toch geen winterjas

Die had ik nodig, een winterjas. En ik had bij een van de Voguesales een beeld van een jassenpatroon gekocht, namelijk nummer 1320, een jas van Issey Miyake. Ik had ook al op een markt geloof ik een prachtige stof gevonden, een paarse visgraattweed met pluisjes. Ik vroeg om 3 meter (ik wist nog niet zeker welk patroon ik zou gebruiken), er was nog 4 (ik heb geloof ik nog geen tientje betaald voor het hele stuk, leuke vondsten zijn dat). Uiteindelijk had ik 2 nodig voor de jas, kortom, ik kan er nog een maken als ik zou willen, dus dit is eigenlijk het proefmodel. Hetzelfde geldt ongeveer voor de voering, een Oililyvoering, allang in huis, maar nog geen goede toepassing voor gevonden. Qua kosten was dit dus een hele goedkope jas. Qua werk, dat is een ander verhaal.
Het begon met de maat. Ik heb ontdekt dat maat 8 met een paar vaste aanpassingen goed zit bij mij. Maar toen ik dit patroon ging tekenen zag ik de bovenwijdte van het affe model staan en ik heb het maar eens gemeten met een jasje dat ik al heb - de bovenwijdte van maat 6 leek mij eigenlijk meer dan voldoende. Dus ik tekende maat 6. Omdat ik echt een nieuwe winterjas nodig had - de oude hing na 4 jaar inmiddels meer in elkaar dan dat die er nog uitzag. Ik had onlangs een begrafenis en vond dat ik zo'n oud vod niet meer aan kon doen, dus ik had ook nog een stevige deadline.
Om de jas warm te maken knipte ik van fleece een tussenlaag, de jassenstof zelf was tamelijk dun. Maarrr... bij een winkel om de hoek bij mijn werk was het restant van de uitverkoop in de uitverkoop en daar hing een prachtjas bij, die mij goed zat, mooie kleur had en zó goedkoop was, dat ik besloot niet twee avonden te racen tegen de klok om de jas op tijd af te krijgen, maar deze gewoon meenam. Een lekkere, warme, smaragdgroen/zwarte skunkfunkjas met een brede kraag, eigenlijk vergelijkbaar met mn oude roze/bruine.
Dus daar lag de geknipte jas. En tja. als de druk eraf is, is de vaart er ook uit. Dus maakte ik allerlei andere leuke en ook heel nuttige kledingstukken, maar die jas bleek mij wel aanstaren. Ik heb mij ooit voorgenomen dat ik eerst moet afmaken waar ik aan ben begonnen, voor ik met wat nieuws begin, en ik houd me daar behoorlijk redelijk aan - ik wilde dat nu toch ook volhouden.
Inmiddels leek de vrieslente een beetje op te houden en toen ik nog eens naar de jas keek, dacht ik dat de fleece tussenlaag misschien wel zo dik zou worden dat de jas dan eigenlijk te klein zou gaan zijn. Dus die skipte ik. De buitenjas zat snel in elkaar - heel leuk om te doen ook: alle jasdelen naai je aan elkaar, de mouw moest ik sluiten en dan half inzetten, dan aan het eind de ronde bovenpas eraan vaststikken en ineens was het dan een jas.

De binnenkant, dat was een ander verhaal. Diezelfde pas zit niet in de voering, vanwege het beleg aan de voorkant. Bij de voeringdelen is die pas aangeknipt, wat bij het inzetten van de mouw betekende dat ik én het precisienaaiwerk had van het inzetten van een mouw, maar daarbij tijdens dat "rondje" twee keer een punt had met een scherpe hoek - dus naald in de stof, boel zoveel mogelijk aan de kant schuiven en dan verder naaien. Ik vond het heel erg lastig om dat netjes te krijgen en het is ook niet zo heel goed gelukt. Maar verder ben ik heel erg tevreden over de jas. De pasvorm is helemaal goed wat mij betreft - ik ben blij met de kleinere maat, al was ik wel vergeten de mouwlengte goed te bekijken (een stuk extra aan te knippen voor de zekerheid), waardoor ik met veel te korte mouwen zat. Ik heb er uiteindelijk maar manchetten aan gezet, nu zijn ze lang genoeg en het past wel aardig bij de rest van de uitstraling van de jas.

