Ik heb m uiteindelijk ook niet afgemaakt, maar weggemikt, het werd allemaal net niks. Goeie binnenkomer toch? Foto's om het te bewijzen:

Ik geef toe, het was een rotstof om te verwerken. Doorzichtig, dun, glibberig. Yuk. Maar echt, het patroon, niet te filmen. Wat een klunzige manier van in elkaar zetten. Net als bij de januari top spreekt het patroon niet voor zich, dus ik was toch wel echt gebonden aan de beschrijving. Het patroonplaatje lijkt een overslagjurkje/-tuniekje, tenminste, dat was mijn veronderstelling.
Dit is de technische tekening.

Wat uiteindelijk bleek is dat het wel twee wikkelbovenpandjes zijn, maar dat het rokdeel uit één deel bestaat. Op twee plaatsen moet je stof inknippen en dan vervolgens een ieniemini zoompjes daarin leggen - ik vind dat nooit werken, laat staan met dunne glibberstof. Eén inknip loopt van de zoom naar halverwege de rok, ergens in die plooi. De andere vanaf het taillestuk naar beneden, ook ergens in die plooi, maar net een stukje opzij. Het levert in elk geval een heel raar gat op ergens zo middenvoor in het rokdeel.

 

Nog even een close-upje van het hele tuniekje (dus al een tijdje geleden verwerkt door het afvalverwerkingsbedrijf tot iets anders. Roet ofzo.) De tailleband zat nog niet vast, het ding zit vast met wat spelden op de foto. Het was nog niet af en de moed om dat ooit te doen ontbrak mij volledig. Vandaar.

Oh ja, ik had nog een jurkje gemaakt uit het blad, met twee lange punten aan de zijkant. Ik vind dat altijd erg leuk. Het heeft mij nog nooit gestaan. Gelukkig heeft een goede vriendin van mij een peerfiguur en die staat dit soort modelletjes super, dus ik kon het wel kwijt. Voor de zoveelste keer (ezels zijn zóveel minder hardleers, serieus).