Een groot risico als ik ergens aan begin is dat ik het niet afmaak. Bij naaien heb ik mijzelf inmiddels aardig zover dat ik niet aan iets nieuws mag beginnen als het vorige niet helemaal klaar is. Ik heb dus ook bijna nooit meer dan 1 naaiwerkje onder handen. Maar het gaat niet altijd goed en als ik eenmaal met iets nieuws ben begonnen kan ik mijzelf vaak moeilijk motiveren om toch het vorige project helemaal af te ronden.
Afgelopen weekend heb ik al die UFO's (UnFinished Objects) bij elkaar geveegd en allemaal afgerond. Een effen t-shirt voor onder een jurkje dat het buurmeisje inmiddels heeft omdat het voor Jaël zowel de verkeerde kleur als het verkeerde model was, maar ach, een turquoise shirt is nooit verkeerd.
Verder voor Jaël van nickey velours een Roos 2098-tuniek gemaakt. Staat haar erg mooi, die heldere blauwe kleur. De stof heb ik al lang in huis, zo'n mooi aaistofje in de kast dat ik steeds maar niet goed durfde aan te breken.
Voor Hadassa een BK3335 rokje, uit de Bizzkids van winter 2007/2008 meen ik.
En voor Jaël nog een Roos 3006-tuniekje, wel een beetje verbouwd - de mouwtjes komen een soort van uit een Ottobre en ik heb het patroon in allerlei stukken verdeeld. Niet een echte UFO - ik mocht m pas maken als de rest af was en ik had er veel zin in, dus dat was en goede motivatie.
Het idee komt van
collie-collie (dank je wel!), de combinatie met heel veel lapjes (en heel veel kleuren garen). Ik vond dat zo ontzettend leuk dat ik mijn kast en restbakken heb doorgelopen en de lapjes komen echt allemaal uit mijn eigen voorraad. Het Chineesjes-stofje heb ik overgenomen van een Sanchoër, drie van de combilapjes komen uit een verrassingspakketje van de afgelopen clubdag - kleine stukjes, maar ideaal voor een mouwtje, een belegje, een strookje.
De strikjessluiting is natuurlijk vreselijk onhandig, maar was helemaal de keuze van Jaël. En ik was nog wel op zoek naar praktische oplossingen voor sluitingen... Ze heeft de tuniek vandaag aangehad en er mist al een lintje - ondanks drie-vier keer eroverheen met de naaimachine. Maar knoopjes, nee hoor, dat mag niet (of welke andere oplossing ook). Misschien dat ik de strikjes maar even vastzet - het tuniekje is wijd genoeg om over de kop aan te trekken.