Dus ondanks dat de jas niet mijn-moeder-kijkt-naar-de-binnenkant-proof is, ben ik er toch heel blij mee. Ik vind het een prachtpatroon, maar wie bedacht heeft dat het "easy" was...

 

Ten slotte een fotootje van de manier waarop Vogue dacht dat het patroon het beste tot zijn recht kwam:

blauw

Hadassa haar lievelingskleur is blauw. Dus een blauw jurkje moet dan zeker in de kast hangen, niet waar? Het werd een Jump Rope Dress van Oliver+S. Een patroon dat ik kocht omdat de opbrengst naar de slachtoffers van een orkaan in Amerika ging, vond ik een heel goed excuus om dit mooie patroontje aan te schaffen.

Ik heb één ding veranderd aan het jurkje: ik heb er een strokenrok als onderrok onder gemaakt, zodat het rokje wat wijder uit staat. Verder niets, het jurkje vind ik goed zoals het is en de werkbeschrijving is fantastisch goed, heel compleet en duidelijk, met stap-voor-stap uitleg en veel tekeningetjes ter verduidelijking.

Oh ja, de zakken heb ik achterwege gelaten. Het was of zakken of een ceintuur en dat laatste vond ik toch wel leuk van dezelfde stof, dus geen zakken. Ik had geen snippertje stof meer over, doorlopen van de ruiten stond niet zo hoog op mijn prioriteitenlijstje (als dat al lukt met een geprinte ruit), ik was al blij dat het überhaupt paste.

Alles komt overigens uit mijn voorraad - de knoopjes, de stoffen (de blauwe is een oudje van Bizzkids, de broderie komt van de markt ooit), het kantje. Ietsiepietsie geslonken weer...

roze big met witte billen

Als sinds de hemdjes sew-along van mamasha had ik zin in hemdjes naaien. En aangezien Nathan nog steeds schreeuwt als er een shirt over zijn hoofd moet, heb ik mijzelf wijsgemaakt dat hemdjes ook véél geschikter voor hem zijn. Dus heb ik er alvast twee gemaakt: eentje met korte mouwen en eentje met lange.

Beide van het Applehemdje uit Ottobre (3/2010 geloof ik, al heeft het langemouwenhemd net een andere naam, maar het zijn dezelfde patroondelen).

Voor ik begon heb ik volgens de uitleg van spiegelstiksels de kraag-uit-een-stuk aangepast naar een puntiger kraag-met-staander. En voor de langemouwenversie heb ik dankbaar gebruik gemaakt van de mouwsplittenuitleg. Heerlijk, dat wereldwijde web en zulke fijne mensen die hun kennis willen delen door tijd te investeren in een beschreven en gefotografeerde handleiding. Super!

 

Op de een of andere manier lukte het niet helemaal om de biggen door te laten lopen aan de voorkant - ik heb wel apart geknipt maar ik denk dat ik niet helemaal de juiste lijn heb aangehouden voor doorlopen. En toen het af was zag ik dat het ook met de biggen niet helemaal goed is gegaan, want er is er een die een ander kleurtje voorkant dan achterkant heeft...

De biggenstof komt van jaan.nu. De bloemetjes heb ik ooit op de zaterdagmarkt in Utrecht gevonden.

Ik heb bij die stof niet mijn best gedaan om de boel te laten doorlopen, dat was onbegonnen werk en ik vond het ook niet zo nodig eigenlijk, met die bloemetjeswirwar.

Ik heb wel 100 foto's gemaakt van Nathan, op sommige bleek hij helemaal niet te staan omdat hij alweer was weggedraafd.

