charliejurkjes

De kast puilt uit van de patronen, het een nóg leuker dan het ander en wat doe ik als ik dan een jurkje wil maken? Ik pak het al veel gemaakte jongensshirt Charlie en bouw dat om tot jurkje - zoals velen voor mij al deden. Een vriendinnetje van Hadassa wilde heel graag dat ik eens wat voor haar naaide, dus ik had beloofd dat ze dat als cadeautje zou krijgen voor haar verjaardag.
Een week of twee geleden was het zover, dus ik moest natuurlijk wel wat produceren, wat je belooft moet je doen, niet waar? Hadassa was mijn paspop, dus die kreeg het 'proefexemplaar'. Een stofje dat al lang in de kast lag en dat ik steeds niet aan wilde breken (volgens mij nog een oude Oilily, waar ik uiteindelijk nog een heel groot stuk van heb gehaald, omdat ik er zo weg van was - ik maak er (tot groot plezier van Hadassa) ook nog een jurkje voor mezelf van).
Met excuus trouwens voor de belabberde fotokwaliteit. Het is weer donker 's avonds, dat is reden 1, de oplader van de camera is zoek, dus moest het met mn telefoon, reden 2. Het werd wel tijd om weer eens wat te bloggen, dus dan maar zo.

Ik heb de Charlie getailleerd en er een a-lijn rokje aan getekend. De taille is wat lager geëindigd dan ik had bedoeld, dus dat heb ik bij het cadeau-exemplaar aangepast. De lange boorden waren op zich niet de bedoeling, maar ik had niet genoeg stof (dat grote stuk blijkt net van een andere kwaliteit te zijn en ook net een andere tint - andere partij vermoedelijk) en ik vond het eigenlijk wel grappig zo. De voeringpanden heb ik verlengd zodat ze net een stukje onder de jurk vandaan komen. Het is haar '2e lievelingsjurkje', na het Whiskersjurkje, als het aan haar ligt draagt ze deze twee om en om.

De "allerallerbeste vriendin" kreeg een groen jurkje, want dat is haar lievelingskleur, samen met roze. De stof vond ik op de markt, ik vind m echt ge-wel-dig en heb toch ook nog maar voor Hadassa een stuk gehaald, voor in de zomer. Mijn marktman heeft het overgenomen van een man die leggings maakte van bijzondere stoffen en deze zelf ontwierp, waarbij behangstalenboeken zijn bron van inspiratie waren. Kun je aan dit stofje wel een beetje zien. De mouwen pasten nét uit de stof, dus dat de blauwe lijn ongeveer op gelijke hoogte loopt met die op de panden is pure mazzel. Ik heb de panden wel expres zo geknipt dat het net een tailleband lijkt. Het jurkje is een groot succes dus die missie is geslaagd.

 

Nu moet ik nodig aan het jassen maken, zeker voor Nathan, die loopt nog steeds in zijn zomerjas. Ik lijd aan uitstelgedrag op de een of andere vage manier. Komt vanzelf, ik vermoed dit weekend. Gelukkig hebben de meiden nog wat warms om aan te trekken...

En broer wilde nog graag op de foto...