volwassen tulip van fluweel

Pas heb ik het rokje Tulip van Claudia gekocht met de bedoeling om voor (een van) de meisjes een rokje te maken. Maar ik had het rokje nog niet binnen of ik zag mogelijkheden voor mezelf. Eerst wilde ik een heel bont stofje gebruiken, maar ik had ook nog een prachtige coupon kreukfluweel liggen. Gekocht bij de stoffenzaak die (helaas) opheffingsuitverkoop heeft, bij mij om de hoek. Voordeel van de opheffing is de uitverkoopjes, zoals die coupon (van 50 voor 15 euro). Zoals altijd heb ik de stof gewassen en in de droger gegooid en toen zat ik met een nog steeds prachtige maar nergens meer gekreukte fluweel. Nou ja, ook prima.

Ik heb het patroon een maatje groter gemaakt (164/176) door de 134/140 te spiegelen in 146/152. In plaats van een nepsplit heb ik een echt split gemaakt en een tailleband die sluit met een knoop. Ik heb nog wel een stukje elastiek achterin gezet, vooral omdat de tailleband niet zo mooi zat.

Het naaien van de stof was een uitdaging op zich. Fluweel heeft een geheel eigen wil, met al die haartjes die op het laatste moment besluiten of ze links of rechts gaan. Maar op en gegeven moment hadden we een soort van wapenstilstand. Het rokje is zeker niet mijn-moeder-kijkt-naar-de-binnenkant-proof, maar wel goed genoeg om mooi in elkaar te zitten. Onderlangs heb ik een klein picotbandje gezet, vanaf het punt van het elastiek heb ik taftlint vastgezet om voor te strikken, voor de leutigheid.

Het rokje glanst heel mooi als ik loop - ik zie dat achterop al een echte "zitplek" zit, maar ja, dat hoort erbij, bij fluweel. Het is wel een drama om op de foto te zetten. Jaël was erg enthousiast aan het foto's maken, maar op bijna geen heeft ze mijn hoofd weten vast te leggen, dus dat wordt wat onthoofde foto's. En nog een foto die op haar kamertje is gemaakt die ze zelf geweldig vond en ik minder, maar ja, de fotograaf heeft het laatste woord. Ik was allang blij dat ze fotootjes wilde maken.