De meeste zijn afschuwelijk bewogen, alleen toen hij rotzooide in de vaatwasser kon ik wat foto's van zn achterkant maken en als hij eet wil hij nog weleens stilstaan, dus dan is het snel foto's maken (niet andersom uiteraard, een koekje om een foto te maken, al zou het maar zo kunnen dat hij er dan ineens mee zin in krijgt :)). Of als er iets is met knopjes en bij voorkeur ook lichtjes en/of geluid.

achterstallig blogwerk

De afgelopen paar maanden heb ik het heel druk gehad op mijn werk, waarbij ik veel tijd doorbreng achter de pc. 's Avonds heb ik dan niet altijd meer zin om nog meer typewerk te verrichten, in plaats daarvan heb ik meer dan anders op de bank gezeten met breiwerkjes en achter de naaimachine, nu ook echt wat meer voor mezelf. Daarnaast is het niet goed foto's maken in de winter, kleuren komen niet goed op de foto en flitsen, dat is het toch ook niet echt.
Een tijdje terug heb ik een van mijn Voguepatronen gebruikt, een van mijn Goede Voornemens, niet alleen kopen maar ook maken... Vogue 1250, een eenvoudig, maar mooi en stijlvol jurkje van DKNY. Een grote hit op PatternReview, dus ik kon de verleiding niet weerstaan om m toch ook aan te schaffen. En ik heb er geen spijt van. Een simpel maar oh zo fijn patroontje. Drie deeltjes maar: een halsbiesje (voor achter), een voorpand met daaraan geknipt de 'achterrok' en een bovenpand achter. Met de locker zit het binnen een uurtje in elkaar. Wat ik bij de volgende versie aanpas: het beleg bij de watervalhals iets breder maken en een beetje lengte op borsthoogte toevoegen, eigenlijk mijn standaardaanpassing.
Ik maak er zeker nog een voor de zomer, dit is een echt winterstofje, dat ik heb gekocht toen ik net zwanger was van Nathan en niet meer wilde gebruiken omdat alles wat met handwerken te maken heeft me een beetje misselijk maakte tijdens de zwangerschap (wat daarna toch een beetje bleef hangen...). Maar ik vond het stofje zó mooi, dat ik me erover heen heb gezet en het heb verwerkt tot jurkje. Gelukkig.

En dan nog een rokje Knipmode juni, al eens eerder gemaakt. Ik had één (misschien wel twee) maten kleiner moeten nemen, maar verder een heerlijk basispatroontje.

Dit keer met een grote stolpplooi en een stukje korter, dat maakte m wat pittiger en minder lijzig. Een stofje van twee euro per meter, heel dik, met wol erin. De trui die ik erbij aan heb ik zelf gebreid. Hij was in drie weken klaar en ik hoefde alleen onder de armen twee kleine gaatjes dicht te stoppen, verder is alles aan een stuk gebreid, vanaf de hals naar beneden. Met naald 6 en met een eenvoudig kabeltje waar anders de zijnaad zou zitten. Alleen de mouwen zijn een stukje korter dan het patroon aangaf. Dat had met gebrek aan garen te maken, maar ik hou er eigenlijk ook meer van dan van lange mouwen.

Ten slotte jurkje 118 uit de Burda van oktober 2012. Een leuk jurkje, de juiste stof is wel heel belangrijk heb ik ondervonden. Ik had wat foto's maar die zijn echt te slecht, dus dat komt nog.

Nu ligt er nog een winterjas geknipt klaar, Vogue 1320, van Issey Miyake. Van een superleuke paarse visgraat. Ik had die al af willen hebben (zo lang duurt de winter hopelijk niet meer en nog even dragen is wel zo leuk...) maar ik kwam een superkoopje tegen, een prachtjas voor nog geen 20 euro, echt een mazzeltje. Dus de noodzaak was even wat minder, terwijl aan andere kleding wat meer behoefte was. Ik moet m wel even afmaken, anders blijft ie liggen en ik hou me juist behoorlijk aardig aan eerst iets afmaken voor ik aan wat nieuws begin... Meestal.

