Beestjes!

 

Onlangs heb ik op het Stoffenspektakel in Zwolle, een heerlijk uitje met mijn moeder was dat, een stofje gekocht met kevers. In eerste instantie voor Nathan, maar ik zei al tegen mijn moeder dat Hadassa dit vast ook heel leuk zou vinden. Die houdt wel van gekke dingen namelijk. Nou, dat bleek, ze was er onmiddellijk weg van en ik heb m dan ook maar gelijk voor haar bestemd.
Inmiddels heb ik er een tuniek/trui van gemaakt. Ik heb bewust gekozen voor een meisjesachtig modelletje, als tegenhanger voor de stof.
Het model komt uit Ottobre 1/2016, ik heb maat 140 met lengte 146 gemaakt, met nog een paar cm extra voor de mouwen. Ik had best maat 134 of zelfs 128 kunnen nemen en de mouwen nog langer kunnen maken. Hadassa is een dunnetje met lange 'knakworstenarmen', zoals ze zelf noemt.
Op het voorpand komt nog "Ieuw!", maar ik wacht nog op het juiste kleurtje flex/flock. De hals, de mouwboordjes heb ik omgebiesd met zeegroene tricot, het schootje is daar ook mee gevoerd.

Ik had eerst een gewoon boordje aangezet, maar dat was te pyjama-ig, dus heb ik er weer afgehaald. Daarna dat bandje eromheen, netjes met de cover doorgestikt... en toen zat het naadje vooraan. Onnozel, maar nog eens uithalen is niks en zo laten zitten was wel heel overduidelijk fout. Dus heb ik iets verzonnen met een knoopje een een lintje en dat op de mouwen terug laten komen.

Designdetail zeg maar (valt het op dat dat woord wel wat vaak valt hier?) Hadassa viel als een baksteen voor de strikjes, dus opzetje geslaagd!

"Smart guitars"

Voor Nathan haal ik veel kleding uit de Ottobre, merk ik. Leuke variaties op broeken, op shirts. Zo ben ik weg van het shirtje "Smart guitars" uit 1/2015, een shirtje met verlaagde schouders. Ik heb er inmiddels drie gemaakt, twee daarvan heb ik op de foto. Een met aapjes...

een met dino's (die heb ik (nog) niet op de foto) en eentje met graffiti en dieren op skateboards ("ik heb het kou-ou-ou-oud").

Ik heb maat 116 gemaakt, nog een beetje ruim, maar dan kan ie m tenminste nog een tijdje dragen.

Ik vermoed zelfs dat hij op het moment in een groeispurt zit. Ik geef een plaatje (van de club van relaxte moeders). Zal er verder geen woorden aan vuil maken.

Jurkjes IV

Dat ik nogal gecharmeerd ben van watervalhalsjes komt voor niemand die mij en/of m'n blog al een tijdje kent als een verrassing. Dat ik daarbij fan ben van de Donna Karan-Vogue-patronen betekent dat ik watervalhalsjurkpatroontjes van Donna Karan natuurlijk niet kan weerstaan. Ik had Vogue 1351 al eens gemaakt (niet geblogd, want niet helemaal mijn kleur ofzo. Of geen fotograaf, dat is niet helemaal duidelijk). Maar ik heb nu 4 (!) Vogue 1250, een tricot jurkje van Donna Karan met watervalhals. Maar de 1351 is voor niet-rekbare stoffen, dus iets héél anders natuurlijk (qua patroon idd heel anders trouwens, maar laat ik daar niet over doorzeuren).

De stof is een verknipte jurk uit een vintage-winkel. Het wás een bovenstukje met strikjes om de nek en een hele wijde enkellange rok. Het jurkje heb ik uit de rok gehaald. Daarbij heb ik alleen gekeken naar de motieven en alles wat iets te maken had met draadrichting aan mijn laars gelapt. Nou ja, niet helemaal, ik had geen zin in zomen dus heb de rokdelen aan de zoomlijn gelegd. De striklinten zijn hergebruik van de originele jurk, zaten daar ook in de taille. En het voeringjurkje is rechtstreeks uit de voering geknipt van het origineel. Na het puzzelen met de stof verder eigenlijk een ordinair liever-lui-dan-moe-exemplaar, dit jurkje. Met zulke mooie stof valt er weinig te verpesten...

