Tuniek uit de Burda van maart

Het leek een leuke tuniek, maar tjongejonge, wat viel die tegen. Ik heb m uiteindelijk ook niet afgemaakt, maar weggemikt, het werd allemaal net niks. Goeie binnenkomer toch? Foto's om het te bewijzen:

Ik geef toe, het was een rotstof om te verwerken. Doorzichtig, dun, glibberig. Yuk. Maar echt, het patroon, niet te filmen. Wat een klunzige manier van in elkaar zetten. Net als bij de januari top spreekt het patroon niet voor zich, dus ik was toch wel echt gebonden aan de beschrijving. Het patroonplaatje lijkt een overslagjurkje/-tuniekje, tenminste, dat was mijn veronderstelling.
Dit is de technische tekening.

Wat uiteindelijk bleek is dat het wel twee wikkelbovenpandjes zijn, maar dat het rokdeel uit één deel bestaat. Op twee plaatsen moet je stof inknippen en dan vervolgens een ieniemini zoompjes daarin leggen - ik vind dat nooit werken, laat staan met dunne glibberstof. Eén inknip loopt van de zoom naar halverwege de rok, ergens in die plooi. De andere vanaf het taillestuk naar beneden, ook ergens in die plooi, maar net een stukje opzij. Het levert in elk geval een heel raar gat op ergens zo middenvoor in het rokdeel.

 

Nog even een close-upje van het hele tuniekje (dus al een tijdje geleden verwerkt door het afvalverwerkingsbedrijf tot iets anders. Roet ofzo.) De tailleband zat nog niet vast, het ding zit vast met wat spelden op de foto. Het was nog niet af en de moed om dat ooit te doen ontbrak mij volledig. Vandaar.

Oh ja, ik had nog een jurkje gemaakt uit het blad, met twee lange punten aan de zijkant. Ik vind dat altijd erg leuk. Het heeft mij nog nooit gestaan. Gelukkig heeft een goede vriendin van mij een peerfiguur en die staat dit soort modelletjes super, dus ik kon het wel kwijt. Voor de zoveelste keer (ezels zijn zóveel minder hardleers, serieus).