puzzeljurkje

Vorig jaar bracht Vogue een patroon van Rebecca Taylor uit, dat ik direct erg leuk vond en natuurlijk niet kon laten liggen. Nu heb ik een heel stapeltje patronen van Vogue, Butterick en McCall, waar ik enórm zuinig op ben, maar ik heb mijzelf er inmiddels toe gezet om daar fanatiek mee aan de slag te gaan. Ik had al een begin gemaakt vorig jaar, met Vogue 1224 en Butterick 5674. Van het winter heb ik nog een Donna Karanjurkje (Vogue 1250) gemaakt, dat staat wel op de foto, maar de kleuren wilden echt niet in het donker, dus dat moet opnieuw.
Nu moet ik zeggen dat de foto's van mijn nieuwste jurkje niet heel veel beter zijn, maar in elk geval ziet het grijs er nu niet uit als zilver... Dat nieuwste jurkje is Vogue 1316 geworden. Ik hou van jurkjes van mannenpakkenstoffen dus dat was al gelijk goed. Qua stofkeuze ben ik dan ook niet zo ver bij het origineel vandaan gebleven. Het was niet een heel ingewikkeld jurkje, het waren vooral heel erg veel stukjes. Het was oppassen geblazen om alle stukjes op de goede manier aan elkaar te zetten - het ging maar 1x mis: bij het allereerste stukje, ik had de v-hals aan elkaar gezet en de eigenlijke naad gehouden als (nu dus heel kleine) v-hals. Gelukkig kwam ik er redelijk op tijd achter.
Aangezien zoveel stukjes wel redelijk veel werk is, heb ik eerst een proefje gemaakt van de bovenkant. Eerst de voering, om de globale pasvorm na te gaan, daaraan aanpassingen gedaan en vervolgens uitgevogeld hoe ik dat dan kon verwerken in de losse stukjes. Bij Knip moet ik altijd de figuurnaden verlagen, ruim 2 cm, dat was nu ook weer het geval. Empirelijnen komen bij mij daarom ook eigenlijk altijd te hoog, dus ik heb alle bovenstukjes op borsthoogte doorgeknipt en 2,5 cm van elkaar gelegd. Het volgende proefje zat perfect, dus werd het tijd voor het echte werk.

Een van de stofjes die ik had bedacht kwam helemaal gevlekt uit de was, net alsof er chloor overheen was gegaan, maar gelukkig had ik nog een andere, ook gelijk wat steviger grijze stof, dus die heb ik gebruikt. In plaats van het achterpand grijs te doen zoals op het patroon, heb ik daar de zwarte krijtstreep voor gebruikt, ik vond het grijs wel erg effen voor zo'n vlak, al was dat wel net het minst stevige stofje, dus achteraf was het mss toch niet de beste keus. Maar nu wordt het wel erg muggenziften...

 

Wat ik anders heb gedaan dan het patroon aangeeft:

• Ik heb de schouderpassen dubbel geknipt, dus geen voering aan de binnenkant, maar ook gewoon stof
• Het middenvoorstukje heb ik ook dubbel geknipt en verstevigd met vlieseline. Achteraf had ik het beter als een geheel, zonder naad, kunnen knippen, maar goed, heel erg is het niet.
• Uiteindelijk heb ik niet gevoerd. Dat was wel het plan hoor, maar het jurkje zat heel aansluitend en de stretch in een aantal stofjes droeg zo lekker dat ik dat comfort niet kwijt wilde. Ik had geen rekbare voering of iets wat daarvoor door kon gaan in huis, dus is het nu zonder. Voor de afwerking heb ik een beleg gemaakt rond de armsgaten en hals.
• En ik heb wat deeltjes verstevigd met vlieseline, dat leek mij mooier vallen.

Voor de liefhebber nog wat fotootjes van de binnenkant, met wat kreukels na een dag dragen.

Het patroon zat enorm goed in elkaar. Overal was 1,5 cm naadwaarde aangetekend en omdat de stukjes perfect aansloten was het naaien niet moeilijk.