(Het jurkje is wel al een aantal maanden af hoor, ik heb niet iedere dag iets gemaakt, maar ik loop wat achter met bloggen.)

Burda februari

Beetje verkeerde volgorde eigenlijk, januari, april, februari, terwijl ik deze top juist als eerste af had, in januari al. Maalt vast niemand om.

In de februari Burda stond een wat meer casual top met als leuk detail dat het rugpand (jaja, alwéér) van een niet rekbaar, geweven stofje is. Ik heb er een restje voor gebruikt van een glibberstofje waar ik al eens wat mee had geprobeerd, maar dat is in de kliko beland, leek nergens naar. Maar dus nog genoeg voor een achterpand.

Voor het voorpand heb ik een effen roze tricot gebruikt met daarover een kantig laagje, geknipt uit een tuniek die niet lekker meer zat en lag te wachten op een herbestemming. De mouwen zijn van effen zwarte tricot. Meer kan ik er niet over zeggen eigenlijk. Ik vind het een heel leuk patroon, met de langere achterkant, de mix van stoffen. Ik zie voor mijn al-lang-op-bestemming-wachtende glibberstofjes een mooie bestemming. Met wat variatie in halslijn voor bijvoorbeeld.

Burda april, ook wel maart

In de vorige post schreef ik al dat maart mij niet zoveel bood, dus maar gelijk doorgestoomd naar april, want daaruit vond ik het juist moeilijk kiezen.

Uit de Burda april heb ik iets tussen top 114 en jurk 115 gedaan. Ik had bedacht dat model te gebruiken voor een paneelstofje, een stretch satijntje van 90 cm lang en 140 cm breed en met een motief dat zo krom liep als een hoepel. Ik heb er nogal mee zitten klooien, wat vooral betekende dat ik een groot beroep moest doen op mijn creativiteit, zullen we maar zeggen.

Voor de liefhebber wat details over dat maakproces, met eerst het technische tekeningetje uit de Burda om het verhaal beter te kunnen volgen.

• De mouwbiezen op het patroon vond ik wel grappig, dus heb ik het patroon doorgeknipt op de lijnen waarvan ik dacht dat die voor de biezen waren. Dat bleken lijnen te zijn voor de voering, de biezen moesten er nog apart aan vast. (Ok, je ziet op het plaatje heel goed dat de mouwen wat zijn aangeknipt en daar de bies aan zit ipv dat het rechtdoor naar boven loopt, maar ik was niet in de opletstand. Enige troost: het paste met aangeknipte mouwtjes niet uit de stof, want het motief liep zo krom als een hoepel, dus ik moest nogal klooien om het recht en passend te laten zijn.)
• Vervolgens heb ik mijn "mouwbiezen" uit restjes stof geknipt. Twee voor en twee achter. Dat is dus twee voor en twee achter te weinig (voor, achter, binnen, buiten x2). En ik had geen snippertje meer over, dus dat moest maar van andere stof. Alleen had ik bij de wel geknipte biezen 1 rechtop en 1 op de kop op de stof gelegd, dat paste allemaal nét. Ik heb maar net gedaan of ik gek was en ze er gewoon aan gezet, een restje zwarte voeringstof gebruikt voor de binnen-mouwbiezen (en de halsbeleggen). Nu heb ik dus onbedoeld links en rechts twee verschillende mouwbiezen en zit er een rechtop en een op de kop. Designelement zeg maar.

