Bijdehandje

Net thuis van vakantie gingen we de koelkast en de groentebak weer bevoorraden, dus ik met Jaël naar de markt. Voor bananen en druiven en meloen en kersen en bessen, paprika, komkommer, tomaten, ui en vis. En even stof kijken, want er staat 1 stoffenkraam waar ik graag eventjes ga sneupen. We liepen de markt op, ik noemde die kraam en kreeg gelijk terug:
"Géén stofjes kopen he, mama? Geen stofjes. Ok, één stofje dan. Maar dan wel eentje, niet meer. Een."

Bij de kraam liggen er wat nieuwe katoentjes en tricootjes. Niet heel veel, maar Jaël was direct weg van een gebloemd katoentje, dat wilde zij wel graag voor zichzelf. Ik zag een leuk tricotje (2 euro/meter allemaal, dus zo'n buil val je er ook weer niet aan en het zijn vaak monsters of overblijfsels van goede collecties (bijv. van de Kniphal), dus de kwaliteit daar ben ik meestal wel heel tevreden over). We kwamen tot het compromis dat het één stofje p.p. werd. Zij een en ik een.

Nu is haar stofje inmiddels dit rokje geworden. Het was hele dunne katoen, dus ik heb het rokje dubbel gemaakt, met als onderrokje een effen witte katoen. Een simpele cirkelrok met een idee dat ik uit een Knippie haalde (ik dacht nr 2/2010): met meerdere zakjes erop. Ik heb er 8 gedaan en die allemaal afgebiesd met biaisband, net als de 2 rokcirkels. Ik heb die trouwens beide zonder zijnaden geknipt met een gat in het midden waar de tailleband met elastiek zit. Voor het biaisband heb ik mijn biaisbandvoet gebruikt en wij zijn vrienden geworden, helemaal. Ik heb geprobeerd om mijn handelingen op beeld vast te leggen, ik zal eens kijken of dat vertoonbaar is. En Jaël wilde zelf helpen met het rokje, dus heeft het elastiek in de taille geregen. Nou ja, de helft, toen moest ze papa helpen met pannenkoeken bakken...

Vanavond, bij het naar bed brengen, zei ik tegen Jaël: "Weer een rokje. Wat moet je nou toch met zoveel rokjes?"
Antwoord:
"Wat moet je nou toch met zo'n moeder?"