Leren rokje

(ja, het was heeeeeel koud buiten, maar zo kwam de kleur net wat beter uit...)

Laatst liep ik ergens langs waar aan het raam twee leren rokjes waren gehangen. Hele leuke leren rokjes, gemaakt van kleine vierkante gekleurde stukjes. Voor kleine meisjes. Het idee liet me niet los en toen ik weer eens bij Boeken binnenliep en daar grote bakken met leerrestjes zag staan, stond mijn plan vast. Een flinke handvol kleine en iets minder kleine leren stukjes in allerlei kleurtjes heb ik meegenomen.

Ik heb minstens drie avonden zitten knippen - de vierkantjes die ik had gezien vond ik wel erg voor kinderen, dus besloot ik te gaan voor verticale banen in verschillende breedtes, die dan weer uit verschillende stukjes leer zouden bestaan. Sommige stukjes waren zo klein dat ik er max 1 stukje uit kon krijgen, dat bepaalde dan gelijk de breedte van de baan.
Het ordenen van de stukjes leer deed ik door ze allemaal uit te spreiden op een patroon van een A-lijn rokje (van mme Zsazsa). Ik vond uiteindelijk dat de onderrand teveel rond liep en het rokje eigenlijk ook wat te wijd werd voor een leren rokje, dus heb ik een wat smaller rokje erbij gepakt en wat geknipt, geplakt, gegoocheld en geklungeld en eindigde met een rokje zonder figuurnaden en licht gerend - licht zodat de zoom niet te rond loopt en gerend zodat ik er fatsoenlijk in kan lopen.
Eerst heb ik de verticale banen genaaid. Leer naaien was voor mij de eerste keer. Naaien met de boventransportvoet ook - ik had al een teflonvoetje gekocht toen de verkoper mij herinnerde aan die voet en dat ik teflon dan helemaal niet nodig had. Hij had helemaal gelijk, werkt als een trein die boventransportvoet. Het is een gevaarte, maar hij doet zn werk uitstekend!

De verticale banen heb ik aan elkaar vastgenaaid, waarbij ik heel goed alle naadjes open had liggen. Dat leverde twee lappen op die erg in elkaar trokken, dus de naadjes moesten open. Een tip op Sancho zette mij op het spoor van de textiellijm. Zeker twee avonden lang heb ik naadjes gelijmd en dan met een houten blokje vlakgerold. Ook een eerste ervaring: ik heb meer lijm dan garen in het rokje zitten: een tot anderhalve tube zit erin. Ik was een halve lijmsnuiver inmiddels, maar het leverde wel een heel mooie strakke lerenlapjeslap op, waar ik het patroon dan eindelijk op kon leggen en zien waar nog wat bij moest en waar wat afgeknipt.

In het achterpand heb ik middenachter nog een zichtbare rits gezet, het rokje in elkaar genaaid, satijnlint aan de onderrand, omgevouwen, geplakt met stylefix en daarna met textiellijm voor een nette afwerking, de voering erin en toen was het rokje ein-de-lijk klaar.

Het was een experiment dat veel tijd heeft gekost, maar ik vind het zelf een superleuk rokje geworden. Ik zou het het liefst dagelijks dragen.

Wat de foto's betreft: ik heb steeds maar foto's met en zonder flits geplaatst, beide niet ideaal, maar het lukt nog even niet bij daglicht. De rode stukjes zijn prachtig wijnrood, mooi gekreukt leer. En zelfontspanners, tja...