• Mijn aanpassingen zijn: verplaatsen figuurnaad (moet wat lager bij mij), weglaten zakken en korter (want niet meer stof). Oh ja en geen klein drukknoopje op het bandje achter, maar ik heb het gewoon vastgestikt. Zag het ding al steeds losvliegen en ik krijg het zonder problemen over mijn hoofd, dus niet zo nodig.

Ik vind m ondanks alle gefrut en gefriemel wel tof. Als je t niet weet denk je vast dat het zo hoort allemaal. Toch?

Jurkjes III, ook wel Burda januari

 

Net als vorig jaar (het plan was), probeer ik ook dit jaar weer iedere maand een kledingstuk te maken uit de nieuwe Burda. Dat is voor januari en februari ook gelukt, zij het wat later dan gepland, voor maart valt dat niet mee. Ik ben gewoon niet zo enthousiast over het blad. Dus heb ik maar vast wat uit april gemaakt en ik denk dat ik daar nog wel wat uit haal, want ik vind dat nr dan weer zeer tof.

Januari en "maart" leverden twee nieuwe jurkjes op: eentje met een watervalhals achter en eentje met een v-hals achter. De voorkant is vrij eenvoudig. (Ik zie ineens een trend in mn naaiwerk...)

De watervalhals achter dus. Het stofje is een geborduurde rekbare burnout. De ruimte tussen de bloemen is dus heel doorzichtig. Er zit een onderjurkje aan vast, die is van zwarte tricot, de mouwen heb ik enkel gedaan, dus daar zie je nog heel goed dat het doorzichtig is. Tenminste, als je er geen langemouwen zwart shirt onder draagt.

Met een simpele voorkant. Ik heb een fba gedaan bij het onderjurkje, bij de bovenlaag was dat niet nodig, omdat die wijder is. Ik moest er een beetje aan wennen, dat het wijd is, dat het achter langer is, dat het achterpand wijder is waardoor de zijnaden wat naar voren lopen, maar ik ben er inmiddels geloof ik toch wel blij mee.

De jas

Het was weer nodig, een nieuwe winterjas. Maar ja, dat is wel een project waar je echt even voor moet gaan zitten en zitten, dat blijft toch niet een favoriete bezigheid op het moment. Dus de jas kwam beetje bij beetje tot stand. Niet een paar avonden doorkachelen en huppatee, maar gedurende twee weken steeds weer wat doen. 

De keuze van het patroon was nog wel een dingetje. Ik had eigenlijk al een Ottobrejas uitgezocht, maar die was wel heel veilig qua model en ik hou wel van wat anders. Toen stuitte ik eigenlijk bij toeval op een jas in Burda 9/2007, een oudje, overgenomen van een Sanchoër op de clubdag (een hele stapel waar deze, nog ongebruikt, tussen zat). Tulpmodel, echt iets van 5-10 jaar geleden, maar ja, ik viel er helemaal op dus jammer dan mode, ik wil NU tulp. 

Ik heb maat 38 genomen en alleen de lengte van de figuurnaden voor aangepast (paar cm korter) en een paar cm van de zoom gehaald. Verder niks. De stof is een soort wolvilt, superzacht en een beetje stretchig, echt geweldig materiaal om te verwerken. Komt van mn favoriete marktman. Ik had alleen pech met de stofvouw, die bleek verkleurd en dat zag ik natuurlijk nadat ik het achterrokdeel aan de stofvouw had geknipt. Ik heb er een piepklein naadje in genaaid en nu zie je dr niks meer van.

Als voering heb ik een nylon gebruikt, van Boeken, een winddichte stof. En een tussenlaagje flanel ertegenaan voor de warmte.

Ik heb veel met de hand genaaid, qua zomen met name (die moeten nog geperst zie ik). Ik ben erg blij met hoe de jas is geworden. Ik ben fan van de mouwen en ook de ceintuur vind ik er heel goed bij passen. Ik ben nog bezig met het breien van een bijpassende sjaal, met mooi kleurverloop en een klein glimmertje erin. Dat maakt het natuurlijk helemaal af, maar vooralsnog vind ik dit ook al heel wat!