Nieuwe winterjas

Vorig jaar maakte ik een winterjas voor Hadassa, patroon Jade van Farbenmix, stof waterafstotende Oilily met een voering van borg. Het is een grappig jasje, maar met een paar nadelen, nu helemaal:
1 De mouwen zijn te kort. Of eigenlijk haar armen te lang, maar daar kunnen we niks meer aan veranderen, dus langere mouwen is gewenst.
2 De borg is te stroef. Ik had de mouwen moeten voeren met iets glads, zodat ze de jas gemakkelijker aan kon trekken.
Probleem 2 vond ik oplosbaar: hou de mouwen maar vast van shirt, trui, vest als je de jas aan doet. Probleem 1 is wat minder eenvoudig op te lossen met de huidige jas, beste oplossing was toch een nieuwe jas. Dus dat werd het. Ik had een zwart/paarse bontige dierenprint gekocht in een zotte bui. Ik ben niet zo van de dierenprints, maar ik vond dit toch wel een mooie. Uitzonderingen moeten er zijn, niet waar. De meiden waren er allebei helemaal weg van. Ik had maar een metertje, het was een couponnetje, dus een hele jas werd al een uitdaging; Jaëls wens om er ook eentje te krijgen van die stof kon ik niet inwilligen. Niet helaas moet ik bekennen, het was dramastof om te verwerken en ik hou ook niet van 2x hetzelfde, maar het zegt iets over het enthousiasme van de dames.

Ik heb een klassiek model gebruikt, vandaar de verklassiekte foto's aan het begin: een ronde pas voor en achter, een peter-pan-kraagje, een grote stolpplooi op de rug, double-breasted en afgeronde voorpanden.
De jas heb ik gevoerd met een paarse gestepte voering die ik nog in huis had en nog extra een laagje winddichte stof, om er zeker van te zijn dat het lekker warm zou worden, want de stof was niet zo heel dik.

Hadassa is compleet verguld met het eindresultaat, ze paradeert echt in de jas, zo leuk om te zien. Ik heb de stolpplooi achter vastgezet aan de voering, omdat het wel erg bol stond anders en ik heb alle buitenrandjes (kraag, voorranden, onderrand) vlak langs de kant doorgestikt om de boel wat plat te krijgen. Ik vermoed een hoog polyestergehalte en dat is niet zo geweldig te strijken (verklaart denk ik ook gelijk het naaidrama van het spul, maar ach, voor een keertje...)
Gelukkig was het gisteren geschikt weer voor wat buitenfoto's. Dus snel even jas aan en foto's maken, maar Hadassa had het nogal koud, dus ik mocht maar heel even. Vandaar de aanvulling met de binnenfoto's - verre van ideaal, ik weet het, maar ik zo geeft het een beetje beter beeld van hoe de jas zit.

Recensie patroon
Patroon
Stylish double breasted coat with peter pan collar van DMK Easywear (via Etsy)
Aanpassingen
8 knopen (waarvan 4 met knoopsgat, 4 voor de sier), gepassepoileerde knoopsgaten, versmalde en iets verlengde mouwen (ik maakte maat 5 voor mijn 6-jarige, met extra lange mouwen).
Oordeel
Het was een mooi, eenvoudig patroon. Ik moet altijd wel erg wennen aan aangetekende zomen, helemaal als de "echte" patroonlijnen er niet op staan. Rare patroondelen krijg je daarvan. De beschrijving is heel uitgebreid, zo uitgebreid dat ik een aantal keer niet begreep wat ze nu wilden, maar dan bleek ik 3 stappen in 1 te hebben gedaan. Eigenlijk ben ik na de eerste paar tekeningen afgehaakt en ben ik op ervaring verder gegaan. Ging prima. Ik vond wel dat er erg weinig tekentjes op de patroondelen stonden, zoals op de mouwen. Maar dat is eigenlijk het enige. Ik ben heel blij met het resultaat en vind het echt een mooi patroon. Voor mijn smalle meisje is het ruim, wat betekent dat ik het zeker nog wel eens kan gebruiken. Waar ik wel over twijfelde is de stolpplooi - die heb ik ook in de voering gedaan, maar dat maakt het geheel wel een beetje dik. Hoe dat anders had gekund weet ik ook niet precies en nu ik m heb vastgezet is het al een stuk beter, dus dat heeft in elk geval gewerkt. De paspelknoopsgaten waren niet het beste idee van die stof, maar goed, het werkt en het is een stuk beter dan knoopsgaten van de machine, dat was niks geworden.